Piku

Ja ik zag net dat Loki vroeg om een wasje, Spook negeerde zijn verzoek en wilde een beetje jagen/rijden, toen ging Loki haar gedrag van jagen/rijden spiegelen en daar schrok ze van, rende weg, Loki kwam naar haar toe en toen begon ze hem te wassen. Madam is niet erg overtuigend haha, maar ik had ook niet anders verwacht want ze was onderdanig naar Monster toen ze hier kwam en Monster was echt al een lulletje rozenwater.

Ja zoals jullie het zeggen klinkt het wel positief. Hij mag alles bij d’r doen, eten slapen en tegen haar aan liggen. Ze had hem ook weg kunnen schoppen. Gister zag ik Loki Spook wassen, en daarna zocht Spook hem op om naast te gaan liggen (en was hij te veel afgeleid door een speeltje om daar op in te gaan maar hey). Dus het gaat de goede kant op.

Spook’s lover Monster is helaas overleden, dus ik heb haar de volgende dag weggebracht om te laten koppelen. Gisteren is ze thuis gekomen met Loki, een angstig hummeltje. Spook en Monster waren echt in love vanaf de eerste dag dat ze thuis waren, ze zochten elkaar op, wasten elkaar, lagen samen, aten samen. Zo lief! Maar Spook negeert Loki volledig. Zelfs op de koppel foto’s die ik gestuurd kreeg zag ik Spook die haar ding aan het doen was en Loki die voorzichtig toenadering zocht. Thuis zoekt Loki Spook soms op en gaat dan een beetje snuffelen (alsof ze een object is), en Spook reageert totaal niet. Loki is erg angstig en rent vaak het huisje in als hij het spannend vindt, als Spook daar dan ligt kruipt hij tegen haar aan, en ook dan reageert ze niet. Mijn eerste koppeltje Muffin en Monster waren ook in love. Wel met af en toe een beetje jagen en Muffin was erg dominant, maar ze zochten elkaar wel op en sliepen samen, soms boven op elkaar (lees: Muffin met haar dikke bips op de harses van Monster). En Spook en Monster waren echt heel klef samen. Dus ik herken dit totaal niet. Het lijkt nu alsof ik twee single konijnen samen in een ren heb zitten. Nu lees ik dat negeren juist een goed tegen is want dan voelen ze zich in elk geval niet bedreigd en kunnen ze elkaar een beetje peilen. Dus ik wacht gewoon af, maar ik ben wel benieuwd of anderen dit ook gehad hebben en hoe dat uiteindelijk af liep.

Dank jullie! Op de dierenartstafel bleek hij echt knokkig te zijn geworden, dus toen was ik wel echt "blij" met mijn keuze. Hij was echt op. Spook is de volgende dag op date gegaan en die mag ik vandaag ophalen met d'r nieuwe lover, dus dat is ook een opluchting. Ik vind dat toch zo sneu he, zo'n weduwtje alleen.

Dank jullie wel!

Monster is lekker tegen Spook aangekropen ingeslapen. Nu is Spook een boze single lady.

Ja. Hij kwam vannochtend niet eens voor zijn banaantje (met medicijnen erop) en brokjes. Ik zette het toen maar voor zijn huisje en toen nam hij een paar hapjes en was er weer klaar mee. Het is wel klaar zo vind ik.

Dit was de eerste keer. Hij krijgt een hoge dosis sinds vorige week zaterdag, dus nu dag 11. Hij is sinds 31 januari wankel, viel af en toe om, niet zichzelf. Meteen 1 februari begonnen met Panacur 1x per dag, daarna 5 februari Panacur 2x per dag met metacam want het werd niet beter, daarna leek het wat beter en mochten we na 2 weken afbouwen met metacam en Panacur. Toen ging het weer slechter, dus terug hoge dosis metacam en Panacur. Toen werd het nog steeds eerder slechter dan beter, dus vorige week zaterdag begonnen met Dexamethason en Panacur nu inmiddels al 11 dagen. Hij leek weer iets beter te gaan, maar lijkt nu weer schever te worden. Ik moet eigenlijk gaan afbouwen nu met Dexamethason, maar daar heb ik een hard hoofd in. op zijn slechtst is zijn kopje 90 graden gedraaid, en is zijn lichaam als een banaan naar links gedraaid. En hij wankelt soms (lijkt me logisch want lekker zal hij niet open). Hij zit de grootste gedeelte van de dag in zijn huisje verstopt en komt eigenlijk alleen naar buiten om te eten en drinken. Zo is hij nu. Op zijn best was zijn kopje ongeveer 30 graden gedraaid en een beetje wankel en scharrelde hij aardig rond, maar wilde hij niet de ren uit wat hij normaal graag wil.

Nou. Meneer was weer mooi scheef vandaag. En ik ben nog niet eens begonnen met afbouwen van de dexa. Hij eet nog wel en kan nog lopen, maar ja. Ik zie toch niet echt meer een oplossing behalve euthanasie.

Even een update, meneer wordt rechter en levendiger! Scharrelt meer rond. Nog wel beetje scheef (alsof hij verbaasd is) en waggelend, maar ik ben tot nu toe heel tevreden. Hij zit nu op hoge dosis Panacur met hoge dosis dexamethason. Toen ik na 2 weken Panacur naar de lagere dosis mocht doen, ging hij achteruit. Ik ga vandaag bellen omdat mijn dexamethason op is en vragen hoe verder, of hij verder moet op de hoge dosis of naar een lagere dosis dexamethason kan. Mijn reden dat ik neigde naar inslapen was omdat ik al sinds 31 januari tobde ja en bij vlagen ging hij zo achteruit dat ik hem verder lijden wilde besparen. Liefste zou ik het tollen/verlamming voor zijn. Maar ik ben heel blij dat ik toch nog heb doorgezet, deze dagen heeft hij toch maar mooi in de pocket. Als hij deze week niet was verbeterd had ik hem vandaag een no-go gegeven, maar we gaan olijk het weekend in (en hopelijk besparen we ons dit weekend een rondje spoed dierenarts).

Oké. Ik denk dat ik dan toch ga vragen om nog wat extra spuiten en het deze week nog aan kijk. Zaterdag was hij wel echt doods, dus toen zat ik ook al tegen inslapen aan. Maar nu lijkt hij nog best oké, ookal verstopt hij zich wel veel in zijn huisje. Pfff, wat is E.Cuniculi toch naar. Voor beeldvorming, Monster is de grijze op mijn foto. De beige is Muffin en al een poosje overleden, maar hij heeft een andere vriendin nu die heel lief voor hem is (Spookje). Ze zoekt hem steeds op en gaat bij hem liggen als hij is weggekropen en soms komt hij speciaal naar haar toe gewaggeld om bij haar te komen liggen.

Hij scharrelt en eet nog, zoekt actief naar lekkers en tijdens het lopen is hij toch weer vrij recht. Dus nu twijfel ik toch om alsnog 3 dagen te injecteren in plaats van orale dexamethason... Mijn grens is als hij niet meer rond kan lopen/zelf naar eten/drinken of pleetje kan lopen, stopt met eten, of doods wordt. Dat is hij nog niet, maar ik ben er bang voor dat hij er wel komt als het niet verder aanslaat. Wat is dit toch lastig.

Hoi, poos niet geweest hier. Monster is 8 jaar en heeft sinds 31 januari E.cuniculi. Koppie staat scheef, lichaam draait naar links en hij waggelt. Panacur + metacam leken eerst te helpen maar toen verslechterde hij. Van het weekend naar de spoeddierenarts geweest, daar heeft hij 2x een spuit Dexamethason gekregen, gisteren oraal Dexamethason en dat zou ik door geven tot 10-14 dagen. Hij leek gisteren rechter, maar vanochtend trof ik hem weer helemaal scheef aan. Hij eet nog wel (naja vandaag nog niet getest maar dat denk ik wel). Ik kan nu de volgende dingen doen. 1. In plaats van lagere dosis dexamethason zoals afgesproken, weer de hoge dosis oraal erin. 2. Dierenarts bellen en vragen om injectie i.p.v oraal of in elk geval overleg. 3. Inslapen. Ik neig momenteel naar 3. De panacur werkt blijkbaar niet en hem eeuwig op een hoge dosis dexamethason houden gaat toch ook niks zijn? Helemaal niet als ik hem dan elke dag moet injecteren.