Ga naar inhoud

Yula


Eefje
 Delen

Aanbevolen berichten

Yula en ik zijn net weer gezellig met Esther en Kasiris op pad geweest. Wat een lol hebben ze gehad, helemaal uitgeteld nu. En stinken 😭. Kasiris is heel erg angstig, zelfs voor mensen die echt ver weg zijn. Yula pikt dat op en gaat dan tussen Kasiris en die mensen in lopen en heel hard blaffen. Heel lief, niet erg wenselijk 😅

  • Haha 1
Link naar reactie
Delen op andere sites

Pooeeeh wat is die hond wisselvallig zeg 😅. Ze is de stress van de herplaatsing nu wel grotendeels kwijt, ze weet hoe het reilt en zeilt hier in huis, kent de buurt, kan goed alleen zijn, is ok met de auto en slaapt een stuk meer sinds we met haar naar het strand gaan. Ze houdt zich minder met ons bezig, loopt niet steeds achter ons aan, kijkt vaak ook amper op als we de kamer uitlopen. Ze laat ook bijna geen stress signalen zien. Ja, op straat af en toe kleine dingetjes. Een keertje tongelen, of uitschudden nadat ze een hond of kat tegen is gekomen. In huis zie ik dat niet meer, behalve overdreven hard gapen als we haar tuigje pakken, dan weet ze dat ze naar buiten mag, dat levert wat spanning op, maar ze vindt het leuk om naar buiten te gaan. Alleen in het donker is ze onzeker buiten, misschien zit daar een traumaatje, in het donker gedumpt wellicht en een nacht alleen in het donker doorgebracht? We weten het niet.

Nu lijkt de puberteit dus vol gas in te kicken. Ze is bijna 1, dus eigenlijk hoopten we dat ze dan wel volwassen zou worden, maar door de stress van de verhuizing komt het vaak voor dat ze een achterstand hebben in hun emotionele ontwikkeling. Esther, waar ik mee ben wezen wandelen, bevestigde dat. Ze vindt dat Yula zich een stuk jonger gedraagt dan ze is, zeker voor een klein hondje. Ze gedraagt zich als een pup. Nu dus als een echte puber.

Ze doet buiten op sommige dagen veel kleine plasjes, blaft meer op straat, blaft meer in huis, maar op een andere manier dan in het begin. In de tussentijd heeft ze het nauwelijks gedaan, alleen bij de bel of brievenbus. Gisteravond toen wij net naar bed waren begon ze op alles (of niks) aan te slaan, maar haar houding was anders dan toen ze dat in het begin deed. Nu is er heel veel herrie en reuring buiten en ligt ze gewoon te slapen. 

Ik heb ook het idee dat we het per ongeluk hebben aangeleerd in de vierdaagse. Ze was toen erg ongerust en we hebben haar toen erg veel aandacht gegeven als ze blafte. Nu blaft ze soms echt duidelijk voor aandacht. Maar weer even contact opnemen met de gedragsdeskundige hoe we dit in goede banen moeten leiden. Prima als dit even een fase is, maar we moeten wel goed weten wat we wel en niet moeten doen om te zorgen dat dit niet inslijt. Ik word er naar van hoor, en mijn vriend al helemaal. En dan te bedenken dat het eigenlijk maar korte momenten zijn, enkele keren per dag 😅.

Bij ons achter woont een hondje dat ontzettend blaft, die heeft zo'n zelfde blaf als Yula. En die mensen dan schreeuwen tegen die hond. Als ik mijn geduld verlies denk ik altijd even aan hen, dat ik niet zo wil worden en dat het dus overduidelijk niet werkt. En dan lukt het me wel om er in elk geval ogenschijnlijk rustig onder te blijven, zodat ik geen olie op het vuur gooi of haar geblaf bevestig. 

Link naar reactie
Delen op andere sites

Haha ze houden je lekker bezig hé? Denk je dat het één opgelost is, verzinnen ze weer wat nieuws 😄

 

Wij maken soms ook wel eens de fout dat we geen aandacht geven op een bepaald moment, omdat je daar soms gewoon even geen zin in hebt. Maar dan doet Namu dus iets wat echt niet mag om reactie uit te lokken. Je moet dus echt opletten dat je haar actief als ze goede dingen doet beloont met aandacht en niet op die momenten. Maar ja, met Namu zijn de vervelende dingen ook echt gewoon vervelend (sokken, keukenhanddoeken, kussens knagen en opeten, schoenen slopen, mand slopen, bank slopen). Dus negeren is ook geen optie. Zooo lastig!

 

 

 

Link naar reactie
Delen op andere sites

Ja, nu is het vrij gemakkelijk om haar bij te sturen als ze iets bij mij doet wat ik niet leuk vind. Dan doe ik wat hondjes doen: eerst demonstratief wegkijken en als ze doorgaat helemaal de rug toekeren. Die cursus communiceren met je hond is echt leuk en interessant voor zulke dingetjes, het werkt direct, want ze snapt het automatisch en ik kijk anders naar haar gedrag. Als ze schooit vraagt ze gewoon: mag ik een hapje van jouw eten? En dan zeg ik 'nee' op een manier die ze snapt. En dat is niet aankijken en NEE zeggen, want dan zeg je dus eigenlijk JA. Leuke weetjes. Maar dat werkt alleen als ze iets van mij wil. Blaffen is anders. Soms doet ze het voor aandacht, maar blaffen naar voorbijgangers is zelfbelonend. Ze kan ze nieteens zien, maar ze hoort ze natuurlijk en dat is echt weer begonnen met de vierdaagse. Alsnog keer ik haar dan mijn rug toe, ga ik splitsen (ook uit die cursus), tussen haar en datgene waar ze naar blaft in staan en mezelf breed maken met mijn handen opzij in een ontspannen houding. Dat houd ik gewoon vol tot ze stopt, rustig blijven, adem in adem uit 😅. Als ze uiteindelijk stopt en rustig gaat liggen beloon ik haar. Ook clicker aan het aanleren, zodat ik goed kan timen. Eigenlijk zou ik hiervoor een quick fix willen, maar die is er gewoon niet. Ze moet leren dat wij de zaakjes wel fixen, dat ze niet hoeft te waken en dat het haar ook niets positiefs oplevert als ze dat wel doet. Dus geen aandacht, geen oogcontact, niks wat ook maar enigszins als beloning geïnterpreteerd kan worden. Maar ook geen straf natuurlijk. Daarom ook fijn om met gedragsdeskundigen gespecialiseerd in herplaatsers te werken. Het vertrouwen in jou als goede baas en begeleider is niet vanzelfsprekend, dat moet je echt verdienen. 

Met de deurbel zijn we nu ook weer aan het trainen. Ze kent 'plaats' nu goed genoeg om dat in te zetten. Dus nu zijn we haar aan het leren dat ze automatisch naar haar plaats gaat als de bel gaat en daar dan ook blijft als wij de gang in lopen. Zit ze wel op haar plaats te blaffen, maar je kunt niet alles tegelijk. Als dat er goed in zit dan ook shhht erbij, krijgt ze pas haar beloning als ze haar kop houdt 😁. Even accepteren dat dit niet binnen een week is opgelost. Ze is slim, maar je kunt niet in één keer alles tegelijk aanleren. Elke keer weer kiezen wat nu prioriteit heeft. Gelukkig heeft ze nu wel echt ruimte in haar koppie om te leren en ze vindt het ook leuk. Die stuitert vol overgave haar mandje in als ik in die richting wijs, nu ook op grote afstand. Dat heeft ook weken geduurd, maar zit er nu echt goed in, dat is leuk om te zien! 

Daarnaast met de cursus van stressless dogs het handgebaar aan het aanleren dat zegt: er gebeurt niks spannends, je hoeft niks. Maar dat kost heel veel tijd en kan ik nog niet inzetten, zolang het er niet goed in zit. Want je moet dus zorgen dat er ook écht niks spannends gebeurt als je dat gebaar maakt en dan je bewegingen vergroten. Dat duurt echt maanden voordat je dat in situaties kunt inzetten waarin er wel wat gebeurt. 

  • Vind ik leuk 1
Link naar reactie
Delen op andere sites

9 minuten geleden, Evee zei:

In de dode vis gerold? Of was het zo erg nog niet?

Ja 😭. En mee gooien en er dan weer op duiken, kop er af trekken en daar mee gooien 🤮. Gelukkig zat er geen vlees meer aan, het was echt zo'n cartoon graat, met wat uitgedroogd vel. Heb haar maar een aantal keer achter een tak aan ver het water in gestuurd om te zwemmen en ze heeft daarna heel erg in los zand gerold. Ze stinkt niet naar vis gelukkig. Wel nog even een washandje overheen gehaald thuis. Wat een smeerkezen zijn het toch. Zijn van die situaties dat ik wel blij ben met een dunne vacht waar niks in blijft hangen 😅

  • Haha 1
Link naar reactie
Delen op andere sites

21 minuten geleden, Boefje zei:

Hihi lekkere smeerpoets is ze ook. Als ze maar plezier heeft gehad. Wat je er allemaal niet voor over hebt he? 

Ja. Ik wandel nu zelfs in regenlaarzen en met een heuptasje met snacks 🤦 🤫🤫🤫

  • Haha 2
Link naar reactie
Delen op andere sites

3 minuten geleden, Boefje zei:

Ok regenlaarzen zou ik nog wel doen. Heuptasje........ 😱 die modegril van vroeger met die heuptasjes en trainingpakjes staan me nog goed in mijn geheugen gegrift. Nooit meer. 🤣 

Hoho, alleen langs de rivier als ik geen jas aan heb. En met paardrijden zonder jas. Eerst liep ik ook eigenwijs met een linnen tasje met mijn telefoon erin, maar dat kwam me toch net wat te vaak bijna in het water, of het slingert tegen Yula's kop aan als ik buk, dat soort gein. Dus heb ik mijn moneybelt gepakt, die gebruik ik schaamteloos als ik zonder jas ga paardrijden. Je moet toch ergens je spul kwijt en je wilt je telefoon op je lijf, niet in een zadeltas, want dan heb je er weinig aan als je op de grond ligt en je paard is er vandoor. Ligt in de auto bij de rest van mijn paardenspullen (en nu regenlaarzen, wel vrolijke, zwart met roze bloemetjes). Het is het laatste wat ik pak en het eerste wat weer in de auto ligt 🤣. En hopen dat ik onderweg geen bekenden tegenkom 🤣🤣. Maar ik kan niet om het praktische nut heen in deze gevallen. Nu je het zo zegt moet ik eigenlijk een andere kopen. Zo'n echte, met neon kleuren 😍

Link naar reactie
Delen op andere sites

Een heuptasje heb ik ook 😄 Verschrikkelijk he? Ik haat dat ook echt, maar vrouwenbroeken hebben gewoon geen fatsoenlijke zakken waar je iets in kwijt kan. En om met warm weer nou met een vest of jas te gaan lopen (of nog erger, zo'n bodywarmer) om beloning, poepzakjes etc. in te bewaren is ook niets. Dus hier ook aan zo'n verschrikkelijk tasje. 

  • Haha 1
  • Mee eens! 1
Link naar reactie
Delen op andere sites

21 minuten geleden, Eefje zei:

Hoho, alleen langs de rivier als ik geen jas aan heb. En met paardrijden zonder jas. Eerst liep ik ook eigenwijs met een linnen tasje met mijn telefoon erin, maar dat kwam me toch net wat te vaak bijna in het water, of het slingert tegen Yula's kop aan als ik buk, dat soort gein. Dus heb ik mijn moneybelt gepakt, die gebruik ik schaamteloos als ik zonder jas ga paardrijden. Je moet toch ergens je spul kwijt en je wilt je telefoon op je lijf, niet in een zadeltas, want dan heb je er weinig aan als je op de grond ligt en je paard is er vandoor. Ligt in de auto bij de rest van mijn paardenspullen (en nu regenlaarzen, wel vrolijke, zwart met roze bloemetjes). Het is het laatste wat ik pak en het eerste wat weer in de auto ligt 🤣. En hopen dat ik onderweg geen bekenden tegenkom 🤣🤣. Maar ik kan niet om het praktische nut heen in deze gevallen. Nu je het zo zegt moet ik eigenlijk een andere kopen. Zo'n echte, met neon kleuren 😍

Ja! Dat zijn de echte! 🤣 Ik snap de handigheid ervan echt wel. Echt waar.... 

Link naar reactie
Delen op andere sites

Eergisteren gebeld met de gedragsdeskundige. Die vindt Yula maar een enorme bijdehante tante 🤣🤣. Anyway, het blaffen is zo goed als over nu. De reflex is er nog wel, maar denk dat dat binnen een paar dagen ook over is. Ze heeft echt veel duidelijkheid nodig. Dat vindt ze ook echt fijn. We zijn onbewust wat aan het rommelen geweest in de basisregels de laatste tijd en daar kwam dit uit voort. Ik wist ook precies wat ze ging zeggen toen ik haar belde 🤣. Maar we zitten weer op de rit en Yula is meteen weer hartstikke braaf en doet haar best. Ik vroeg nog aan de GT of ze dit niet heel irritant vindt aan haar werk, steeds dezelfde dingen herhalen tegen dezelfde mensen. Maar ze vond van niet, het is normaal, menselijk, als dingen goed gaan dan gaan we flierefluiten, daar kan niet elke hond mee omgaan en Yula is er zo eentje. Wat ze wel heel irritant vindt is als mensen een peperduur traject bij haar aangaan en dat ze daar dan elke week komt en ze werkelijk niks hebben gedaan met haar adviezen en de hond nog steeds in een chaos leeft. Dat komt blijkbaar vaak voor. Dat snap je toch niet joh.

Link naar reactie
Delen op andere sites

Vandaag naar de snuffeltuin geweest om kennis te maken voor speur of detectiewerk. Wat leuk is dat zeg, zo'n tuin! Yula heeft zich een ongeluk gesnuffeld en toen ze rondjes begon te rennen en van de ene kuil naar de andere ging om te graven was het genoeg geweest, overprikkeld 🤣

Die vrouw is ook gedragsdeskundige en bevestigde wat ik zelf ook in Yula zie. Ze is onzeker, maar wel heel nieuwsgierig en ondernemend en dat wint het. Er zit duidelijk terriër in, dat zie je al meteen aan haar kop en zeker aan haar gedrag. Haar eerste reactie op spanning is blaffen en stoer doen, maar ze is niet stoer, ze probeert dingen die ze eng vindt weg te blaffen. Strakke begeleiding en regels zijn noodzakelijk en opletten dat er geen verkeerde dingen worden aangeleerd, want ze is verschrikkelijk slim, maar heeft nog niet het zelfvertrouwen en evenwicht om zelf verstandige beslissingen te nemen. Ze moet niet te vrij gelaten worden, dat vergroot haar onzekerheid, regels en weten wat er van haar verwacht wordt geeft haar houvast. Bij blaffen binnen regels bevestigen, binnen wordt niet geblaft. Dat kan ook prima, want ze weet dat ze binnen veilig is. Bij blaffen buiten (op straat, niet in de tuin) uit de situatie halen en aandacht afleiden, ze heeft daar steun in nodig. Bezoek vond ze dat we goed aanpakken. Begeleiden als ze blaft, want het is een spannende situatie waarin ze steun nodig heeft. Rustig aan, Yula aan de lijn als er iemand binnenkomt, bezoek de hond laten negeren en 1 persoon tegelijk die ze al een beetje kent. Goed begeleiden en afleiding geven in een kluif, lickimat of kong, iets wat haar bezighoudt en kalmeert. Super fijn om te horen dat zij er hetzelfde naar kijkt als ik en dat we dus echt op de juiste weg zitten! Ik heb al veel geleerd van Yula hoor! Ze is ook een echt een duidelijke spiegel, haar reacties zijn heel direct, ze wijst me goed de weg.

Binnenkort gaan we een proeflesje speuren en eentje detectiewerk doen om even uit te proberen. Ze is ook bezig met een nieuwe activiteit, daar weet ze morgen meer over. Alles 1 op 1 met het plezier en de behoefte van de hond centraal. Erg prettig! 

Yula is bekaf nu, daar heb ik de rest van de dag geen omkijken meer naar 😁

  • Vind ik leuk 2
Link naar reactie
Delen op andere sites

Gisteren hadden de buren een feestje en achterburen ook. Ze hadden allemaal wel wat laten weten en ik heb het dan ook liever allemaal in 1 avond. Maar mijn God wat een herrie! Yula heeft het meeeeega knap gedaan. Ze heeft zelfs niet geblaft toen bij de buren mensen weggingen om half 2 snachts, pratend voor de deur, fietsen pakken, dat duurde ook allemaal lang. Yula deed niks. Tot er ineens een hond buiten stond die begon te blaffen recht voor onze deur. Toen sloeg ze wel aan. Ik snap de situatie nog steeds niet, die hond zat vanmorgen ook bij de buren in de tuin, weer te blaffen, echt top. Maar je gaat dus naar een feestje, daar blijf je slapen en dan neem je je hond mee? Het was echt druk daar, veel mensen, drank, muziek, allemaal keihard zingen enzo. WAT DOET DIE HOND DAAR??? 

Maar goed. Mega trots op Yula, een week geleden was het ondenkbaar dat ze er zo rustig onder bleef, zo knap 😍

  • Vind ik leuk 1
Link naar reactie
Delen op andere sites

Tja sommige honden zijn ook gewend in de drukte. Ik ken mensen die hun hond gewoon meenamen naar een kroeg of terras en het beestje lag gewoon braaf bij de voeten op de grond. Ik snap dat je het niet kan voorstellen maar er zijn werkelijk waar honden die daar tegen kunnen. 

Link naar reactie
Delen op andere sites

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt dit nu plaatsen en later registreren. Indien je reeds een account hebt, log dan nu in om het bericht te plaatsen met je account.

Gast
Reageer op dit topic

×   Geplakt als verrijkte tekst.   Plak in plaats daarvan als platte tekst

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in

 Delen

×
×
  • Nieuwe aanmaken...

Belangrijke informatie

Onze website website maakt gebruik van cookies. Meer informatie hierover lees je bij onze privacy policy Privacybeleid .