Hoi allemaal,
een paar weken geleden ben ik mijn meisje verloren en nu is mijn 4 jarige gecastreerde ram alleen. De zoektocht naar een nieuw volwassen vriendinnetje is niet makkelijk..
Ik zie dat er maar heel weinig gecastreerde voedsters aangeboden worden in de opvang.
Voor de gezondheid risicos vind ik het heel belangrijk dat ze jong gecastreerd is, ik zou me teveel zorgen maken dat er toch wat mis is van binnen. Ook wat betreft koppeling met de hormonen vind ik het een risico om voor ongecastreerd te gaan.
Maar nu mijn vraag..
Stel dat ik in mijn voortdurende zoektocht toch moet uitwijken naar on-gecastreerd, kan ik haar dan met mijn ram koppelen en later alsnog laten castreren zonder al te groot risico dat dit de band verstoord? (I.v.m. gedrags verandering.)
Ik heb wel wat voedsters op het oog, maar dit zou mijn zoekveld natuurlijk heel erg uitbreiden.
Mijn ram is een 'special needs' konijntje die ik vanwege extra zorg niet kan afstaan aan anderen voor een koppelvakantie. Dit maakt mijn zoektocht zo lastig want veel asiels eisen dat de koppeling op hun terrein gebeurd, wat ik een goed beleid vind maar voor mij dus geen optie is.