Ga naar inhoud

Puppydagboek - Namu


Evee
 Delen

Aanbevolen berichten

  • Reacties 415
  • Aangemaakt
  • Laatste reactie

Beste reacties in dit topic

Ahh dit is Namu dr beste vriendje, Wisse. Wij hebben hem al een paar dagen niet gezien helaas, omdat we niet in het dorp lopen. Hij stond vanochtend een tijdje stil bij het pad naar onze voordeur, echt zo van 'komt Namu spelen?'

 

Screenshot_20220416-150124_Gallery.jpg

Link naar reactie
Delen op andere sites

19 uren geleden, Evee zei:

Ahh dit is Namu dr beste vriendje, Wisse. Wij hebben hem al een paar dagen niet gezien helaas, omdat we niet in het dorp lopen. Hij stond vanochtend een tijdje stil bij het pad naar onze voordeur, echt zo van 'komt Namu spelen?'

 

Screenshot_20220416-150124_Gallery.jpg

 

Aaah, wat lief! Wat weten ze dat goed he?

 

Link naar reactie
Delen op andere sites

20 uren geleden, Evee zei:

Screenshot_20220416-142813_Instagram.jpg

 

Dit is wel van toepassing op Namu 

 

Ha, ha, grappig! Wat zijn ze toch verschillend he? Onze vorige hond was ook zo eentje met een flinke gebruiksaanwijzing. Daar hebben we onze handen vol aan gehad, maar ook heel veel van geleerd.
Onze huidige hond is juist weer super gemakkelijk. Ook wel weer eens lekker hoor. En ze is zo ontzettend lief! Wij zijn gewoon helemaal verliefd! 🥰

  • Vind ik leuk 1
Link naar reactie
Delen op andere sites

Qila was zo makkelijk als we het met Namu vergelijken. Keiko was wel lastig, onze eerste hond.

 

Met Qila waren veel dingen makkelijker omdat ze niet alleen was, we hadden al een hond. Bij haar waren de nachten wel langer een probleem, zij moest altijd om 3 uur plassen 🤣

 

Maar het knagen en slopen is bij Namu echt wel een ding. Nou sloopt ze wel gelukkig vooral dingen die ze mag slopen, maar dan nog, ze heeft zo een enorme knaagbehoefte. Het lijkt wel een 30 kilo wegend konijn soms. 

 

 

  • Haha 1
Link naar reactie
Delen op andere sites

IMG_20220426_223225.jpg

Blauwe vloer, blauwe schelp, blauwe bal. We gaan er gewoon voor, het smurvenblauw 

 

Vandaag deze mand weer van zolder gehaald, niet de dure en deze is al met knaagschade. Maar weer dicht grnaaid. En niet in haar ren maar los in huis. Eerst maar eens zien of het gaat zo, met toezicht. Ik gun haar zo een lekkere mand om in te liggen. In huis ligt ze ook wel veel op de banken. Maar in de ren staat bijna niets omdat ze het sloopt en opeet. 

 

En de derde foto is tijdens het alleen zijn vandaag.  De kong was leeg en ze ging eindelijk rustig liggen. Tot ik de straat in reed, ze hoorde de bus en stond toen op om naar mij te joelen 😅 nouja, ze is het hele uur stil geweest verder.

  • Vind ik leuk 2
Link naar reactie
Delen op andere sites

Ja ik ben er blij mee, we oefenen een paar keer per week op alleen zijn, maar een uur ook echt bezig en daarna rustig en stil zijn is echt al een prestatie. We komen er wel 😄

Het liefst zou ik willen dat ze een uur of 4 alleen kan zijn, dat is dus nog iets om naartoe te werken. 

Link naar reactie
Delen op andere sites

Als hond met insta account moet je toch een beetje Nederland promoten vandaag, dus een oranje foto shoot met Namu. 

Een oranje tuc deurvlag op de achtergrond. En namu er voor. En dan zien wat lukt. 

Dat hoedje vond ze maar niets, ja om lekker op te knagen 🤣

Dus de "hulpcoach van oranje" pedigree zakdoek maar omgedaan (en de tekst een beetje verborgen) dat ging beter 😁

Zo erg vond ze het overigens niet hoor, ze kreeg er lekkere koekjes voor. 

 

IMG_20220427_093213.jpg

  • Haha 3
Link naar reactie
Delen op andere sites

We zijn achter de parade aan gelopen, en dat ging goed. Alleen toen het geluid weerkaatste over een plein en het van twee kanten leek te komen vond ze het spannend, maar met wat extra afstand kwam dat ook goed. 

 

Screenshot_20220427-105654_Gallery.jpg

  • Vind ik leuk 2
Link naar reactie
Delen op andere sites

11 uren geleden, Evee zei:

Ja ik ben er blij mee, we oefenen een paar keer per week op alleen zijn, maar een uur ook echt bezig en daarna rustig en stil zijn is echt al een prestatie. We komen er wel 😄

Het liefst zou ik willen dat ze een uur of 4 alleen kan zijn, dat is dus nog iets om naartoe te werken. 

Ik ben ook aan het zoeken naar houvast om alleen zijn te gaan trainen. Ik heb rondgewandeld door het huis, jas en schoenen aan en uit, sleutels pakken, weer zitten, deur open, deur dicht, etc, ze blijft non stop achter me aan drentelen en piepen als de deur dicht gaat, zelfs als marcel in de kamer is. Ook als Marcel weg gaat en ik in de kamer blijf, maar bij mij is het erger. Ik ben natuurlijk ook degene die ook bij haar in de kamer slaapt nu. Ze heeft nu een kipkluifje en toen keek ze niet meer naar me op of om, daardoor kon ik naar de winkel zonder drama. Eten it is. 

Ben blij om te lezen dat het jou nu lukt met Namu. Ik weet hoe moeilijk dat was, geeft hoop dat het hier ook goedkomt.

Link naar reactie
Delen op andere sites

Het vraagt veel geduld en niet opgeven. En verschillende dingen proberen om te kijken wat werkt. Hier begonnen we ook met leren dat één iemand wegging en leren dat we even in een andere ruimte zijn. En dat elke keer in kleine stapjes van een paar minuten opbouwen. Dat gaat gelukkig nu wel prima. Ze piept dan alleen als er wat is (als ze moet plassen, of het bijna etenstijd is).

 

Bij Namu is het knagen en dingen opeten ook wel iets wat maakt dat ik haar in ieder geval minder graag alleen laat, dat het mij wel zorgen geeft. Bij Qila dacht ik daar niet eens over na. En met de blaasontstekingen, had ik er ook echt een rotgevoel over, omdat ze zo panisch werd als ze moest plassen dat ik er gewoon voor haar wilde zijn. Zeker na alles wat we met Qila en de andere huisdieren daar voor hebben meegemaakt. Het ligt dus ergens ook wel aan mij, dat ik te veel medeleven heb, mij te veel zorgen maak, en dat het ook niet echt nodig is dat ze veel alleen is.  Ik moest net zo goed leren haar alleen te laten, als zij moest leren om alleen te zijn 😄

 

Wij kregen overigens als tip om haar wel moe te maken, maar ook niet helemaal af te matten. Gewoon voldaan in alle behoeften, en dan pas alleen laten.

De keuze voor ons was tussen wachten tot ze slaapt en dan weggaan (dat werkt niet, dan is ze dus gelijk weer wakker 😄 ) of zorgen dat in ieder geval het moment dat je weggaat leuk is door het aanbieden van iets veiligs wat lekker is, waar ze het liefst een paar minuten of langer mee doet. Dat werd dus uiteindelijk gewoon een kong vullen. In het begin toen ze kleiner was deed ze daar best lang mee, en waren wij eerder terug dan de kong op was. Maar toen ze groter werd en betere tactieken kreeg om zo een ding leeg te krijgen (echt Namu is inventief!), deed ze er minder lang mee, en ging ze toch weer op haar kont zitten loeien.

 

Het is wel lastig hoor, het frustreert op zijn tijd ook behoorlijk. Je stopt zoveel tijd en aandacht in een hond, en er zijn gewoon nog steeds dingen die niet helemaal goed gaan. En soms leer je een acceptabele tussenoplossing aan (zoals alleen zijn in de buskennel) maar kom je van die tussenoplossing niet makkelijk naar een gewenst uiteindelijk resultaat (los in huis alleen kunnen zijn) 😉  En met de buskennel, waar ze dus wel 3-4 uur in alleen kan zijn, is het nadeel dat het zomer begint te worden.

 

 

Link naar reactie
Delen op andere sites

Ja lastig is het. Ik heb haar net bewust even alleen gelaten voor het eerst. Paar minuten maar. Ik had een stuk gedroogde kipfilet in de kong gedaan, die zat goed vast en zolang ze daarmee bezig was was het prima. Toen ze hem op had ging ze in de bench loeren of er nog meer te kanen was (de bench is een verrassingssnoepjesmachine, maar dat werkt ook nog niet). En toen ging ze piepen en bij de deur zitten. Heb even een minuut of twee afgewacht, toen was ze stil en zat niet aan de deur te raggen. Boven wat rond gaan lopen zodat ze me alvast hoorde en weer de kamer in gelopen of er niks aan de hand was. Ze zal er toch aan moeten wennen. Ze piept nu ook niet meer zo als één van ons weg gaat, deed ze eerder wel, dus hopelijk gaat dit ook steeds beter. Maar je hebt toch het liefst dat het ze gewoon niet boeit, het is niet fijn als ze zich zo ongemakkelijk en onzeker voelen. 

 

 

  • Vind ik leuk 1
Link naar reactie
Delen op andere sites

Als ik jouw woonkamer zie, zie ik zoveel dingen die met Namu niet kunnen 😄 Spullen op een laag tafeltje bijvoorbeeld, kussens op de bank. Zelfs op de deurstopper zou ze knagen en het rubber er af halen. Die glazen op de eettafel rand zouden ook totaal niet veilig zijn hier in huis. Namu is echt een huisverwoestende gremlin. Ze geeft er gewoon ook echt niet om. Ze springt ook echt overal op, en ook hoog. Ze heeft nog niet op het aanrecht gestaan, maar qua hoogte kan ze dat al wel prima. Op de computerbureau's heeft ze al gestaan (toen ze even los in huis was omdat ik post ging pakken en met de buurvrouw aan de praat raakte, zag ik haar door het raam). Ze heeft ook op de hoge bartafel gestaan toen ze een tijd geleden nieuwschierig achter Luna wilde aanlopen, en luna ging daar op, dus Namu dacht, daar kan ik ook op 🤣

Nouja, niets is veilig hier in huis dus. Ik ben bang dat het ook niet lang duurt voor ze (keuken)kast deurtjes open krijgt. Als we haar los in huis alleen zouden laten, zou ik echt verwachten dat ze dat soort dingen doet. 

Ik heb vorige week voor het eerst wat kleine hindernisjes in de tuin gezet, mijn hand als target snapt ze al, dus ik dacht ik doe een poging. Het ging wel redelijk, maar de helft van de tijd dendert ze dwars door de hindernis heen, in plaats van te springen. Ze geeft daar ook gewoon niets om 🤣

 

Vanochtend heb ik een flinke boswandeling gemaakt. 3.6 km alweer. Het laatste pad dat ik inging was ze helaas wel net overprikkeld, net een paar honderd meter te ver dus. Maar het was heerlijk. Om 8 uur liepen we al in het bos, geen mensen. Lekker van temperatuur. Veel vogelgeluiden. Hertjes die je nieuwsgierig aankijken vanuit de bossen. Ze heeft echt flink lopen snuffelen. En dat maakt ook best moe, het is dus niet altijd de afstand die je loopt, maar ook hoe druk ze zich maakt. En zelfs in een bos zijn prikkels, vooral in de vorm van geurtjes. 

 

 

 

 

Link naar reactie
Delen op andere sites

Nou, het eerste negatieve incident met een andere hond hebben we gehad...  

 

Ik kwam een man tegen in het dorp, met een stafford of iets soortgelijks. Eerst even gepraat op kleine afstand, die man gaf aan dat het ook een jonge hond was, vroeg of mijn hond een teefje was (zijn hond was een reu), en hij gaf aan dat ze wel kennis konden maken. Namu de ruimte gegeven naar die hond te gaan als ze zou willen, dat deed ze heel netjes, lage voorzichtige kwispel, kalmerende signalen zoals wegkijken, tongetje uit steken.... ze snuffelen wat. Valt de stafford uit en bijt haar. Namu paniek. Overal bloed en niet direct duidelijk waar van. Namu heeft ook zo een dikke vacht dat ik niets voelde op de plek waar ze gebeten was, en zij heeft niet teruggebeten. Maar de stafford had een nageltje gescheurd, het was dus niet van Namu. Namu ging achter mij schuilen, ik afstand gepakt en nog even kort met de man gesproken, die zelf ook wel erg geschrokken leek. De hond bleef wel fel richting Namu en stikte bijna (had ook een slipketting aan). Namu leek gewoon snel te kalmeren met wat meer afstand en ging gewoon zitten en kijken, wat ze eigenlijk altijd doet bij spannende dingen. Zo balen, dit soort dingen. Heb ik het dan niet goed ingeschat en signalen gemist? De stafford leek niet op Namu te fixeren, maar gaf achteraf misschien ook niet echt kalmerende signalen terug. 

 

Even aangekeken hoe Namu er onder was, want het was het begin van de grote wandeling. Toch maar doorgelopen naar het water. Bijna terug in het dorp kwamen we weer meerdere honden tegen, waarbij ze gewoon ook weer lekker haar zelf was, ze heeft met een teckelpup gespeeld, met een leonberger gesnuffeld, en had niet veel interesse in een heidewachtel (even snuffelen en dan gewoon op afstand van elkaar zitten). En één van de baasjes had het zien gebeuren en het bloed zien liggen, dus maakte zich nog zorgen om Namu ook. Nu is ze flink moe van alle indrukken in slaap gevallen. 

 

Link naar reactie
Delen op andere sites

@Evee, even vloeken in de kerk: de term "kalmerende signalen" is wat misleidend. Het is geen bewust ingezette actie van een hond, maar een onbewuste fysieke reactie op een gevoel van ongerustheid. Namu voelde zich absoluut onzeker naar die Stafford, was er niet gerust op. En in zo'n geval kan ze bijv. een "droge bek" krijgen en is de reactie (zoals bij ons mensen ook als we iets spannend vinden) de lippen/neus aflikken en eventueel smakken om wat meer speeksel in de bek te krijgen. Dat geldt ook voor de andere "kalmerende signalen", ze zijn een onbewust lichamelijk gevolg van de spanning die de hond voelt en geen bewust ingezette handeling. Maar ze werken wel degelijk om de andere hond te beïnvloeden. Honden hebben geleerd door de tijden heen dat deze signalen betekenen dat de ander zich gespannen voelt over de situatie en bereid is meer agressie in te zetten als de ander niet inbindt of opduvelt. Helaas deed deze Stafford niet wat Namu hem aangaf met haar signalen om welke reden dan ook. Het is geen Wet van Meden en Perzen dat de andere hond de signalen terug moet geven, want de andere hond hoeft zich helemaal niet hetzelfde te voelen over de situatie dus heeft de onbewuste fysieke reactie ook niet dan. Nu kan ik me best voorstellen dat deze jonge reu geen foute intenties had in eerste instantie, maar door zijn ervaringen met zo'n hond-onvriendelijke slipketting ontmoetingen bijvoorbeeld ging associëren met pijn van de ketting die zijn keel dichtknijpt en pijn doet. Maar ja, ga dat maar eens uitleggen aan iemand die een Stafford reu met een slipketting heeft dat hij zo het uitvallen van zijn hond zelf veroorzaakt. Nog een geluk bij een ongeluk dat Namu zo'n dikke vacht heeft en gelukkig niet lang onder de indruk was van de uitval van de Stafford. 

 

Als Namu deze signalen afgeeft, is de afstand te klein tot het enge en kun je kijken of je de afstand kunt vergroten met haar of haar brokjes laten zoeken, zodat haar kop naar beneden is en ze haar neus gebruikt. Ze kan dan nog stiekem naar het enge gluren en/of af en toe opkijken, maar de spanning zal verminderen zo. Maar dat wist je al toch?

Link naar reactie
Delen op andere sites

Voortaan blijven we gewoon bij slipketting honden(baasjes) uit de buurt 😉

Ik denk dat dat nog de beste les is.

 

Ze heeft er gelukkig niets aan over gehouden. Vandaag heeft ze met Kyra (Duitse herder) en Snuf (Yorkshire terriër) gespeeld, maar die kent ze beiden goed. Kyra kwam ook echt volle vaart op ons afgerend toen ze ons zag 😄

En Namu heeft heel rustig gesnuffeld met een blinde cocker spaniel. Namu vond dat wel spannend omdat het hondje niet zoals normaal reageerde. Ze ging met de situatie om zoals ze ook met katten omgaat. 

 

De puberlessen gaan weer van start, ik heb Namu opgegeven. Het zijn 2 lessen voor de baasjes, 8 lessen met hond. In kleine groepjes om overprikkeld worden te beperken (max 4 honden). 

 

Link naar reactie
Delen op andere sites

IMG_20220504_082358.jpg

 

Vogeltjes kijken vanaf het palletbankje in de tuin. 

Lekker spelen in de oosterschelde 

Schaapjes kijken

En als je mand op de bank staat (zodat de robotstofzuiger de hele vloer kan doen) ga je er toch gewoon op de bank in liggen? 😉

 

  • Haha 1
Link naar reactie
Delen op andere sites

  • Evee sloot dit topic
Gast
Dit topic is nu gesloten voor nieuwe reacties.
 Delen

×
×
  • Nieuwe aanmaken...

Belangrijke informatie

Onze website website maakt gebruik van cookies. Meer informatie hierover lees je bij onze privacy policy Privacybeleid .