Ga naar inhoud

Britt


Deeskuh88
 Delen

Aanbevolen berichten

Lieve Britt,

Och, wat mis ik jou nu al. Als ik op de bank zat, zat je al snel op mijn schoot. Nu blijft die schoot leeg.. 😞

Ik denk zo'n 9 jaar geleden zag ik jouw foto's hier op Bunnybunch. Een oud-BB'er had je opgevangen vanuit (ik dacht) kennissen en je zocht een nieuw plekje. Ik was meteen verliefd op je knappe snoetje en wilde jou graag een thuis bieden. Eerst moest ik Nol nog overhalen.. Maar ook hij was snel overstag. Je bent toen gekoppeld aan baby Felix toen hij er klaar voor was na zijn castratie en jullie kwamen als nieuw koppel naar ons toe. Felix werd helaas niet zo oud, dus je zat al snel weer alleen. In die periode hebben we jou laten castreren (en je at dezelfde dag weer, want jij was gek op eten. Als jij zou stoppen met eten, zou je echt doodziek zijn) en zijn jij, Klene, Venco, Rakker en Pluis gekoppeld tot een grote groep. En wat ging dat makkelijk met jou! Je was zo makkelijk en iedereen was jouw vriendje. Als je werd weggejaagd door Klene of Venco, greep Pluis in door hen weg te jagen en ging je ze zelfs nog achterna zodat zij niet alleen waren. Hoe vaak ik jou niet in gekke houdingen ben tegengekomen waar je lag te luieren. Lekker tegen je maatjes aankruipen, maar ook bovenop de hooiruif met een pootje hangend naar beneden. Bovenop het rooster op de verwarming. Je keek mee met ons naar de tv. En je was zo ontzettend nieuwsgierig. Echt alles moest je zien. Een glas drinken? Britts hoofdje zat erin als je erbij kon. Een pot chocolade paaseitjes? Ja hoor! Je kon er gelukkig niet bij, maar dat dekseltje was voor jou geen uitdaging om open te krijgen. En zoals ik al zei: Jouw grote liefde was eten. Een nieuwe groente of fruit was voor jou geen probleem. Je was totaal niet kieskeurig en at alles. Het leek alsof je daarna pas na ging denken of je het überhaupt wel lekker vond.

In de loop der jaren heb je veel konijnenmaatjes zien komen en gaan. Felix als eerste, daarna Rakker en Pluis. Waren jullie ineens met 3 dames over: Jij, Venco en Klene. Dat was voor jou geen probleem. Toch zijn we naar De Blesse gereden vanuit Blerick om jullie te koppelen aan twee rammen: Marlo en Prins. Daarna viel Klene weg en kwam Nala erbij. Met jullie vijf is het lang heel goed gegaan en heb je ook het langst samen gezeten. Ineens overleed Venco en een paar maanden later ook Prins. En daar gingen we weer, dit keer naar Kolham om jullie te koppelen aan Galaxy. Stress kende je niet, je was altijd jezelf. Je lieve, rustige, makkelijke zelf die altijd meteen ging eten. Zelfs op jouw leeftijd kon je die reis en de groepskoppeling makkelijk aan. Galaxy vond jou het meest interessant en jij vond alles wel best.

Meisje toch, hoeveel jij weer bent opgebloeid na het overlijden van Venco... Nala liep altijd de trap al op en af, en jij ging dat al snel nadoen. Dat ging je niet altijd even goed af, dat afkijken bij Nala. Dat was ook een leeftijdsverschil van een jaar of 6. Maar langzaam maar zeker, en letterlijk met vallen en opstaan, leerde jij je eigen weg daarin vinden. Want die laatste trede naar de vloertegels toe was in het begin lastig, maar al snel had je door dat als je meteen ging rennen, dat je prima door de woonkamer kon crossen. De bank op was ook een dingetje, tot je doorhad dat je met een boogje omhoog kon springen. Toen je dat trucje doorhad, was het hek van de dam. Zodra de deur openging, zaten jij en Nala al op de bank te wachten voor wat lekkers. Je gebruikte ons als klimrek en zat graag bij ons op de bank of op onze schoot. En bedelen om wat lekkers kon je als de beste. Vorig jaar sprong je zelfs nog over hindernissen om maar een snoepje te krijgen. 

Als er iets in het pad lag wat jij voor ogen had, moest datgene aan de kant. Hoevaak jij geen ren aan de kant hebt gebeukt omdat een ander konijntje de andere kant wilde ontdekken. Het leek alsof je voor dat karwei erbij werd gehaald. Een ander konijn op jouw pad of een speeltje maakte ook niets uit. Gewoon aan de kant duwen (of gooien in het geval van balletjes). Britt kwam eraan! 

Wat ga ik jou ontzettend missen. De avondjes op de bank zullen nooit meer hetzelfde zijn. Lief knappie, het ga je goed daarboven. Ben een beetje lief voor de konijntjes die je zijn voorgegaan, maar jou kennende maak je daar ontzettend veel vriendjes. Je kijkt een keertje met je knappe koppie en iedereen valt als een blok voor je. En ooit... Ooit zien we elkaar weer!

  • Verdrietig 10
Link naar reactie
Delen op andere sites

Hoewel ik niet als veel anderen alle verhalen over Brittje ken, spreekt je verhaal boekdelen: ze was er eentje uit duizenden. 😇 😍 Pfff, het zal jullie niet in de koude kleren gaan zitten om haar te moeten missen. Sterkte, hoor. 😢

  • Bedankt 1
Link naar reactie
Delen op andere sites

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt dit nu plaatsen en later registreren. Indien je reeds een account hebt, log dan nu in om het bericht te plaatsen met je account.

Gast
Reageer op dit topic

×   Geplakt als verrijkte tekst.   Plak in plaats daarvan als platte tekst

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in

 Delen

×
×
  • Nieuwe aanmaken...

Belangrijke informatie

Onze website website maakt gebruik van cookies. Meer informatie hierover lees je bij onze privacy policy Privacybeleid .