Alle activiteit

Kan zijn dat er per ongeluk schimmel in is gekomen. Ik droog soms aan de lucht en soms in de voedseldroger. We hadden ook timothy hooi blokjes. Op een gegeven moment wilde ze die niet meer eten. Toen dacht ik, zeker te oud geworden ofzo. Ze zaten in een luchtdichte plastic trommel, maar ja, mogelijk zat hij niet dicht genoeg. Kijk ik een paar dagen later: schimmel erop. Kennelijk toch niet donker genoeg weg gezet. Zij hadden het eerder door dan ik.

Ik heb ook een keer gras gedroogd maar ze aten het niet.

Omdat het gekochte hooi (5 verschillende soorten meestal) de laatste jaren geler/lichter van kleur is en de moppies het minder goed eten, zijn we heel veel gaan drogen en mengen we het zelf gedroogde groene hooi door het gekochte hooi en laten dat een tijdje “intrekken”. We drogen ook blaadjes, (on-)kruiden, planten, bloemetjes etc van de veilige lijst van BunnyBunch. De schoolkinderen zaaien van alles in de schoolkassen en zijn blij als het “goed terecht” komt (=in konijnenmagen). Er staan zelfs kleine lage houten omheiningen om de konijnentuintjes zodat er geen fout spul in komt. Met een bordje “pas op, alleen voor de konijnen” . Heel serieus en gewetensvol, hihi. Zelf gedroogde grassen lijken veel minder stug/hard dan gekocht spul en daar maak ik me dan wel zorgen om of het wel goed genoeg is voor het gebit. We plukken echt ook grote dikke stengels en ook stugge grassen, maar de zorgen blijven. Daarom meng ik het met gekocht hooi.

Fijn dat ze thuis zijn en het zo goed gaat 🥳

🤣 Het is dus allebei hooi. Je hebt natuurlijk geen idee wat de verschillen zijn. Gekocht hooi verschilt onderling ook. wel een leuk idee om het zelf te plukken en dan te bewaren tot het hooi is. Heb je dan veel liggen?

Leeuw is begonnen met zijn auto rijlessen 😁

Dat lijkt me het minst grote probleem. Ze zullen weer blij zijn in de bekende ruimte. Ik denk dat het erg van de opvang af zal hangen.

Wat ik wel leuk vind dat als ze me zien, direct naar me toekomen. Soms struikel ik bijna over ze. Als er vreemden in de ren komen, gaan ze er gelijk op af. Dus wel erg betrokken op mensen en dat vind ik voldoende. Het valt me altijd weer op dat ze niet bang zijn voor ons reuzen. We moeten enorm groot op ze overkomen. En dan bang zijn voor een kat die al vier jaar elke dag langs de ren loopt en de konijnen volkomen negeert. Dat verbaast me dus. Gelukkig hebben we de dierenarts niet veel nodig.

Ja ik wil ook zien wat er gebeurd. Maar vaak moet ik ze mee vasthouden, en dat vind ik toch niet zo fijn. Dan gaan ze mijn handen associëren met negatieve ervaringen. Een keer had ik Milky in mijn armen toen de dierenarts de vaccinatie deed, toen kroop hij met zijn kopje onder mijn oksel voor bescherming en moest ik hem daar wegtrekken😭 Ja het vangen op zich is al een dingetje... Maar ook dat zou een ander volgens mij beter kunnen. Als ik zie hoe makkelijk ze dat in de opvang doen. Volgens mij omdat ze bang zijn van vreemden. Van mij zijn ze niet bang en stribbelen wel tegen. Ik kan ze allevier aaien, als ik ze dat niet meer zou kunnen zou ik wel heel jammer vinden. Bij sommigen heeft dat veel geduld en tijd gekost om zover te komen. Milky was voor zijn castratie heel erg knuffelig, en na de castratie moest hij jarenlang niets meer van me hebben🥶

Het is lastig, het liefst heb ik natuurlijk dat ze gewoon kunnen blijven waar ze zitten. Ook zijn ze redelijk stressgevoelig en heb ik al vaker onrust gehad, dat wil ik echt voorkomen.

Ik merk hier niets na de vaccinatie. Als ze thuiskomen geef ik ze wat lekkers en ze hupsen weer rond. Nu zijn het geen knuffelaars. Aaien doe ik eigenlijk nooit. Houden ze niet van. Ik pak ze tot nu toe alleen bij vaccinatie en als er een medicijnen moet hebben. Ik wil zien wat de DA doet.

Onrust in ons koppel heb ik nog nooit opgemerkt. Lodewijk is super gehecht aan Scarlett en denk ik ook te onderdanig naar andere konijnen. Wel kreeg ik Lodewijk dus met een oorontsteking terug uit de vakantie opvang en Scarlett kreeg een paar dagen later voor het eerst een gasbuik. Daar gaan ze dus niet meer naar terug. Bij de andere opvang hadden ze minder ruimte en daarna kleinere keutels en Scarlett was flink boos. Vooral toen er bij thuiskomst geen grotere ren op haar wachtte 😂. Keer daarvoor hadden we de tuin verbouwd. Nu was alleen de buitenboel geschilderd.

Scarlett is bijna nooit gestresst bij de dierenarts. De dierenarts aait ook, dus die is overduidelijk goed volk. Bovendien krijgt ze altijd extra snacks. Lodewijk is wel bang. Helaas mogen we er niet bij zijn als zijn foto gemaakt wordt. Wel logisch natuurlijk. Maar die bijt dus weleens uit paniek. Daarna is hij wel ok, maar hangt hij meer aan Scarlett dan aan ons. Hij vindt medische handelingen niet leuk, maar hij vergeeft je wel. Man minder snel, want die pakt hem op en dat is natuurlijk duivels. Ik mik hem de bak in en geef hem dwangvoer en dat is wel ok kennelijk. Hier is het meer drama als ze naar de vakantie opvang zijn geweest 🫣😓

Ik zou zelf inderdaad altijd gewoon aanwezig willen zijn, om je dieren gerust te kunnen stellen voor zover dat lukt, maar ook om te zien wat er gebeurt, vragen te kunnen stellen. Ik denk dat je dat vertrouwen echt wel weer terug kunt winnen als dat al van toepassing zou zijn. En dat het in het geheel ook niet veel uit maakt of je tijdens het onderzoek er niet zou zijn. Het meenemen in de reismand, in de auto, naar een plek met gekke geuren is ook al vervelend voor ze, dus die negatieve associatie is er toch al.

Het ligt inderdaad aan de konijnen en ook hoe de vakantie-opvang is ingericht. Kunnen ze elkaar zien en ruiken, dan geeft dan natuurlijk meer kans op onrust dan wanneer dat niet kan. Mijn vorige koppel was inderdaad na vakantie wel onrustig, deze helemaal niet. Het is een beetje verschillende opties tegen elkaar afwegen. Heb je iemand die 2x per dag bij de konijnen kan komen die ook genoeg verstand heeft van konijnen, ook als er iets medisch aan de hand zou zijn, dan heeft dat denk ik altijd wel de voorkeur. Maar dat is helaas niet altijd een mogelijkheid, dat ze niet 2x per dag kunnen komen, of niet genoeg verstand hebben, of sowieso niemand in je omgeving (beschikbaar) die kan komen. Dan is het heel fijn dat ze naar een vakantieopvang kunnen, ookal geeft dat wel een kans op onrust. Het komt zeker wel eens voor, dat een koppel na een vakantieverblijf helaas zoveel ruzie krijgen dat ze echt herkoppeld moeten worden. Maar niet vaak gelukkig.

Ligt ook echt aan het konijn. Lappie ging vanaf het begin oooveral mee naar toe dus die was alles gewend en had er totaal geen problemen mee of hij nou weken in NL zat of thuis of bij opa en oma. Deze 2🙄nou ja.. Leeuw misschien nog wel maar Kleine absoluut niet. Thuis is zijn plek en nergens anders. Dus die blijven hier met een oppas/buren en camera,s als we echt allemaal weg moeten.

In mijn ervaring is het beter om erbij te blijven. Dierenarts zei het zelf ook dat Leeuw en Kleine letterlijk aan ons hangen. Ze zoeken dus echt steun bij ons. Lappie was precies zo. Toen we Leeuw moesten ophalen na zijn operatie lag hij heel zielig in zijn uitslaapkamer met koppie op zijn voorpootjes. Zodra we het deurtje open deden direct opstaan en tegen mijn dochter aan staan. Lappie deed dat ook maar dan letterlijk in haar of mijn armen springen en overal likken. Kleine was een ander verhaal...die was heel tam in het begin maar na zijn castratie en syfilis werd hij angstig en super gestresst. Dat is hij sindsdien nog steeds... Maar bij de da blijft hij tegen ons aan staan. Thuis nog altijd op zijn hoede en wantrouwend tot hij ziet dat er niks engs is en dan komt hij wel voor een aaitje gelukkig 🥰 Heeft echt ontzettend lang geduurd... Leeuw heeft veel te verduren gehad maar die was het na een week alweer vergeten dat hij voor 7 weken continu medicijnen in zijn bekkie gepropt kreeg en injecties in zijn bibs. Die komt nog altijd vrolijk naar mij , de groooote dierenbeul, voor knuffels hihi.

Als je naar de dierenarts gaat voor de gezondheidscontrole, dan is mijn ervaring dat je tijdens het onderzoek zelf aanwezig bent. Nu had ik het daar onlangs over met andere 'dierenvrienden', die zeiden dat het beter zou zijn dat je zelf niet aanwezig bent omdat je konijnen je dan gaan associëren met negatieve ervaringen. Er is wat voor te zeggen, en ik had me dat zelf ook al afgevraagd. Ik weet ook niet of de aanwezigheid vd verzorger voor een konijn geruststellend is, ik denk niet dat ze daar veel aan hebben als je ze niet echt kunt 'beschermen'. Aan de andere kant wil ik er wel zelf bij aanwezig zijn zodat ik weet wat er gebeurd is. Ik vind het ook altijd hartverscheurend om ze zo bang te zien. Maar tot nu toe zijn ze het na een tijdje weer vergeten. De een wat sneller dan de ander. Twee van mijn konijnen stappen er vrij snel overheen na thuiskomst, en die andere twee die willen de eerste dagen niets meer van me weten😥

Ik vraag me eigenlijk af of konijnen naar een vakantie opvang brengen verstandig is: is er geen verhoogd risico op onrust in een koppel? Niet alleen als je ze daar laat, maar ook als je ze weer terug thuis in hun oude ruimte zet.

Een koppel zit al ruim een jaar binnen omdat ik buiten geen geschikte plek had vanwege mijn andere koppel dat daar zat. Het buitenkoppel heb ik in september naar binnen gehaald om meerdere redenen (het dak vd kooi lekte behoorlijk en ik moest de kooi vervangen, geplande straatwerkzaamheden en mijn buurman die steeds luidruchtig in de tuin aan het klussen is). Beide koppels zitten in een ruime ren in aparte ruimtes. Ik ben van plan ze binnen te houden. Vind ik eigenlijk veel prettiger. Mijn (ex)buitenkoppel lijkt ook veel gelukkiger binnen.

Haha ja dat is hem.. met nonchalant een stuk andijvie in z’n mondhoek😎

Ow en lukt dat een beetje? Vond je het te koud voor ze of heeft het een andere reden?

Zo te zien gelukt 😁 Wat een poepies zo saampjes🥰 Is dat Elvis die zo staat als een Elvis...one for the money two for the show 🤪

https://imgur.com/a/shldLGN

Bedankt voor je reactie Lienappelsien! ik wist dat, maar niets van gezien hier thuis. Ze zijn een heel gezellig stelletje💛 Eten samen, wassen elkaar, graven, binkies maken en slapen samen. wil wel een foto posten eigenlijk maar ik weet nog niet hoe!