Spring naar bijdragen

mystique

Members
  • Aantal bijdragen

    6008
  • Geregistreerd

  • Laatst bezocht

  • Days Won

    6

Alles door mystique geplaatst

  1. Mijn huidige nijnen zijn een albino en een wildkleurtje in 50 tinten bruin en rood en ook wel wat zwarte plukken ... eigenlijk eekhoornkleurig. 😁 Hij is trouwens ook eekhoorn-formaat. ☺️ Door de jaren heen heb ik, vermoed ik, zowat élk kleurtje wel al gehad. Begonnen met grijze Reuzen, daarna 'n Hollandertje, witte met een grijze snoet, grijze oren en grijze poten (zowel met rode ogen als gewone ogen), volledig zwart (zowel met bruine als blauwe ogen), bruin in alle mogelijke varianten, wit met bruine vlekken, zwart-wit gevlekt, ...
  2. De dierenarts gaf mij als tip om de tube een paar minuten in de handen te houden om de zalf een beetje op te warmen. Zo wordt deze vloeibaarder en kan je meer 'druppelen' dan 'knijpen'. Ik doe het altijd zo en het verschil is enorm. Voordeel is ook dat wanneer je stopt met knijpen, de zalf meteen ook stopt met vloeien. Wat betreft vasthouden, ik plaats het konijntje op een tafel of op schoot en 'knel' het dan tegen mijn lichaam aan, met m'n elleboog aan hun kont en m'n hand (van dezelfde arm) aan het kopje. Dan kan je met diezelfde hand het oogje openhouden terwijl je tegelijkertijd het kopje fixeert en met je andere hand druppelen.
  3. Ik vind 'bino's' (albino's) écht ge-wel-dig. Uiteraard gaat het over het karakter van het dier en of ze kunnen samenleven met het nijn dat je al hebt, maar wanneer je beide kan combineren ... jackpot!!! Toen ik 'n nieuw meisje voor Coquille ging uitkiezen, heb ik specifiek gevraagd naar een bino, omdat die minder populair zijn en ik eindelijk weer eens een bino wou. Ze zijn zo, zo leuk. En die ogen ... 😍😍
  4. mystique

    Corona virus

    Dit specifieke corona-virus kan 100% zeker niet worden overgedragen op (huis-) dieren. Er zijn vele soorten corona, maar voor Covid19 hoef je dus, wat betreft je dieren, niet bang te zijn.
  5. Het tweede. 🙁 Je zag niets aan hem, hij was nog helemaal gaaf. We hebben voor de zekerheid, om andere mogelijkheden zoals ziekte uit te sluiten, een autopsie laten doen, ook daar kwam niets uit, het was een gezond diertje. Enkel zijn darmen waren niet optimaal, wat inderdaad doet vermoeden dat het roofdier Luna heeft meegesleurd en dat Tuul zich heeft verstopt om daar uit angst te sterven. 🙁 Is jouw vermiste nijn al terecht?
  6. Ik had ooit een koppeltje in een volledig afgesloten ren, er was (uiteraard😉) gaas rondom, maar ook over de hele bodem gaas ingegraven én bovenop ook helemaal afgedekt met gaas. Deze ren was eerst jarenlang thuis voor Fleur en Tulli, en later voor Luna en Tulli. Op een dag zag ik hen geen van beide, wat niet écht zorgwekkend was, want ze hadden best een uitgebreid gangenstelsel, maar toch ... het voelde niet juist. Dus toen gaan zoeken in de ren en Tuul vlot gevonden in een gang, helaas dood. Luna onvindbaar. In de tuin gezocht, ondanks dat ze eigenlijk met geen mogelijkheid uit de ren konden. Niets gevonden. De hele bodem van de ren twee maal volledig omgespit, om zeker te zijn dat ze toch niet in een gang zat. Niets gevonden. Ondanks dat de ren (dacht ik) volledig roofdiervrij was, en er geen enkel spoor naar een roofdier was, bleef er dus écht maar één optie over: er was toch een roofdier in de ren geraakt. Het is dus niet uit te sluiten dat dit ook bij jou gebeurd is. 🙁
  7. Mijn verhaal is waarschijnlijk erg herkenbaar. 😁 M'n eerste konijnen kwamen uit de dierenwinkel of kreeg ik cadeau door goedbedoelde volwassenen, met wisselend succes en onder andere een oepsnestje tot gevolg. Daarna een hele tijd konijnloos, tot ik de kans kreeg enkele konijnen van iemand, die er te veel had, over te nemen. Daardoor op BB terechtgekomen en de konijnenopvang leren kennen en sinds komen al mijn konijnen uit de opvang.
  8. Ik heb ooit een groep gehad van vijf (twee ex-rammen en drie voedsters) gehad, door het samenvoegen van een bestaand koppel m-v en een bestaand groepje m-v-v. Ging prima, maar waren ook allemaal heel vlotte, zachtaardige dieren. Ik was toen ook helemaal geen 'meester-koppelaar', maar meer een konijnenliefhebber met héél erg goede bedoelingen. 😁 Het kan dus zeker wel. Succes.
  9. mystique

    Secret Santa!

    Zo trof ik mijn cadeautjes aan, in een super-handige bewaardoos. 🙂 Aanwijzing? Kerstlicht-snoer, versierd met kerstballetjes en foto's: 😍😍 (prachtige foto's, Secret Santa😄) M'n pakjes: *spannend* 'n Lichtsnoer met oplichtende sneeuwvlokjes, een beertje dat van kleur verandert en een allerschattigst kussen: 😍😍 De aanwijzing nog eens in close-up, welke me, na wat speurwerk, leidde naar .............. @Rifca: Ik vind het écht een supertof pakket, wat een leuke spulletjes. Heel erg bedankt, Rifca. 😘
  10. mystique

    Secret Santa!

    Ik heb mijn pakketje vandaag gekregen. Op een zaterdag. 😮 Had ik niet verwacht. 😄 Ik ga het nog niét openen, want ik wil fotootjes van het hele uitpak-proces en nu is het te donker. Nog even op de tanden bijten dus. 😁😁
  11. mystique

    Secret Santa!

    Ja, dat was ook mijn eerste gedachte, wat een mega-pakket. 😲 Maar zolang de ontvanger er maar blij mee is, toch? 😊
  12. mystique

    Secret Santa!

    Ik heb vorig jaar meegedaan met deze actie en toen waren de verzendkosten voor mij, op een paar cent na, even duur als het pakket zelf. 😲 Ik dacht toen ook wel even 'p*tv*rd*rie', maar inderdaad, iemand anders heeft die kosten ook en doet evenzeer moeite om een leuk pakket samen te stellen, dus ach ja, geen drama. 😊 Ik heb toen ook wel een superleuk pakketje terug gehad. 😊
  13. Hier net hetzelfde als bij m'n voorgangster IreneM. 🙂
  14. mystique

    Muziek-topic

    Je bent niet de enige ... 😅😅 😂😂
  15. Dan heb ik wel geluk, mijne blijven netjes in het nachthok zitten. Uit zichzelf, ik sluit hen niet op. Ik open de bovenkant van de ren, maak schoon, ga groenvoer verzamelen, enz, en al die tijd: netjes in het nachthok. 😊😊 Daarna: ren terug toe. Ikke blij, nijnen blij.
  16. Vroeger gebruikte ik ook houtkorrels in de konijnen-wc'tjes (heerlijk hoe goed die dingen absorberen en zo makkelijk bij het verschonen) en ik kocht altijd 'de echte', speciaal voor dieren, tot ik, net als jij, kachel-pellets tegenkwam, en ik moet zeggen, ik merkte geen verschil. Ik lette er wel op dat ze niet van naaldhout gemaakt waren, maar van loofhout, omdat naaldhout niet geschikt is voor konijnen (en andere kleine huisdiertjes), maar verder, volgens mij, 100% hetzelfde product. Tot ik ze ineens nergens meer kon vinden 🙄 en ik er dus mee gestopt ben.
  17. Vroeger werden al onze kleine huisdieren in de tuin begraven, al werd het op een gegeven moment wel puzzelen om te onthouden wie waar lag en waar nog een plekje was. Een paar dieren zijn achtergebleven in de tuin van m'n oude huis, het zij zo, ik heb er wel vrede mee. Intussen een betere oplossing gevonden dan de tuin, sinds een paar jaar worden ze begraven in de weide, zo'n beetje tussen 'eigen tuin' en 'in de natuur'. Vroeger, als kind, met zerkje, kruisje, af en toe een bloemetje, intussen gewoon 'naturel', hoe vlugger het grafje wordt opgenomen in de natuur, hoe liever.
  18. Ik vind konijnen zo'n makkelijke dieren. Je moet je, wanneer je begint, uiteraard inlezen en je moet bereid zijn je dieren te geven waar ze nood aan hebben, zoals een maatje, een ruime ren, het juiste voer, enz. Maar eens je dit weet en onder de knie hebt, zijn ze zo makkelijk. Dagelijks/tweedagelijks het oude groenvoer verwijderen (groente dagelijks, takken blijven wat langer liggen), de ren vegen en wc verschonen. Duurt maximum een kwartiertje, twintig minuten. Dan nog voeren en wanneer nodig een verse bult stro in het nachthok mikken en dat zal het wel zowat zijn. Je kan er verder zoveel of zo weinig mee bezig zijn als je wil. Hun kwetsbaarheid is inderdaad een dingetje, maar daarnaast kan ik zowat vergeten dat ze er zijn. (niet letterlijk, hé 😉)
  19. Niet de moeite om hiervoor een nieuw topic te openen: hoeveel rozemarijn mogen konijnen per dag? Wij hebben hier een gigantische rozemarijn staan, écht té groot, dus handig dat konijnen dit mogen eten, maar hoeveel? Eén takje per dag, of een ferme dikke tak, of zoveel als ze willen? Of meer als hapje tussendoor? Tnx. 🙂
  20. Ik heb gekozen voor 'Te weinig, ze eten wel een beetje, maar lang niet voldoende.' Ze eten weinig hooi. Ze eten wél stro, maar hooi, tja, da's wc-vulling voor hen. 🙄 En het is ook een probleem dat zichzelf in stand houdt, vrees ik, want omdat ze weinig hooi eten geef ik hen veel takken en gras, en omdat ze zoveel takken en gras eten, eten ze weinig hooi. Maar ik vind het wel prima zo, hun keutels zijn goed, en wanneer ik vind dat we wel wat ruwvoer mogen hebben, geef ik gewoon stro, dan leggen ze de dag nadien mooie goudkleurige bolletjes, hehe.
  21. Inderdaad: niet. Heb je een hond die een brave slof is en met iedereen vriendjes wil zijn, dan is de kans groot dat hij/ zij de konijnen met rust zal laten. Mijn eerste hondjes, Babs en Wicky, waren zo, zij liepen samen met de konijnen in het appartement rond, was 100% veilig. Nu heb ik een Jack Russell, zij mag écht nooit bij de konijnen, kippen of één van onze andere dieren, zij is een echte jachthond en zou in een halve seconde een prooidier een kopje kleiner maken. Begin er alsjeblieft niet aan. Zorg ook voor voldoende afstand tussen hond en konijnen. Het is niet de bedoeling dat de hond constant rond de ren zit te razen.
  22. Wat grappig dat ik nog herinnerd word, of Coquille althans. Zo fijn. 😊 Coquille had inderdaad een gebroken achterpoot, de breuk zat bij hem net boven of net onder de hiel, welke van beide weet ik niet precies meer, maar het was dus écht bijna op het gewricht. Een pin erin was geen optie, doordat het stukje bot te kort was om een pin vast te houden. Spalken zou eventueel kunnen, maar gaf weinig kans op succes, gezien de aard en plaats van de breuk. In eerste instantie bleef enkel de optie euthanasie over, en ik had er kunnen mee leven, enkel: Coquille wou nog, dat zag je. Dus gekozen voor amputatie. Dierenarts heeft bij Coquille alleen het voetje eraf gehaald, achteraf bleek dat het véél beter geweest zou zijn om het hele pootje weggehaald te hebben, dus écht de bil en al. (neem dit alvast mee in je beslissing.) Dit omdat Coquille zijn stomp bleef gebruiken als pootje, wat bij hem heeft gezorgd voor schuurplekken, open wonden door gescheurde huid en uiteindelijk een abces waar hij nog aan geopereerd is maar wat hem uiteindelijk teveel is geworden. Hij heeft wel nog meer dan twee jaar met z'n stomp gedaan, het was dus in feite wel een succes. Voor ik het vergeet, even tussendoor: aan Coquille zag je ook niets, hij at, dronk, liep, zoals hoort, enkel dan zo'n 'dood' pootje dat erachteraan bungelde. M'n dierenarts wist toen ook te vertellen dat opereren niet metéén mag, dat je beter het pootje kan spalken, één of twee dagen, tot het konijn van de schok bekomen is, eventueel met pijnstillers, om dan pas te opereren. Je hoeft dus niet meteen metéén te beslissen. Erop terugkijkend: zou ik het opnieuw doen? Spijtig genoeg moet ik zeggen: waarschijnlijk niét. Coquille was een perfecte patiënt en hij heeft nog meer dan twee extra jaren gehad, maar hij heeft er ook zoveel bijgekregen. Coquille kon zichzelf achteraan niet meer schoonhouden, hij moest dus regelmatig geschoren en gewassen worden. Hij kon ook zijn oren niet meer verzorgen, waardoor die constant korstig en schilferig waren. Ja, je kan die wel zalven, heb ik ook gedaan, maar alle dagen opgetild worden, niet élk konijn is er blij mee. Coquille gebruikte zijn stomp nog als achterpoot, waardoor zijn buik en lies constant kaal was en schuurwonden had én open wonden. Na veel proberen heb ik de ren kunnen aanpassen dat de schuurwonden wel meevielen, maar het is géén gewoon gezond konijn, hij is altijd een zorgenkind gebleven. Elke zomer weer: 'Oh nee, de vliegen. Wat als hij nu een wonde krijgt?' Bij elke regenbui: 'Vlug vlug de ren afdekken, voor zijn stomp weer kapotgaat'. Ik denk dat Coquille best nog wel gelukkig was, maar ja, hij had eigenlijk ook geen andere keuze, hé. Dus: nee, ik zou het niet meer doen. Uiteraard is elk konijn anders, ik herinner me nog een gesprek dat ik toen had met @Dollie, zij had het toen over een konijn dat ook een achterpoot miste, maar geen enkel van de problemen van Coquille had en zij zou het dus zonder twijfel wél opnieuw doen. Jij moet beslissen, je gevoel volgen en ik moet eerlijk zijn: het feit dat euthanasie is voorgesteld maar dat je toch eerst informatie komt opzoeken geeft voor mij aan dat je het konijn een kans wil geven. Ik snap dat het financieel een hap is, ik was toen voor de ingreep op zich 264 euro kwijt, plus nog wat extra pijnstillers achteraf, neem 300 euro voor alles. (Was wel in 2016, dus inmiddels zal het al wat duurder zijn.) . Kijk ook eens rond, de ene dierenarts is de andere niet, sommige zijn goedkoper maar daarom niet minder capabel. In tegendeel zelfs, de dierenarts die Coquille geopereerd heeft, omdat mijn eigen dierenarts gesloten was (gaat altijd zo), is 100% konijn-onkundig en gekend als hartstikke duur. De dierenarts die Coquille geopereerd heeft aan zijn abces, en wél konijn-kundig, vroeg voor de ingreep, ik dacht 85 euro, nazorg was gratis. Dus kijk zéker eens rond. Een hele post, sorry. Als je nog vragen hebt, roep je maar. Succes met beslissen.
×
×
  • Nieuwe aanmaken...

Important Information

Onze website website maakt gebruik van cookies. Meer informatie hierover lees je bij onze privacy policy Privacybeleid .