Ga naar inhoud

De opvoeding van Kiki


Eefje
 Delen

Aanbevolen berichten

Als ik nou een alleenstaande ram had gehad, dan had ik best een poging willen wagen, want de grote buitenren is er. Maar ik heb geen alleenstaande ram, dus hier heb je verder ook geen reet aan. Anyway, ik vind Kiki een superleuk beestje en super dikke vette pech dat het met Gijs niet lukt.

  • Vind ik leuk 2
Link naar reactie
Delen op andere sites

Had ook Bernice Muntz nog gevraagd wat ze er van denkt. Die zegt ook: niet meer proberen, ander maatje zoeken voor Gijs en Kiki de kans op een betere match gunnen bij de opvang. Wel goed om dat overal bevestigd te krijgen. Maar het maakt het niet gemakkelijker natuurlijk.

  • Vind ik leuk 1
Link naar reactie
Delen op andere sites

Was ook een goede match geweest voor Brownie, die is precies zoals jij Kiki omschrijft. Maar die heb ik dus ook aan zo’n goedzakje laten koppelen.. Nav jouw verhaal vraag ik me ook af of het soms een koppeling wel kan slagen, maar ze toch geen match made in heaven zijn? Brownie leeft helemaal op als we met hem komen spelen, in Ukkie zit immers weinig actie.

Link naar reactie
Delen op andere sites

Ja, inderdaad, de koppeling ging hartstikke goed en de eerste weken ook. Maar Kiki had natuurlijk veel meegemaakt in die tijd. Van haar huisje naar de opvang, bijna meteen gekoppeld, gecastreerd en weer bij ons. En ze was pas vijf maandjes toen ze kwam, dus haar karakter moest nog meer vorm krijgen.. 

Dat drukke maakte helemaal niet uit, dat had ze meteen al. Het is iets anders dat mis is gegaan, toch karakters die elkaar niet zo liggen wat op zich niks te maken heeft met haar energie. Ik heb meerdere koppels gehad waarin het energielevel erg van elkaar verschilde, dat maakte nooit uit. Al is Kiki wel echt een extreem geval, je weet werkelijk niet wat je overkomt als je een uur met haar in de kamer zit. Maar dat had ze vanaf dag 1 en is dus vier weken geen enkel probleem geweest in de verstandhouding met Gijs. Denk niet dat het daardoor komt.

  • Vind ik leuk 3
Link naar reactie
Delen op andere sites

Ik weet dat het niet terecht is, maar ik voel me enorm schuldig naar Kiki. Ze is zo leuk aan het spelen, houdt haar ren brandschoon en begroet me zo vrolijk en dan denk ik: ja meis... Je gaat weer naar de opvang.. 

Vandaag ook twee keer gehuild, ik vind het echt vreselijk. Was ook vanaf het moment dat ik ze uit de auto van mijn vriend haalde verliefd, dat ze in dat reismandje al vrolijk met haar pootjes in de tralies hing van: halloooo daar ben ik dan!! In plaats van bibberend achterin het mandje. 

Ik weet dat het het beste is voor Gijs, maar hoe weet ik dat het ook voor haar het beste is.. ik wil het eigenlijk heel graag nog eens proberen, maar iedereen raadt het af en het belang van de konijnen staat voorop. Ik wacht nog even af hoe Lonneke er tegenover staat, maar de andere kant is dat je jezelf voor je kop slaat als je over een paar weken weer in precies dezelfde situatie zit..

Ik haal konijnen juist uit de opvang, ik breng ze er niet heen. Dit is echt heel ellendig. 

  • Verdrietig 7
Link naar reactie
Delen op andere sites

Ach wat vreselijk moeilijk. En je kunt geen twee konijnenkoppels houden? En misschien een vreselijke vraag: maar verkies je haar ook niet boven Gijs? Maarja, die heb je natuurlijk al veel langer, dus dat is ook vreselijk om daar afstand van te doen..

Wat een rotsituatie! Vreselijk om afscheid te moeten nemen als je iemand in je hart hebt gesloten 😥

Heel veel sterkte.

Link naar reactie
Delen op andere sites

Snap best dat je je schuldig voelt. 

Ook al kun je er helemaal niets aan doen. 

Toen ik mijn cavia's af moest staan had ik dat ook. 

Aan de telefoon met de opvang begon ik zelfs te huilen. Nu ben ik blij dat ik dat gedaan heb. Ik weet dat ze goed zijn terecht gekomen. 

Kiki verdiend ook echt een goed huis, pittig vriendje en een heerlijk grote ren waar ze haar energie flink kwijt kan. 

aangepast door Mira11
Link naar reactie
Delen op andere sites

@BaasjevanBrownie Gijs heeft de oudste rechten, die worden niet betwist 😉. Los daarvan is ons huis voor Gijs hartstikke geschikt, hij is hier super gelukkig, voor Kiki toch minder. Twee koppels hebben we nooit gewild, ze zijn zo kwetsbaar en we willen onze handen niet teveel binden ivm vakanties als dat straks weer kan. Al zouden we daarover van mening veranderen voor haar is het praktisch niet haalbaar, zeker gezien de ruimte die zij nodig heeft. Onze tuin is te klein voor een grote ren, dan hebben we zelf niks meer over, en in huis kan het ook niet, dan zouden we teveel offers brengen, dat gaat ons allebei veel te ver. De konijnen moeten een aanvulling zijn op ons leven en de boel niet domineren, precies daarom hebben wij geen kinderen 😆. Ik geloof niet in een derde konijn, zitten we straks nog dieper in de ellende.. We deden dit voor Gijs, hij staat centraal. Kiki moet goed met Gijs kunnen, de leefruimte kunnen we wel vergroten met wat goede wil, of ze moet terug naar de opvang. Dat is super pijnlijk, maar dit is iets wat we, ondanks onze emoties, rationeel moeten benaderen.

De enige oplossing zou zijn toch een herkoppeling proberen, als dat niet lukt of echt onverstandig is dan is er geen andere mogelijkheid dan dat ze terug gaat naar de opvang, met het vertrouwen dat er een mooi huisje voor haar komt. Al duurt dat misschien iets langer nu, omdat ze niet naar buiten kan. Maar het is een mooie opvang, met ruime verblijven en als het enigszins lukt komt ze in een groepje met dametjes. Ook daarom koos ik voor die opvang. Mocht er om wat voor reden dan ook een konijn terug moeten, dan zou ik ze met het beste gevoel bij Lonneke brengen, de konijntjes zitten daar echt zo goed als een opvang het maar kan doen. 

Sommige dingen kun je niet controleren of oplossen, dit is zo'n ding 😟.

 

Link naar reactie
Delen op andere sites

Ja ik denk als ik het zo lees ook dat je daar het beste aandoet, probeer ook maar mee te denken omdat je het er zo moeilijk mee hebt. Een grote ren in de tuin zou ook het fijnste voor haar zijn, dit is denk niet een erg binnenkonijntje als ik je verhalen lees en de filmpjes zie 😉 en idd een pittig maatje dat haar aankan.

Ken je ook niemand in je omgeving die dat zou kunnen en willen bieden? Dat jij daar dan heel veel op bezoek gaat? 😉

Of misschien kan Lonneke haar nieuwe baasje zo gek krijgen wat foto’s te sturen, zodat je iig weet hoe ze terecht is gekomen. 

 

Ik weet hoe vreselijk moeilijk dit is, ik heb ook eens een konijn weg moeten brengen omdat het na jaren ging botsen, breekt je hart 😢

Sterkte, wanneer ga je naar de konijnenherberg terug?

Link naar reactie
Delen op andere sites

Weet ik nog niet. Lonneke heeft gevraagd of we na het weekend even kunnen bellen, ze heeft de hele ziekenboeg vol zitten en het werk duurt tien keer zo lang met dit weer. Dat vind ik prima, ze zitten allebei goed nu. Geeft mij ook de tijd om dingen nog af te wegen en Kiki de tijd om wat verder door haar puberteit te komen 😉

Het ding wat me nog steeds doet twijfelen is dat ik bij Gijs een gigantische verandering in energie heb gezien toen hij klaar was met puberen. Ook bij hem heb ik me regelmatig afgevraagd of we hem wel binnen moesten houden of een grote buitenren moesten gunnen. En ook of het wel te doen was voor betsy, of het wel goed zou blijven gaan, want die zijn ook vaak niet lief tegen elkaar geweest in die tijd. Maar het was allemaal net dat tandje minder waardoor we hebben doorgezet. 

Link naar reactie
Delen op andere sites

Zo moeilijk als je niet wéét of Kiki net als Gijs een beetje "normaal gaat doen" als ze uit de puberteit is, maar jullie wel Gijs als levend voorbeeld hebben dat een vervelende puberklier een hartstikke leuke sneaker kan worden. Kiki heeft misschien juist meer behoefte  aan een "ach joh, mij deert je gepuber niet, hoor"-maatje i.p.v. een "ik zal jou eens even in elkaar timmeren"-maatje. Wat zou er gebeuren als Kiki haar spanning niet meer kwijt kan, omdat ze een maatje heeft dat terug mept als ze vervelend doet?

Gijs lijkt (net even) te veel negatieve gevolgen te ondervinden van Kiki met haar spanning afreageren op hem om hem lang in deze situatie te laten zitten. 

  • Mee eens! 4
Link naar reactie
Delen op andere sites

@JokeChaha die sneaker blijft er in nu hè 😆😆

Maar ja, inderdaad. 'men' zegt dat einde puberteit 'iets' scheelt. Maar onze (weliswaar enige) ervaring is anders. Juist dat onderlinge geetterbak dat echt vervelend was stopte en dat hyperactieve overal op springen overal aan bijten en fel reageren ging er af. Nu zal Kiki sowieso een actief ding blijven natuurlijk, maar dat is geen probleem. Toen het wel goed ging tussen die twee stoorde Gijs zich daar totaal niet aan, ze rauste over hem heen en onder hem door, hij zat onverstoorbaar hooi te vreten en deed als hij zin had even met haar mee. 

Ik denk dat ik het laatste oordeel bij Lonneke leg. Dat ik ze beide daarheen breng en zij bepaalt of het nog een poging waard is. Dan horen we wel of we haar of toch een ander konijn mee terug krijgen. Zelf herkoppelen wil ik sowieso niet, daar hangt vanuit ons teveel stress omheen wat alleen maar negatief uit kan pakken. 

Link naar reactie
Delen op andere sites

En als je Kiki ook bij Lonneke op de Bach-druppeltjes of iets dergelijks zet om de scherpe kantjes eraf te halen, zodat ze Gijs niet meer als boksbal hoeft te gebruiken? Bij honden, kinderen en poezen werkt het in ieder geval wel in moeilijke periodes is mijn ervaring. Liters kalmerende middelen gaan er hier doorheen.....geintje, hoor. 😉😁

  • Haha 2
Link naar reactie
Delen op andere sites

Ik heb de ren van Kiki als experiment groter gemaakt, denk dat ze nu zo'n 6 a 7m2 heeft in haar eentje. Meer dan genoeg ruimte om te dollen dus. Het ziet er niet uit en kan zo ook niet blijven, maar ik wilde zien wat het met haar gedrag zou doen. Maar het maakt weinig verschil.. ze is nog steeds gefrustreerd aan de tralies aan het raggen. Ik hoor haar nu ook tralieknagen terwijl ik nieteens in de buurt ben.. zodra het poortje open staat is ze blij, als ik in de ren ben is dat ook goed voor haar. Maar ze wil overal bij zijn en wil zich blijkbaar echt niet tegen laten houden door een stel tralies, wordt ze gefrustreerd van, dat is duidelijk. Ook duidelijk dat het niets met eten te maken heeft, nu ze alleen zit stopt ze met eten en gaat aan de tralies raggen als ik de ren dicht doe. Ze wil er gewoon graag bij zijn.. 😢. Denk echt dat ze een ongezonde focus op mensen heeft en issues met afzettingen zodat ze ergens niet bij kan. Vriendje helpt wel wat met de focus op mensen, het is nu nog veel erger dan toen ze nog samen zaten. 

Nou ja, zoveel analyses, maar nog steeds een gefrustreerd konijn en geen idee hoe het op te lossen, behalve altijd los bij je in de woonkamer laten lopen, wat niet bepaald een optie is..

Link naar reactie
Delen op andere sites

Nou ja conclusie is dus dat ze niet bij ons kan blijven. Ze moet een vaste ruimte hebben die groot genoeg is om haar energie kwijt te raken en ze moet niet af en toe buiten die ruimte komen. Denk dat ze zelfs in een ren van 20m2 dit gedrag gaat vertonen als ze een keer in de tuin heeft gerend. 

Wij kunnen de kamer niet geheel konijnproofen, er zal altijd een stukje afzetting nodig zijn wat dit gedrag dan gaat opwekken. Het geeft in elk geval duidelijkheid.

  • Mee eens! 1
Link naar reactie
Delen op andere sites

9 minuten geleden zei Ot&Sien:

Fijn dat het zo duidelijk is @Eefje. Het zal altijd heel moeilijk zijn om een konijntje terug te brengen naar de opvang maar in dit geval weet je wel zeker dat je er goed aan doet. 

Ja nou ja ik zie nog steeds mogelijkheden. We zitten toch omhoog met werkruimte, dus ik vind eigenlijk: gooi die bank eruit en hang die tv in de slaapkamer, dan zetten we een fatsoenlijk bureau bij de konijnen in de kamer en is het goed te konijnproofen, dat is een kwestie van een plank tegen de achterkant van de bureaupoten waar de kabels dan achter zitten, dat hadden we in onze flat ook. Hebben we nog steeds een extra kamer waar we apart van elkaar tv kunnen kijken, het probleem met werkruimte is opgelost, het enige is dat we dan niet met de konijntjes op de bank kunnen hangen. Maar dat vind ik nu minder belangrijk dan fatsoenlijk thuis kunnen werken. Mijn vriend gedraagt zich heeeeeel stug, wat hij sowieso wel kan doen als hij moet omschakelen. Terwijl ik het, nog los van de konijnen situatie, een heel goed idee vind dat echt knelpunten oplost, want die werkplek is echt een ding waar we teveel last van hebben. Hij staat strak met zijn hakken in het zand. Ik laat het even, dan komt hij er straks zelf wel op terug en is hij minder stug. 

aangepast door Eefje
Link naar reactie
Delen op andere sites

@BaasjevanBrownieals ze los is gaat ze ontzettend haar eigen gang. De aandachttrekkerij lijkt echt te maken te hebben met los willen lopen. Die beperking is de frustratie, dat is nu heel erg duidelijk. Ze zal soms wel wat kabaal maken, ergens aan knagen ofzo, maar dat is niks vergeleken met dat raggen aan de ren en dat kan dan niet meer 😆. Het is sowieso de vraag of Kiki mee terug komt natuurlijk, misschien vinden Gijs en zij elkaar echt niet meer leuk. Maar dan vind ik dit nog steeds een prima idee 😊.

 

Ik kom terug van mijn wandeling, mijn vriend is boven, maar zijn laptop staat open op de bank en hij zit goede bureaustoelen te bekijken, dus lijkt erop dat mijn plan ergens grip heeft gekregen 🥳

  • Vind ik leuk 3
Link naar reactie
Delen op andere sites

Gast
Dit topic is nu gesloten voor nieuwe reacties.
 Delen

×
×
  • Nieuwe aanmaken...

Belangrijke informatie

Onze website website maakt gebruik van cookies. Meer informatie hierover lees je bij onze privacy policy Privacybeleid .