Spring naar bijdragen

Frommel en Hopper

Members
  • Aantal bijdragen

    50
  • Geregistreerd

  • Laatst bezocht

Waardering in de gemeenschap

8 Neutraal

Over Frommel en Hopper

  • Rang
    Lamprei

Recente profielbezoeken

Het blok recente bezoekers is uitgeschakeld en wordt niet getoond aan andere gebruikers.

  1. Nog een vraag van mijn kant: wat is een redelijke termijn voor een koppeling? Dus hoe lang adviseren jullie om een koppel bij de opvang te laten voordat we ze ophalen? Ik begreep van Hillegom dat koppeling ong. 1 maand duurt, waarvan zij de eerste dagen voor hun rekening nemen en de rest thuis vervolg krijgt. Opvang Warmond houdt koppels 1 à 2 weken.
  2. Wat een fijne reacties, dank jullie! Net lekker in de weer geweest bij de nijnen en het is ook goed konijnenweer vandaag. Ze hebben de nacht goed doorstaan en een ontzettende eetlust. Wij denken zelf dat "het probleem" bij Hopper zit. Hij is 2,5 jaar geleden uit de opvang in Warmond bij ons gekomen. Hij had bij een vrouw op een kamer gezeten in een hok van 1x1. Heel energiek maar bang mannetje. Hij is toen bij de opvang gekoppeld aan Frommel en daar 1 week samen met haar gebleven. Dat is niet makkelijk gegaan. Hij bleek erg onstuimig en we hebben ze na 2 weken (!) bij ons thuis teruggebracht voor nog eens 2 weken verblijf bij hen omdat we zelf twijfels hadden of dit nu een goede match was. Ze vochten toen niet, maar waren heel veel aan het jagen en rijden. Dat is na het 2e verblijf bij dd opvang rustiger geworden. Hopper leek meer zelfvertrouwen te krijgen van Frommel. Helaas bleken ze na 1 maand besmet te zijn met snot. Precies toen wij Frommel wilden laten castreren. Na 2 tevergeefse behandelingen zijn we de 3e keer op aanwijzing van Wilhelminapark/Evert-Jan met een zeer intensieve behandeling van 6x per dag neus en oog druppelen + 1x p.w. Draxin injecties gedurende 2 maanden begonnen en is de snot helemaal verdwenen! Toen waren we bijna 1 jaar verder. Frommel kon eindelijk op voor castratie maar helaas was het al te laat; bij de operatie bleek ze al vergevorderde baarmoederkanker te hebben. Toch heeft ze daarna nog 1 jaar geleefd en we hebben haar 2 maanden geleden laten inslapen vanwege uitzaaiingen. Helaas ging het na de operatie niet meer goed met Hopper. Ze begonnen te vechten. Hernieuwe koppeling in de opvang is ook niet gelukt. Beide nijnen zijn door de opvang toen wel beoordeeld als moeilijk koppelbaar. Mijn man zag het niet zitten om voor allebei een nieuwe partner uit te zoeken. De opvang zat enorm omhoog dus hebben wij onze tuin aangepast en beide nijnen een eigen ruimte gegeven. Na de dood van Frommel zag ik het niet zitten om de winter in te gaan met een nijn alleen. Manlief was eindelijk overtuigd en daarom zijn we naar Hillegom gegaan. Daar hebben ze gecastreerde voedsters en zo omzeilen we alvast 1 hobbel. Leitje is een heel rustig konijn naar Hopper toe, dus het leek ons de ideale match. Opvang Hillegom gaf dus al aan dat koppeling niet heel makkelijk ging vanwege aanvankelijke desinteresse. Hier thuis leek het elke dag beter te gaan. Hopper eerst weer heel bang, maar Leitje ging gewoon haar eigen gang en ging af en toe bij hem kijken. Langzaam kroop Hopper uit schulp en na 1 week zaten ze uren tegen elkaar aan geplakt te soezen. De laatste 2 dagen vond ik wel dat ze fel naar elkaar waren met eten. En gisteren zag ik dat ze elkaar ontweken met als finale 's avonds 2x een gevecht. Dat had ik niet verwacht. Mijn man wil graag Leitje houden omdat ze meer een 'mensenkonijn' is en voor haar een nieuwe ram zoeken bij de opvang in Hillegom. Ik heb er moeite mee om dan afstand te doen van Hopper, ons eigen konijn, ondanks al zijn streken. Ik vermoed dat we tot dinsdag moeten wachten voor overleg tot de opvang weer open is. Maar het is fijn om hier iets van me af te kunnen schrijven.
  3. Dank voor jullie reactie! Hopper is ons eigen konijn en Frommel is overleden, vandaar dat we op zoek waren naar nieuwe voedster voor hem. Hij is in de opvang gekoppeld aan Leitje. Daar zijn ze 4 dagen gebleven en nu vandaag precies 2 weken bij ons. M'n man en ik hebben gisteravond heel lang gepraat. We twijfelen ontzettend of we wel verder willen met konijnen. Het is niet in twee regels te beschrijven hoeveel liefde en ellende we hebben meegemaakt met de 4 konijnen die we gehad hebben. We zouden zo graag 'ns redelijk onbezorgd een paar jaar van ze willen genieten, maar het zit er steeds niet in. Van de opvang en de dierenarts weten we dat we steeds botte pech hebben, maar mijn energievaatje is leeg. We hopen dat de opvang vandaag contact opneemt (ze zijn officieel dicht en niet bereikbaar) en gaan overleggen hoe verder. Ik kan niet uitleggenhoe verdrietig ik daar over ben.
  4. Hoi Evee, pfjieuw, dank voor je reactie. Ja, het was een rollende bol konijnen, vastgebeten in elkaar. Er is niet specifiek iets gebeurd, wel merk ik dat Hopper steeds meer zelfvertrouwen kreeg. De koppeling in de opvang ging inderdaad niet heel soepel, in die zin dat ze geen interesse in elkaar toonden. Ze zijn daar van dinsdag tot zaterdag geweest en ons is verteld dat ze donderdag hebben getwijfeld om ze uit elkaar te halen, maar dat het toen toch beter ging. Bij ons thuis was hij in eerste instantie heel bang en zat grootste deel van de dag in z'n schuilhuisje. Zij bleef vriendelijk wachten en af en toe checken hoe het met hem ging (in mensentaal ;-)). Daarna ging het elke dag beter, veel wassen, naast elkaar liggen. De laatste dagen werden ze steeds feller met eten. Tot vandaag dus ook overdag wat gespannen gedrag. We maken nu reserve hok klaar zodat ze vannacht apart zijn en bellen morgenochtend met de opvang. Ik zie het eerlijk gezegd niet zitten om zelf te proberen helaas 😞
  5. Kunnen jullie ons alsjeblieft helpen? Zojuist hebben we onze ram (gecas, 3 jaar) en voedster (gecas, 4 jaar) uit elkaar gehaald. Ze lagen over elkaar heel rollend en bijtend in het nachthok. Op het eerste gezicht geen verwondingen. Ze zijn 2 weken geleden in opvang gekoppeld en het ging steeds beter. In het begin leek hij nog bang, maar zij wachtte rustig af en afgelopen week waren ze superklef. Eerder vandaag merkte ik wat spanningen op; ze zaten de hele dag bij elkaar vandaan en af en toe achter elkaar aan te jagen. Toen ze ook gingen vlinderen, ben ik rustig tussenbeide gekomen en heb wat voer en wat knaagdozen ter extra afleiding neergezet. Vanavond zaten ze weer achter elkaar aan en dit keer ook met de koppen tegen elkaar als 2 stiertjes. Veel plukken haar in de rondte en Leitje had zich vastgebeten in vacht van Hopper. Toen wat wilgentakken gegeven en het werd weer rustig. Helaas vielen ze elkaar daarna weer recht van voren aan (oren naar voren, koppen tegen elkaar) en begonnen te rollen en bijten. Met heel veel moeite uit elkaar gehaald en apart gezet. De vraag is nu: wat doen we vannacht (wat ons betreft uit elkaar houden) en hoe gaan we verder? Alvast enorm bedankt voor jullie hulp!!
  6. Ik heb van da begrepen dat er meerdere oorzaken mogelijk zijn waarvan de eenvoudigste een propje van een oogontsteking waardoor de traanbuis dicht is gaan zitten (zonder allerlei achterliggende redenen). Ik hoop zo dat het betekent dat propje er nu schijnbaar uit is en probleem opgelost. Of het moet door de weerstandsmix van jou komen die hij sinds 2 weken weer krijgt 😉 Opvallend is dat Hopper altijd met dat oog voor het (open) raam van zijn hok zat. Sinds traanoog heeft hij zich omgedraaid 🙂 Ik kijk nog een paar dagen aan en ga dan (hopelijk) operatie annuleren.
  7. Onze ram Hopper had een traanoogje rechts sinds half augustus. Twee ab-oogzalven gehad, maar geen verbetering. Geen gebitsproblemen te zien als oorzaak en ook snot lijkt uitgesloten omdat het maar aan 1 kant is en er geen verdere klachten zijn. Na onderzoek bleek dat traanbuis verstopt zat en volgende week vindt traanbuisspoeling (+ röntgenfoto's om te kijken of het toch komt door een kieswortel die traanbuis dichtdrukt) onder narcose plaats. MAAR...z'n oogje is nu al 5 dagen droog! Zomaar ineens, na zo lange tijd! Héél blij mee natuurlijk, maar ook nog een beetje wantrouwend. Zou het echt waar zijn? Kan ik de da afbellen? Heeft iemand van jullie hier ervaring mee? Dat traanoog vanzelf herstelt? We hebben de zoektocht naar nieuwe partner voor Hopper (Frommel is eind aug overleden) uitgesteld tot na de traanbuisspoeling, maar hopen zo dat we nu eerder en onbezorgd met hem kunnen gaan daten.
  8. Goed te weten dat jij nooit problemen hebt gehad, bedankt! Die van mij hebben ooit wel eens Gentapol oogdruppels gehad en dat ging inderdaad wel goed. Nu heb ik er geen goed gevoel bij, dus ik stop voor vandaag en ga over op deppen met gekookt water. Morgen da. Ik lees op internet wel dat anderen ook last kregen van rode oogleden met Cavasan. Helaas nergens kunnen vinden hoe het dan afliep. Bij de een lees ik doorzetten, teken dat zalf werkt, bij de ander lees ik overgevoeligheid en stoppen.
  9. Onze Hopper had 1 tranend oogje waar ook wat wit spul uitkwam. Kk-dierenarts heeft gebitsproblemen uitgesloten en daarom Cavasan antibioticumoogzalf voorgeschreven. Sinds ik dat bij hem aanbreng, zijn z'n oogleden van dat oog rood geworden. Hij zit ook vaker met half gesloten oog of met poot te jeuken. Oog zelf ziet er ok uit, maar ik kan niet zien of probleem nu verholpen is. We zitten nu op de 3e dag. Ik neig ernaar om te stoppen. Wat is jullie ervaring met Cavasan? Alvast bedankt voor jullie reactie!
×
×
  • Nieuwe aanmaken...

Important Information

Onze website website maakt gebruik van cookies. Meer informatie hierover lees je bij onze privacy policy Privacybeleid .