Wat is nou leuker dan twee konijnen samen te zien, liggen, spelen, wassen en knuffelen? Om jouw konijn echt gelukkig te zien met een eigen soortgenootje?! Niets toch? Helaas geeft het koppelen nog wel eens wat zorgen, het is ook niet makkelijk. In dit artikel omschrijf ik de manieren waarop je kunt koppelen en geef ik informatie over de beste partner en omstandigheden, zodat de koppeling niet in de weg komt te staan van het geluk van jouw konijn!

Elke koppeling is anders. Er is niet één goede methode. Ik heb zelf al heel wat keren konijnen gekoppeld, maar geen één koppeling was hetzelfde. Maak gerust een topic aan op ons forum, daar zitten genoeg leden met koppel-ervaring. Zij kunnen jou het juiste advies geven voor jouw specifieke situatie.

Het houden van een gecastreerde ram met een voedster is de meest stabiele vorm om konijnen samen te houden. Zeker als je een goede match weet te vinden kun je echt een lief, hecht koppel hebben van gelukkige verliefde konijnen. Bedenk goed dat zodra je van je koppel een groep wil maken, de kans groot is dat je deze relatie verstoort. Hoewel het natuurlijk heel mooi is om konijnen in een groep te huisvesten, als je er ruimte voor hebt, zijn groepskoppelingen erg moeilijk en is de kans op verwondingen en buitenbeentjes groot. Dit artikel is vooral gericht op het koppelen van twee konijnen, hoewel het koppelen van groepen in grote lijnen hetzelfde is.

 

In novemder 2016 hebben wij onze forumleden gevraagd of hun konijnen alleen, in een koppel of in een groep wonen. Hieronder de uitkomst.


Voor je begint:


Dingen waar je aan moet denken bij een koppeling:

  • - Zorg voor een geschikte, neutrale koppelruimte die groot genoeg is. Panelenrennen zijn daar bijvoorbeeld heel handig voor.  Voor koppels of groepen kun je een aantal rennen aan elkaar koppelen. Veel mensen met konijnen in huis gebruiken een hal of badkamer als neutrale koppelruimte.
  • - Zorg dat je konijnen gezond zijn.
  • - Wacht 3 weken na de castratie van de ram, tot die tijd is de ram nog vruchtbaar. De ram moet bij een koppeling altijd gecastreerd zijn!
  • - Ovenhandschoenen, mocht je een vechtlustig konijn hebben, helpt dit als je tussen beiden wil komen.
  • - Zorg voor een 2e kooi, als je konijnen nog niet gelijk samen kunnen. Heb je die niet? Vraag in jouw kennisenkring of op het forum of iemand er één te leen heeft. Of kijk in een weggeefhoek of koopjeshoek of daar een voordelig verblijf te krijgen is.
  • -Hou wat lekker groenvoer bij de hand.. Samen eten kan de koppeling NA de eerste kennismaking helpen.
  • -Houd rekening met het feit dat koppelen tijd kost. JOUW tijd ! Begin dus niet aan het eind van de dag met koppelen. De meeste koppelingen duren echt dagen, weken of zelfs maanden voor het echt een hecht koppel is. Denk niet dat je het wel even doet.  Een goed voorbereide koppeling vergroot de kans van slagen !

Hieronder een voorbeeld van een koppelruimte. Aangezien het zomer was, een parasol voor schaduw. Een kartonnen doos zodat er één plek is waar ze elkaar kunnen ontlopen. Verder een waterbakje en een voerbakje met wat lekkers er in. Zorg dat de koppelruimte geschikt en veilig is voor de konijnen om in te overnachten, voor het geval het een wat onrustig koppel is en ze langer op het neutrale terrein moeten blijven.

 


Castratie/sterilisatie


Bij een koppeling moet de ram altijd gecastreerd zijn. Is de voedster gecastreerd en de ram niet, dan zal de ram onder invloed van zijn hormonen, oneindig op de voedster blijven rijden en zal de voedster dus eindeloos door de ram worden lastiggevallen. Meestal uit dat in een akelig bloedbad.


Een koppeling van 2 rammen is eigenlijk een kansloze koppeling, maar wil het nog enige kans maken, moeten beide rammen gecastreerd zijn. Ook bij de koppeling van 2 voedsters gaat het makkelijker als beiden gecastreerd zijn, hoewel ook de combinatie van twee voedsters zonder ram er bij niet vaak succesvol is.


Partnerkeuze

Hieronder geven wij uitleg over de juiste partnerkeuze.

Belangrijker nog dan het geslacht en de leeftijd van een konijn is echter het karakter van de konijnen. Konijnen vinden het heel fijn om met één of meerdere soortgenootjes samen te leven. Maar het moet wel klikken. Daarom adviseren wij echt om konijnen altijd via een konijnenopvang te koppelen. Daar kan jouw konijn speed-daten met andere konijnen om te zien met welk konijn het het beste klikt. Zo voorkom je dat je met konijnen komt te zitten die elkaar toch niet mogen, en niet samen kunnen leven.  Verderop in dit artkel leggen wij er meer over uit.

Het koppelen van een ongecastreerde ram aan een gecastreerde voedster of het koppelen van twee ongecastreerde rammen aan elkaar raden wij zeer sterk af! Ongecastreerde rammen hebben echt te veel last van hun hormonen en dat soort koppelingen eindigen meestal met één van de konijnen bij de dierenarts voor wondverzorging, omdat het zo ernstig uit de hand loopt dat je dat niet meer zelf kan oplossen. Echt niet doen dus. De ram moet altijd gecastreerd zijn, pas 2-3 weken na castratie van de ram (mits hij goed hersteld is) kun je gaan koppelen.


Geslacht van de partner kiezen

Combinatie Slagingskans
Voedster + gecastreerde ram grote slagingskans
Voedster + voedster gemiddelde slagingskans. Vaak gaat het eerst goed, maar als later blijkt dat de karakters niet matchen gaat het dan alsnog mis als ze wat ouder zijn.
Gecastreerde ram + gecastreerde ram zeer kleine slagingskans

 

Rammen samen gaat 95%  van de gevallen niet goed.  In de paar gevallen dat het wel lukt om rammen samen te houden heb je of ontzettend veel geluk gehad, of zijn de rammen jong gecastreerd en uitgezocht op karakters die bij elkaar passen.

Het is soms wel mogelijk rammen samen te houden in een groep die bestaat uit gelijke koppels (dus bijv. een viertal van 2 rammen en twee voedsters). Maar dat is een zeer uitdagende koppeling, die wij niet aanraden voor beginners.
De beste keus en kans is een combinatie van een ram met één of meerdere voedsters, of als dat niet kan twee of meerdere voedsters te nemen.In dat geval raden wij wel aan om de voedsters te laten castreren, zeker in het voorjaar spelen bij voedsters de hormonen wat op waardoor ze erg knorrig en chagerijnig kunnen worden. Wat de groepsstabiliteit meestal niet ten goede komt. 


In het wild bestaat een groep uit 1 ram en 1 tot 5 voedsters, bij grote konijnenpopulaties kan het zijn dat er meerdere groepen van deze samenstelling samen leven.

Voedsters koppelen zonder ram erbij geeft ook vaak problemen en is niet aan te raden.

Heb je nog nooit konijnen gekoppeld is een koppel van een gecastreerde ram en een voedster de koppeling die wij aanraden. Je kan vanuit het koppel altijd later nog uitbreiden naar een groep, mocht je dat willen. Wil je onervaren aan een groepskoppeling beginnen raden wij aan die koppeling door een opvang te laten doen.

 

Leeftijd van de partner kiezen

 De leeftijd van een konijn speelt ook een rol bij een koppeling. Het kan zeker invloed hebben op de slagingskans. Over het algemeen gaat een koppeling het best als je een partner uitzoekt die in ongeveer dezelfde levensfase zit als het konijn dat je al hebt.

Koppelingen met hele jonge konijnen (bijv uit een dierenwinkel) aan oudere konijnen wil nog wel eens lastig gaan, omdat het oudere konijn het jonge konijn totaal overloopt. Het is beter om te wachten met de koppeling tot het jonge konijntje minstens 3 maanden oud is.

In onderstaand schema hebben wij het over konijnen uit drie verschillende levensfases:

- Met jong konijn bedoelen wij een konijn ouder dan 12 weken, maar jonger dan 6 maanden
- Met volwassen konijn bedoelen wij een konijn van 1-5 jaar
- Met senior konijn bedoelen wij een konijn van 5+ jaar

Combinatie Slagingskans
Jong konijn + jong konijn gemiddelde slagingskans. Vaak gaat het eerst goed, maar als later blijkt dat de karakters niet matchen gaat het dan alsnog mis als ze wat ouder zijn. Houd daar dus wel rekening mee als je voor een jong koppel kiest!
Jong konijn + volwassen konijn gemiddelde slagingskans. Let op dat het jonge konijn niet te jong is, koppelen op te jonge leeftijd kan flinke angst veroorzaken, wat het koppelen op latere leeftijd moeilijk kan maken. Ook kan het op oudere leeftijd, als het karakter van het jonge konijn ontwikkeld is blijken dat ze toch niet bij elkaar passen en dan gaat het alsnog mis.
Jong konijn + senior konijn kleine slagingskans. Als het echt een heel rustig jong konijn is zou het kunnen, maar meestal hebben jonge konijnen veel meer energie en zijn veel actiever dan de senior konijnen. Als ze samen kunnen, is het vaak meer een soort acceptatie van elkaar, dan echt een hechte band.
Volwassen konijn + volwassen konijn Grote slagingskans. Van volwassen konijnen is het karakter vaak al bekend., al ontwikkeld. Als het klikt, dan klikt het vaak ook voor goed en heb je de grootste kans dat het echt een hecht, gelukkig koppel konijnen blijft voor de rest van hun leven.
Volwassen konijn + senior konijn  Grote slagingskans. Er kan wat verschil zijn in activiteit. Zorg dus wel dat de karakters echt bij elkaar passen.
Senior konijn + senior konijn  Grote slagingskans. Voor de oudere, senior konijntjes kan het zoeken naar een oudere partner verstandig zijn. Omdat beide konijnen in de zelfde levensfase zitten, hebben ze vaak dezelfde behoefte aan rust en gezelschap.

 

Het karakter van de konijnen

 We hebben het in dit artikel al een paar keer aangegeven: karakter is het belangrijkste bij het koppelen van konijnen. Maar hoe weet je nou wat voor karakter jouw konijn heeft, en wat daar dan bij past qua partner?

Misschien denk jij jouw konijn te kennen, maar als jouw konijn altijd alleen heeft gezeten zegt het gedrag naar jou toe helemaal niets over het gedrag naar andere konijnen toe. Het is dus best moeilijk om in te schatten wat voor karakter jouw eigen konijn heeft, en dan ook nog eens te moeten beoordelen wat voor partner hij of zij nodig heeft! Gelukkig is er een oplossing! Er zijn heel wat konijnenopvangen, met heel veel kennis en ervaring wat koppelen betreft!

De beste manier om er achter te komen wat voor partner er bij jouw konijn past, is via speed-dates. Dat zijn korte kennismakingen in een konijnenopvang. Je gaat met jouw eigen konijn naar de opvang, waar hij of zij op neutraal terrein samengezet wordt met een partner van jouw keuze. Dan wordt er gekeken of er een klik is of niet. Als ze elkaar binnen korte tijd aanvallen, dan gaat dat niets worden en moet je voor een ander konijn kiezen. Dat gaat zo tot er een konijn is gevonden waar het beter mee gaat. Het kan zijn dat ze elkaar simpelweg negeren. Of wat snuffelen en vooral wegrennen van elkaar om dat ze het toch wel heel spannend vinden. Dat zijn tekenen dat er wel eens een klik kan zijn. Verwacht niet dat jouw konijn dan gelijk gekoppeld is aan die partner. De echte koppeling moet je of thuis verder doen op neutraal terrein, of kun je in de opvang laten doen. Per opvang is het verschillend wat hun beleid is. Informeer daar vooraf wel even naar, dan weet je waar je aan toe bent.

Mocht het bij thuiskomst toch echt niet klikken, dan heb je bij een opvang de zekerheid dat het konijntje terug mag, en dat je er een andere partner kan uitzoeken. Zo blijf je niet met konijnen zitten die niet samen kunnen. De meeste opvangen willen het beste voor de konijnen en denken in dat soort situaties goed met je mee.

Ga je niet naar een opvang maar kies je zelf een willekeurige partner, dan is de kans groot dat het toch niet klikt. Of je moet zoveel ruimte hebben dat je jouw eigen konijn en het nieuwe konijn weer elk aan een andere - wel ideale partner - kan koppelen, en dan dus twee kopppels kan houden. Maar in de meeste gevallen is dat niet de bedoeling van het konijnenbaasje. En een leven alleen, dat is niets voor een konijn!

Daarnaast is de verleiding vaak groot om konijnen uit een winkel te halen. Maar die konijnen zijn te jong om te koppelen en moeten dus eerst rustig opgroeien voor je kan starten. Konijntjes die in dierenwinkels zitten zijn vaak nog maar 6 of 7 weken oud. Dat is veel te jong om al bij de moeder weg te zijn, hoewel het wettelijk gezien helaas wel mag. Dan is zo een konijntje vaak al 4-6 weken bij je, voor dat blijkt dat het niet klikt met het konijn dat je had. Soms heb je zelfs al een castratie betaald voor dat diertje voordat je kon gaan koppelen. Breng je hem dan nog terug naar de dierenwinkel? En zo ja, wat doet de dierenwinkel er mee als ze een naar hun maatstaven "groot" konijn terug krijgen? In dit filmpje zie je waar dierenwinkel konijnen vandaan komen, en hopelijk begrijp je dan ook dat wij adviseren om deze handel niet in stand te houden. Adopteer, ga niet naar een dierenwinkel.

Een "tweedehands" konijn overnemen van een particulier kan natuurlijk wel. Maar dan kun je dus ook met twee konijnen komen te zitten die elkaar niet mogen. Ben je bereid dan zelf weer een huisje te zoeken voor het net gekochte konijn? Breng je die naar een opvang als het niet klikt (dan moet je wel afstandsgeld betalen, soms op een wachtlijst wachten voor je het konijn kan brengen, en zadel je een opvang met jouw "verkeerde keuze" op). Bedenk vooraf wat je doet als het niet klikt tussen de konijnen en bespreek eventueel ook de mogelijkheden met de oude eigenaar.


De nieuwe partner is er, wat nu?


Laat het nieuwe konijn altijd eventjes tot rust komen in een eigen hok. Een verhuizing brengt erg veel stress mee en stress kan darmproblemen met zich mee brengen die zeer snel tot de dood kunnen leiden. Het konijn moet wennen aan de nieuwe omgeving en aan jouw routine. De eerste twee weken is het het best om nog niet te gaan koppelen, en het diertje eerst tot rust te laten komen. Let er in die periode ook goed op dat het konijn wel gezond is, gewoon goed eet, drinkt, vooral keutelt en een levendige indruk maakt.  Zorg er voor dat de konijnen elkaar in die eerste periode nog niet zien of ruiken. Dat kan frustratie en stress veroorzaken en de koppeling een stuk moeilijker maken.

Zorg er voor dat in de eerste twee weken dat het nieuwe konijn er is je een dierenartsbezoekje brengt voor een gezondheidscontrole, en zorg er voor dat het nieuwe konijn ingeent wordt tegen myxomatose en RHD1 en 2. Het kan ook zijn dat het nieuwe konijn (of het konijn dat je al had) nog gecastreerd moet worden.

Als één van de twee konijnen een ram is die nog maar net gecastreerd is of nog gecastreerd moet worden dan moeten ze eerst nog een tijdje apart van elkaar leven. Pas als het konijn van de stress van de verhuizing en/of van de castratie bijgekomen is, kan er met koppelen begonnen worden. Dat is na de castratie van een ram 3 weken nadien, is de voedster ook net gecastreerd dan is het een periode van 4 weken voor de voedster voldoende hersteld is om een koppeling aan te kunnen.

Gebruik de eerste dat jouw konijnen er zijn maar nog niet samen kunnen om het gedrag van beide konijnen goed te bestuderen. Probeer op te maken welk konijn dominant is, of ze rustig of juist druk zijn en of ze veel last hebben van hormonaal gedrag of niet.

Heb jij al een speed-date gedaan bij een opvang? Als het goed is heb je dan al een gezond, volledig ingeent en indien nodig gecastreerd konijn meegekregen. Dan kun je de konijnen in principe gewoon gelijk weer samen zetten zodra je thuis komt, in een neutraal gemaakt konijnenverblijf. Volg het advies op wat de opvang je mee geeft voor het vervolg van de koppeling.

 

 
Er zijn verschillende koppelmethodes.
Hieronder staan ze in het kort omschreven


Methodes


Manier 1: Neutraal terrein


Koppelen op neutraal terrein is een manier die in de konijnenwereld het meest gebruikt wordt, en ook het meest aangeraden wordt. Dit is een manier waarop je de konijnen rustig aan elkaar laat wennen op gebied waar ze allebei nog nooit zijn geweest. Het voordeel daarvan is dat geen van beide de neiging voelt het territorium te verdedigen.


Neutraal terrein is dus een ruimte waar geen van de konijnen nog geweest is. Maak de ruimte niet te groot. De konijnen moeten wel ruimte hebben, MAAR elkaar niet constant kunnen ontlopen. Voor een koppel is 1,5-2 vierkante meter groot genoeg.  Mensen met huiskonijnen gebruiken vaak de badkamer of hal als neutraal terrein. Mensen met buitenkonijnen gebruiken vaak een (panelen)ren die ze in een deel van de tuin zetten waar beide konijnen nog nooit zijn geweest. Houd er wel rekening mee dat het nodig kan zijn dat de konijnen een aantal dagen in de neutrale ruimte verblijven, voor ze naar het eigen verblijf kunnen.

Zorg in de neutrale ruimte voor een paar schuilplekken waar de konijnen even op adem kunnen komen, maar maak hier geen complete verstopplekken van! Konijnen moeten zich even terug kunnen trekken, maar helemaal verstoppen vergroot de kans op ontlopen. Ook kan het zijn dat één van de konijnen de verstopplek fel gaat verdedigen, dat is natuurlijk ook niet de bedoeling. Zet bijvoorbeeld 1 ondiepe kartonnen doos op zijn kant in de ruimte. Vergeet ook niet water en hooi in de koppelruimte te zetten.

Start de koppeling bij voorkeur 's ochtends, zodat je er de hele dag de tijd voor hebt. Als de neutrale ruimte klaar is voor gebruik zet je de konijnen bij elkaar in deze ruimte. Als het goed gaat laat je ze gewoon samen.Dan is het afwachten wat voor gedrag je gaat zien. Op elkaar rijden, elkaar beetjes geven, achter elkaar aan jagen, plukken haar uittrekken. Het hoort allemaal bij het bepalen van de rangorde. Als het goed gaat laat je ze gewoon samen zitten. Je hoeft ze dan niet uit elkaar te halen. Kijk goed naar de konijnen en houd het stress-niveau in de gaten: Hoe zwaar gaat de ademhaling? Gaan ze tussendoor zitten eten en zoeken ze rust op? Of zitten ze elkaar echt constant achterna? Bij de meeste koppelingen blijf ik er het eerste uur bij zitten om het gedrag te bekijken en in te kunnen grijpen. Gaat het dan goed, zie je normaal koppelgedrag? Dan kun je gerust even weg bij de konijnen om iets anders te doen. Er heel de tijd op staan kijken kan de koppeling namelijk ook beinvloeden. Ga echter niet van huis, het is wel de bedoeling dat je als je onrust hoort gaat kijken en in kan grijpen, en dat je regelmatig (elke 15-30 minuten) eventjes kijkt of alles goed gaat.

Pas als de konijnen echt vastbijten in elkaar en rollend, schoppend en krijsend aan het vechten zijn, dan moet je ingrijpen. De kans dat het als je dat gedrag ziet nog goed komt tussen de konijnen is erg klein, je kan dan beter voor een andere partner kiezen.

Gaat het langere tijd goed en hebben ze niet te veel stress, dan kun je over op de volgende stap: ze samen zetten in het definitieve verblijf. Bij sommige koppeltjes kan deze stap gelijk al de eerste dag genomen worden. Als ze een uur of 3-4 samen in de neutrale ruimte zitten, zonder dat er problemen zijn kun je de volgende stap wagen.  Bij koppels die wat meer jagen en onrustiger zijn, is het soms nodig om ze langer samen te houden op het neutrale terrein voor je de stap naar het definitieve verblijf kan maken. Dat kan dagen of soms zelfs weken zijn.

Zijn jouw konijnen moeilijk te koppelen, jagen ze veel en zijn ze gestressed en onrustig? Zie je dat ze niet goed eten, drinken of zelfs diarree krijgen? Las dan pauzes in om de konijnen tot rust te laten komen. Stress is slecht voor konijnen. Haal de konijnen zodra je ziet dat het te veel stress wordt, of als ze te fel gaan vechten uit elkaar en zet ze elk weer in hun eigen verblijf. Uit elkaar halen is niet gunstig voor de koppelpoging, maar als het te veel stress wordt, is het voor het welzijn van de konijnen wel echt nodig. 
Zorg er voor dat op het moment dat je ze uit de neutraleruimte haalt,  dat ze geen contact met elkaar hebben, elkaar niet zien en niet ruiken. Dat kan namelijk een hoop frustratie opbouwen naar elkaar toe, die er dan uit komt op het moment dat je ze weer samen zet. Echt even een time-out van elkaar dus. Als de konijnen weer tot rust zijn gekomen, gegeten en gedronken hebben kun je een nieuwe poging wagen. Gaat het dan wel goed, laat ze dan samen en haal ze niet meer uit elkaar.  Voor een koppel als dit is het aan te raden ze echt langer samen te laten op neutraal terrein voor je naar het uiteindelijke verblijf doorgaat. Denk dus in dagen, of zelfs 1 of 2 weken.
Gaat het weer niet goed? Je kan nogmaals pauzes inlassen, maar deze koppelmethode is niet echt aan te raden. Elke pauze die je inlast, is een stap terug in het koppelproces. Meestal duurt het op deze manier heel erg lang, bezorgd het de konijnen veel stress, en vaak worden dit soort koppelingen uiteindelijk geen succes. Let goed op het welzijn van de konijnen en overweeg ook of de stress van deze koppeling het waard is. Meestal is het als het koppelen zo moeilijk gaat gewoon niet de ideale match en kun je de koppeling beter afbreken en op zoek gaan naar een andere partner voor jouw konijn.

Bij een makkelijke koppeling kun je ze soms de eerste keer al definitief samen laten. Dit moet dus per koppeling bekeken worden. Houd in de gaten hoe stressvol het is voor je konijnen en let op dat ze wel goed eten en drinken. Alleen bij erge stress, verwondingen of als ze vechten moet je ze pas uit elkaar halen. Elke keer dat je ze uit elkaar haalt doe je weer een stapje achteruit in het koppelproces. Haal ze dus niet uit elkaar als het goed gaat! Laat ze dan gewoon samen in de neutrale ruimte zitten. Gaat dat 3-4 uur goed zonder te vechten en zonder dat er al te veel onrust is? Dan kun je de volgende stap in de koppeling nemen. Als het nog wel onrustig is, wacht dan gerust langer. Laat ze dan de eerste nacht gewoon op het neutrale terrein wonen, en kijk hoe het de volgende dag gaat. Gaat het goed, trekken de konijnen naar elkaar toe en is er niet veel onrust meer? Maak dan de volgende stap. Zo niet, dan weer een extra dag en nacht op neutraal terrein samen alten.

Als ze niet meer vechten op het neutrale gebied en elkaar beginnen te accepteren maak je het konijnenhok goed schoon, ook alle speeltjes, en ververs je alle bodembedekkers. Als het kan, richt het hok dan anders in dan voorheen. Zodat het voor beide konijnen zo neutraal mogelijk is geworden. Zorg er ook voor dat er voldoende leefruimte is voor een koppel: minimaal twee, maar het liefst vier vierkante meter. Hoe groter het verblijf, hoe groter de kans dat jouw koppel een gelukkig stel zal worden.

Het kan goed zijn dat het mis gaat op het moment dat je ze in het permanente verblijf zet. Dan moet je dus weer een stap terug doen naar de neutrale ruimte. Het kan dus best zijn dat jouw konijnen enkele dagen in die neutrale ruimte wonen, voor ze er aan toe zijn naar het permanente verblijf over te gaan.  Zorg er voor dat dit ook mogelijk is. Elke keer dat je de konijnen uit elkaar haalt, is namelijk een stap terug in de koppeling. Enkele dagen samen laten in een neutrale ruimte kan in veel gevallen net de doorslag geven waardoor het een succesvol koppel wordt.

Kijk goed naar de karakters van de konijnen. Soms kan het bij het plaatsen van de konijnen in het uiteindelijke verblijf bijvoorbeeld handig zijn om eerst het konijntje dat het onderdanigst, angstigst of meest onzeker is in het hok te zetten, of het konijn dat het hok nog niet kende, zodat hij of zij even kan snuffelen en bekend kan worden met het hok. Geef ook weer niet te lang voorsprong, één of enkele minuten snuffelen en verkennen is genoeg. Dan plaats je (na een paar minuutjes) de partner er bij. Maar in andere gevallen, als beide konijnen gelijk zijn van karakter, kan het juist beter zijn om ze tegelijk in het hok te zetten.

Je hebt kans dat ze in dit hok ook weer opnieuw de rangorde moeten bepalen, ook hierbij is het weer zo dat dat gewoon mag, zolang er maar geen gewonden vallen. Gaat het de eerste keer in het hok niet goed kun je twee dingen doen. Of je haalt ze weer uit elkaar, of je doet een stap terug en zet ze weer samen op neutraal terrein. Sommige koppels hebben wat langer de tijd nodig op neutraal terrein voor ze er aan toe zijn in het uiteindelijke verblijf gezet te worden. Alle geurtjes die in dat verblijf hangen kunnen een onstabiel koppel precies de verkeerde kant op laten gaan, terwijl ze op neutraal terrein wel hun rust kunnen vinden. De volgende dag of een paar dagen later, als ze wat langer goed samen gezeten hebben op het neutrale terrein probeer je het dan weer een keer in de niet-neutrale ruimte. Probeer deze koppelpogingen echter wel zo lang mogelijk te laten duren en grijp niet te snel in. Een plukje haar groeit wel weer terug, maar er moeten geen ernstige verwondingen zijn.

Op het forum is veel informatie over koppelen op neutraal terrein te lezen, ook kun je daar zelf een topic aanmaken om advies te vragen in jouw situatie. 

 

Manier 2: Gelijk samen zetten

Gelijk samen zetten in het definitieve verblijf is een manier die maar weinig konijneneigenaren gebruiken. De reden daarvan is dat het meestal zo is dat één van de konijnen al in de ruimte is geweest en daardoor de neiging heeft om zijn of haar territorium te verdedigen tegen indringers. Deze koppelmethode zal in veel gevallen uitlopen in flinke gevechten, veel stress, en verwondingen. Dat is niet wat je voor jouw konijnen wil.

In sommige gevallen klikt het echter gelijk goed tussen de konijnen en is het wel mogelijk om op deze manier te koppelen. Meestal is deze methode echter een vervolgstap, na een koppeling op neutraal terrein.

Voor je de konijnen in het definitieve verblijf samen zet, maak eerst het konijnenhok goed schoon, zodat er niet te veel geur van een van beide konijnen in hangt. Verander de indeling en maak ook alle accessoires en spulletjes goed schoon.

Zet de konijnen samen in hun verblijf. Kijk aan hoe het gaat, als de konijnen redelijk goed met elkaar overweg kunnen, kun je ze het best gewoon samen laten en niet meer uit elkaar halen. Elke keer dat je ze uit elkaar haalt moeten ze namelijk weer opnieuw beginnen met rangorde bepaling. Wat rijden op elkaar en wat jagen mag gewoon, dat hoort er bij, als het maar niet erg vechten wordt. Blijf er de eerste uren bij zitten, zodat je direct kan ingrijpen als ze echt gaan vechten. Controleer de konijnen de eerste dagen dat ze samen zitten regelmatig (als het kan meerdere keren per dag) goed op verwondingen ! Kijk daarbij goed tussen de haren.

Sommige koppels zijn gelukkig en klef na een uur samen te zitten. Andere koppels groeien meer naar elkaar toe over een periode van een paar weken. Sommige koppels kunnen prima samenwonen en tolereren elkaar, maar worden nooit echt een hecht stelletje. Het zijn eigenlijk net mensen.

 

Manier 3: Split cage

Bij veel knaagdiersoorten wordt gebruik gemaakt van de split cage methode. Sommige konijnenbaasjes proberen dat ook. Bij deze methode zijn de konijnen gehuisvest in hokken en/of rennen die aan elkaar grenzen. Ze zien elkaar en ruiken elkaar dus al door gaas of tralies heen. Om de zoveel tijd wisselen ze de dieren dan van hok, zodat ze in elkaars geur komen te zitten. Na een bepaalde periode zetten ze de dieren dan samen in één ruimte.

Hoewel dit voor bepaade knaagdieren wel werkt, zijn konijnen geen knaagdieren maar haasachtigen. Blijkbaar ook in koppelmethodes. Over het algemeen zal deze methode bij konijnen de hormonen flink aanwakkeren en frustratie naar het andere konijn opbouwen. Dat komt dan tot uiting op het moment dat je ze samen zet. Deze methode raden wij niet aan als eerste keuze.

Scheiden met gaas of het wisselen van verblijf wekt bij konijnen vaak frustratie op. Ze zien en ruiken elkaar wel, kunnen hormonaal tegen elkaar doen, territoriums aan elkaar laten grenzen, maar niet bij elkaar om daadwerkelijk een rangorde te bepalen. Als je ze gaat scheiden met gaas komt dat er dan uit op het moment dat je ze echt gaat koppelen en is de kans zeer groot dat ze flink gaan vechten en dan dus niet meer samen kunnen.

Split cage kan soms wel handig zijn als de normale koppelmethoden niet werken, als het een konijn met een uitzonderlijk karakter betreft, of als een bestaand koppel korte tijd uit elkaar moet in verband met een castratie of gezondheidsproblemen. Maar houd er wel rekening mee dat het zieke konijn zwakker kan zijn, waardoor het fitte konijn ook door gaas heen soms erg gemeen is. In zo een geval kun je ze beter apart houden tot het zwakke konijn goed herstelt is, en dan weer op neutraal terrein terug koppelen aan elkaar.

In sommige gevallen, zoals het voorbeeld hieronder, kan deze methode toch handig zijn. Geen twee koppelingen zijn hetzelfde, en soms wil het op de traditionele manier (neutraal terrein) niet lukken. Dan kan het een optie zijn om om te denken naar konijnenlogica om tot een passende methode te komen voor jouw konijnen.

 

Voorbeeld van een koppeling met split cage methode:

Ik heb ooit een koppeling gedaan van een drietal waarbij één konijn zeer angstig was. Het was de bedoeling dat het angstige konijn, een ram, bij twee reeds gekoppelde voedsters zou komen te wonen. Voorheen waren die voedsters onderdeel van een drietal maar die ram was overleden. Zowel de voedsters, als de ram waren gecastreerd. Er was dus weinig sprake van hormonaal gedrag. De nieuwe ram bleek echter erg angstig te zijn van andere konijnen, door onbekende reden.

Op het moment dat een ander konijn op hem afstapte sprong hij zo panisch in de rondte, dat ik bang was dat hij gewond zou raken. De andere konijnen snapten er niets van. Na een paar koppelpogingen was het nog niet beter, en erg stressvol voor alle drie de konijnen. Het was geen optie meer om de koppeling op deze manier door te blijven zetten.

Het bange konijn heb ik toen gehuisvest in een aparte ren, in de ren van de voedsters. Een ren in een ren dus. Ze hebben op die manier twee maanden naast elkaar gewoond, ik heb ze niet van verblijf gewisseld, maar gewoon door het gaas aan elkaar laten wennen. Daarna heb ik een nieuwe koppelpoging gewaagd. Eerst op neutraal terrein. Dat ging gelijk goed. De ram was niet meer bang en er was normaal koppelgedrag te zien. Daarna heb ik eerst de ram in de ren gelaten (waar de twee voedsters al woonden). Toen hij wat gesnuffeld had en de ren verkend had, heb ik beide voedsters er bij gezet. Dat ging gelijk goed. Pas na een week begonnen ze wat te jagen rond voedertijd, maar later werd dat ook weer minder. Daarna werd het drietal steeds hechter.

 

 

Manier 4: De koppelvakantie

Heb je geen ervaring met konijnen en vind je het doodeng om te gaan koppelen? Een aantal konijnenopvangen en konijnenscholen bieden hulp aan. Dat kan zijn in de vorm van advies aan huis (via konijnenscholen) maar ook in de vorm van een koppelvakantie.

Bij een koppelvakantie verblijven jouw konijnen tijdelijk bij een (vakantie)opvang, en doen ze daar de koppeling voor jou op neutraal terrein. Sommige ervaren konijnenhouders kiezen ook nog voor deze optie, als ze bijvoorbeeld een lastige koppeling willen gaan doen van een grotere groep konijnen. Of als ze een grote groep konijnen willen samenstellen of uitbreiden via een opvang. Als je dat wil doen, is het het makkelijkst om de opvang te laten beslissen welke konijnen in de groep passen qua karakter en de koppeling daar plaats te laten vinden. 

Maar ook voor de onervaren konijnenhouder kan het fijn zijn om de koppeling op neutraal terrein bij een opvang te laten doen. Op het moment dat het goed gaat op het neutrale terrein mag je de konijnen weer ophalen, en kun je ze thuis in het definitieve verblijf plaatsen.

Niet elke opvang heeft er de ruimte en mogelijkheid voor, maar kunnen je vast doorverwijzen naar een collega-opvang of adviesbureau die wel kan helpen. Sommige opvangen bieden deze service ook alleen aan als het om konijnen uit hun opvang gaat.

Waar vind je een instantie die kan helpen met koppelen?

Lijst met konijnenopvangen- en asiels

Lijst met konijnenscholen

Lijst met vakantieopvang adressen voor konijnen.



Manier 5: Koppelen onder stress


Ten eerste willen wij benadrukken dat wij deze koppelmethode absoluut niet adviseren. Wij noemen de methode echter toch, omdat er elders op internet ook informatie over te vinden is. Stress kan voor konijnen echter gevaarlijk zijn. Konijnen zijn erg gevoelig voor stress en als konijnenbaasje wil je stress dus ook zo veel mogelijk voorkomen.

Bij sommige konijnen wil het maar niet klikken. Dan is er een manier die soms als laatste poging gebruikt wordt, als je konijnen maar blijven vechten. Dit heet koppelen onder stress.

Je stopt beide konijnen in een (dichte) doos en doet iets stressvol. Bijvoorbeeld stofzuigen om de doos heen, de doos op een centrifugerende wasmachine zetten, een rondje met de auto rijden, of iets anders stressvol. Doe dit ongeveer een kwartiertje. Na de stress haal je beide konijnen uit de doos en zet je ze zomaar eventjes samen. Ze zullen nog zo onder de indruk zijn dat ze niet gelijk gaan vechten. Daarna haal je ze weer uit elkaar. Het koppelen onder stress zorgt dat ze goede herinneringen aan elkaar krijgen, tijdens te stress zochten ze immers steun bij elkaar. Je moet zorgen dat ze veel goede momenten samen krijgen, dan accepteren ze elkaar op een gegeven moment als het goed is wel.

Als je echter naar dit soort koppelmethodes moet grijpen om je konijnen samen te krijgen, raden wij je aan om voor een andere combinatie te kiezen. Bij erge stress kan een konijn namelijk overlijden. Dit is dus in onze ogen en minder diervriendelijke koppelmethode.

Wil je meer lezen over koppelen? Op onze forums hebben we een topic met links naar koppelervaringen van onze leden. We hebben een topic met ervaringen over duo-koppelingen en een topic met ervaringen over groepskoppelingen .


Gedrag


Bij een koppeling hoort het bepalen van de rangorde. Één konijn zal de leider worden. Het is niet zo dat dit helemaal zwart wit is en de rest dan onderdanig is. Maar één leider zal er in elke groep zijn.


Wat voor gedrag kun je verwachten tijdens een koppeling, en wat betekent het?
Achtervolgen – Dit doen de konijnen als ze de dominantie wil bepalen. Het ene konijn wil op het andere konijn rijden, en daardoor ontstaat er een achtervolging.
Op elkaar rijden – Konijnen rijden op elkaar om te laten zien wie de baas is. Zowel de ram kan op de voedster rijden, als de voedster op de ram, en ook rammen rijden op elkaar en voedsters rijden op elkaar. Dit heeft dus gewoon te maken met het bepalen van de rangorde.
Bijten – Bij elke koppeling word er wel eens gebeten. Als het zomaar wat plukjes haar zijn is dit echter niet erg. Als het echt een vechtpartij word moet u wel ingrijpen.
Vlinderen (draaien om elkaar heen) – Dit gaat meestal vooraf aan een vechtpartij. De konijnen draaien om elkaar heen, dit zijn meestal konijnen die ongeveer gelijk zijn in dominantie, en zij willen elkaar dan berijden.
Vechten – Als de konijnen echt rondrollen, de haren in het rond vliegen en ze hard bijten moet u tussen beiden komen. Let wel op! Een konijn dat vecht ziet niet waar hij in bijt, en zo kan u lelijke wonden aan uw handen krijgen! Het is daarom beter om (oven)handschoenen te dragen.
Knorren – Dit doen konijnen als ze niet tevreden zijn of zich bedreigd voelen. Het betekend “blijf uit mijn buurt”
Stampen – Dit doen konijnen als ze bang zijn, als er gevaar is. Dit kan dus ook bij een koppeling voorkomen.
Negeren/onverschillig gedrag – Dit is geen slecht teken. Meestal slaat dit gedrag op een gegeven moment om in nieuwsgierigheid, en gaat de koppeling goed! Konijnen doen vaak onverschillig als ze de ander aan het pijlen zijn, als ze aan het inschatten zijn hoe het andere konijn is.
Nieuwsgierig/ Snuffelen aan elkaar – Dit is een goed teken! Jouw konijnen tonen interesse in elkaar, en willen elkaar beter leren kennen!
Elkaar wassen – Het wassen van elkaar is een goed teken. Het wassen op de kopjes, of het aanbieden van een kopje zodat het andere konijn gaat wassen heeft te maken met onderdanigheid. Als je konijnen bij een koppeling elkaar wassen, dan gaat het de goede kant op!
Relaxed gedrag/Languit liggen/zichzelf wassen – Het konijn voelt zich op zijn gemak in de omgeving, en dus ook met de partner! Dit is een goed teken!
Boksen - Als één of beide konijnen op de achterpoten staan en met de voorpoten naar elkaar boksen dan gaat er iets goed mis bij de koppeling. Dit gedrag laten wilde konijnen en wilde hazen ook zien in de paringstijd, als ze een andere, concurrerende ram willen verjagen. Bij tamme konijnen zie je het niet vaak, maar het kan tijdens een koppeling wel voorkomen.


Hoe grijp je in bij een koppeling?


Als het mis gaat, en je konijnen vechten of rijden wel heel veel op elkaar wil je graag ingrijpen. Het is belangrijk dat je de konijnen toch niet te snel uit elkaar haalt. Gelukkig kun je op andere manieren ook de koppeling wat sturen.


Je kunt je stem verheven en “NEE” roepen, of op strenge toon tegen het konijn praten. Als het goed gaat kun je dat ook aan je stem laten merken natuurlijk. Lekker (groen)voer geven als het goed gaat is ook een goed hulpmiddel.
Je kunt een plantenspuit gebruiken om te laten merken dat iets niet goed is, spuit niet in de ogen of oren en niet met een te harde straal! Zelf zijn wij niet zo een voorstander van het gebruik van een plantenspuit, maar er zijn mensen die het wel prettig vinden om deze te gebruiken.

Je kunt, met (oven)handschoenen aan, tussen beiden komen in een gevecht, als het uit de hand lijkt te lopen. Wat jagen, plukjes haar uit trekken, een kort gevechtje, en rijden is normaal. Echt vechten, dus echt langer vastbijten in de vacht terwijl ze naar elkaar schoppen en slaan, en soms ook krijsen, is een teken dat het niet gaat werken. Op zo een moment zijn handschoenen fijn om tussen beiden te komen, als je die niet aan hebt is de kans groot dat de konijnen jouw hand openbijten. De kans dat het tussen een koppel nog gaat werken na een heftig gevecht is nihil, je kan het dan beter met een andere partner proberen.

Blijf bij de koppelingen bij of in de buurt van je konijnen. Zeker in het begin kan een koppeling snel omdraaien en zul je af en toe moeten ingrijpen. Als het koppelen uiteindelijk goed gaat en je ze met een gerust hart een dag samen durft te zetten dan kun je ze in het eigen hok zetten. Bij het ene koppel is dat na één of een paar uur, bij het andere koppel zijn eerst een aantal dagen op neutraal terrein nodig voor ze de stap naar het eigen hok kunnen maken. In het eigen hok kan weer wat onrust bij ontstaan, het is belangrijk dat ze ruimte hebben en dat er genoeg schuilplaatsen zijn zodat ze elkaar ook even kunnen ontlopen als ze geen zin hebben in elkaars gezelschap.

 

Samen mogen leven is voor konijnen het mooiste dat er is ! MAAR koppelen levert bij konijnen ook stress op. Neusvleugels die wijd open staan, hijgen en languit liggen is een teken van stress. Gevaar bij stress is ook de reactie van de gevoelige darmen. Hou juist in de koppelperiode in de gaten dat het konijn blijven eten, drinken én  keutelen. Stop het dier hiermee, staak dan direct de koppeling, geef het konijn rust en kijkt of het zi

ch herstelt. Wanneer de situatie zich niet binnen enkele uren hersteld of als er ernstige wonden zijn, ga er dan direct mee naar de dierenarts. Gelukkig komt dit weinig voor, maar het is toch goed om dit te weten teneinde in te kunnen grijpen.

Vraag op het forum om raad als het niet lukt. Er zitten veel konijnenbaasjes met koppelervaring die kunnen helpen als je het even niet weet. Wees ook niet bang om de opvang te bellen waar de konijnen vandaan komen, ook zij kunnen als het goed is adviseren. 

 

Een konijnengroep koppelen

Meer over het koppelen van konijnengroepen lees je in ons artikel over groepskoppelingen.

 

Het herkoppelen van konijnen die elkaar al kennen

Heb jij bijvoorbeeld twee jonge konijnen aangeschaft, en moesten deze uit elkaar omdat de ram 10 weken oud (en dus vruchtbaar) werd? Of hebben ze in verband met ziekte, een operatie of een castratie van een voedster een tijdje apart gezeten? Wil je de konijnen weer herkoppelen? Er worden helaas vaak foute adviezen gegeven over het herkoppelen van konijnen. Hieronder hebben wij een aantal tips op een rijtje gezet.

- Zorg dat de konijnen elkaar tijdens de periode apart echt niet zien en ruiken. Op die manier kan er ook geen frustratie naar elkaar opgebouwd worden. Na ziekte of een operatie is één van de konijnen vaak zwakker en veranderd de rangorde. Of het zwakke konijn wordt extra fel om zijn eerdere positie te verdedigen, of het nog sterke konijn maakt gebruik van de situatie om zijn of haar hogere rang extra te bevestigen. Het is het best om te zorgen dat het zieke of geopereerde konijn in alle rust kan herstellen voor je weer gaat koppelen en dat er in de tussentijd dus ook niets veranderd in de rangorde. Door de konijnen echt van elkaar apart te zetten, verander je die verhouding niet.

-  Ga pas herkoppelen als het zieke/zwakke konijn voldoende hersteld is.  Zoals hierboven beschreven kunnen ziekte en zwakte de rangorde beinvloeden. Geef het konijn dus echt voldoende tijd om goed te herstellen.

- Laat je één van de konijnen castreren omdat ze vochten voor de castratie, in verband met hormonaal gedrag? Wacht dan wat langer voordat je de konijnen opnieuw koppelt. Het duurt ongeveer 2-3 maanden voor de hormonen uit het lichaam zijn verdwenen na castratie. Zorg er wel voor dat de konijnen in die periode apart voldoende afleiding, speelgoed en eventueel een sterke/veilige knuffel in het hok hebben, zodat ze zich niet vervelen en te eenzaam voelen.

- Houd er rekening mee dat het misschien niet meer goed komt. Er is altijd een kleine kans dat konijnen die elkaar eerst wel mochten, toch niet meer samen kunnen. Of dat nou wel of niet na een periode apart is geweest. Zeker bij konijnen die jong aangeschaft zijn zie je dit vaak, als ze eenmaal door de puberteit heen zijn kunnen de karakters veranderen. Het kan dan zijn dat het gewoon echt niet meer klikt met elkaar. Houd er rekening mee dat je dan een andere oplossing moet bedenken: één van de twee omruilen in een opvang voor een partner waar het wel mee klikt, of twee koppels konijnen gaan houden. We begrijpen dat het moeilijk is om zo een keuze te maken, zeker als je geen ruimte hebt voor een tweede koppel. Maar vanuit het konijn gezien is dat beter dan dat je twee konijnen een leven lang apart van elkaar houd.

 

 

 

Koppelen is maatwerk

Niet elk konijn is gelijk, niet elke situatie is gelijk. Koppelen is maatwerk. Lukt het niet? Vraag dan hulp. De konijnenopvang waar jouw konijn vandaan komt kan advies geven, maar er bestaan ook konijnenadviesbureau's waar je terecht kan voor hulp bij een koppeling. 

Om even een voorbeeld te geven, mijn eigen koppeling van een senior voedstertje waarvan het maatje overleden was, met een vroeger pittig karakter, werd gekoppeld aan een jong actief rammetje en een voedster die verlamde achterpoten heeft. Een standaard koppeling zal dat niet worden, dus maatwerk is dan altijd nodig. Een verslag van deze koppeling kun je bekijken via deze link (filmpje).

 

Als het echt niet klikt

Sommige koppels zullen nooit slagen. Wij baasjes hechten ons vaak snel aan konijnen en beslissen dan vaak heel egoistisch - dan zitten ze maar allebei alleen - omdat dat voor ons het makkelijkst is . Maar dat is nooit het beste voor het konijn. Voor elk konijn is er een geschikt maatje te vinden.  Soms betekent dat dat je een van jouw konijnen moet "omruilen" of dat je extra ruimte voor jouw konijnen moet maken en met twee koppels komt te zitten.

Kies je er voor om één konijn om te ruilen in de opvang, houd er dan wel rekening mee dat je zowel afstandsbijdrage voor het konijn dat je daar laat moet betalen, als een adoptiebijdrage voor het nieuwe konijn. De opvang heeft immers kosten gehad aan het nieuwe konijn dat je er haalt, en moet kosten maken voor het konijn dat je er laat.

Een konijn herplaatsen via marktplaats of ons forum kan ook. Maar pas zeker via websites als marktplaats erg op. Geef jouw konijn nooit gratis weg en wees kritisch op het nieuwe baasje. Het zou zonde zijn als het konijn als impulsaankoop ergens terecht komt, alsnog alleen komt te wonen of als slangenvoer wordt gebruikt. Wissel je een konijn via een opvang, dan heb je in ieder geval de garantie dat het nieuwe baasje aan de plaatsingsvoorwaarden moet voldoen en dat ze er alles aan doen om te zorgen dat het diertje goed terecht komt.

Wij begrijpen volledig waar de konijnenliefde vandaan komt, en hoe je je aan een dier kan hechten. Maar soms is het beter om een konijn bij een ander de kans op geluk te gunnen, dan zelf oneindig door te gaan met koppellingen die niet werken of konijnen apart te huisvesten. Konijnen zijn echt sociale dieren, geen enkel konijn verdient het om een leven lang eenzaam en alleen te zijn.

 


Veel succes met koppelen!

 

En ze leefden nog lang en gelukkig...

De koppeling is voorbij, alles lijkt goed te gaan. Maar opeens beginnen de konijnen onaardig tegen elkaar te doen. Te jagen, wat plukken haar uit elkaar te trekken, graven op elkaar. Soms zie je ook dat konijnen vlinderen en het ook echt vechten gaat worden.

Dat een bestaand koppel uit balans raakt kan verschillende redenen hebben.
 
- Te weinig ruimte. De minimale ruimte voor een koppel is 2 vierkante meter. Meer ruimte is echter beter en komt de verstandhouding in een koppel zeker ten goede. Als het lukt, houd voor een koppel dan ook 4 vierkante meter permanente leefruimte of meer aan.
- Te weinig plekjes om zich even alleen terug te trekken. Zet meerdere schuilhuisjes / tunnels neer zodat ze elkaar kunnen ontlopen als ze dat willen.
- Hormonen, niet gecastreerde konijnen hebben soms periodes waarin de hormonen opspelen. Puberteit, voorjaar etc. Dat verstoort de rangorde ook, konijnen vertonen dan namelijk vaak humeurig gedrag.
- Het kan zijn dat de geur van andere konijnen in de buurt is, omdat je zelf bijvoorbeeld ergens bent geweest waar ze konijnen hebben of er een konijn van iemand anders bij jullie logeert. Bij buitenkonijnen zie je het soms ook als de buren konijnen aanschaffen of als er wilde konijnen in de buurt zijn.
- Als één van de konijnen zwakker / ouder / ziek is kan het zijn dat de rangorde veranderd en/of zelfs dat het dier verstoten wordt door de partner.
- Onrust en angst kunnen er ook voor zorgen dat de verhoudingen in een koppel of groep veranderen. Bijvoorbeeld als er roofdieren in de buurt zijn (geweest).

Zorg er voor dat de basis behoeften in orde zijn. Voldoende ruimte, laat konijnen op tijd castreren/steriliseren, bezoek een dierenarts om medische problemen uit te sluiten en/of te behandelen. En zorg ook dat er genoeg verstopplekjes zijn. Tot slot is het ook belangrijk om de konijnen een beetje uitdaging in hun leven te geven. Doe aan voedselverrijking, zet een graafbak neer en deel de ren af en toe opnieuw in zodat ze dingen weer opnieuw kunnen ontdekken. 

Als de konijnen echt hevig blijven vechten, haal ze dan uit elkaar en geef ze elk een nieuwe partner. Alleen leven is voor geen enkel konijn een optie.