Spring naar bijdragen
JacinthaBrehler

Spook: 5-12-2017 ~ 9-11-2020

Recommended Posts

Lieve Spook,

 

Zo’n tweeënhalf jaar geleden wilde ik heel graag twee konijntjes. Ik was op slag verliefd geworden op een foto van een ENORME Vlaamse Reus die in het asiel zat en die op mijn Facebook pagina voorbij kwam. Ik kreeg het thuis voor elkaar dat we naar het asiel gingen om te kijken. Helaas voor mij was die Vlaamse Reus alleen beschikbaar als je al een konijn had en dat was bij mij niet het geval. Even verder kijken dus. Toen zag ik jou en je maatje zitten. Bobo en Zinzi hadden ze jullie genoemd in het asiel. Jij, Zinzi, was er geboren op 5-12-2017. Je mama was een vondeling en inmiddels al herplaatst en ook je broertje en 2 zusjes hadden al een huisje. Jij was de enige albino en daarom nog zoekende. Jij en Bobo waren voor mij meteen liefde op het eerste gezicht. Jouw witte vachtje en de black&tan vacht van Bobo... ❤️❤️

Ik moest thuis nog wat in orde maken, dus twee dagen later kon ik jullie halen. Inmiddels had ik jullie namen omgedoopt tot Kliko en Spook. Dat paste veel beter. En gut wat was je een Spook!! In de eerste paar maanden zaten jullie nog binnen en vaak hoorden we jou en Kliko aan de renpanelen sjorren. Je favoriete bezigheid was het deurtje van de kooi vastpakken met je bek en dan er mee gaan gooien. Dat kon je zo een half uur volhouden. Ik heb dus de tralies maar weggedaan en alleen de onderbak laten staan na een week of 3... Je was ook een echte sloper. Sloopspeeltjes waren geen partij voor jou. Vooral eierdozen of wilgenrollen met hooi of kruiden erin vond je geweldig om stuk te maken. 

 

Afgelopen zomer viel mij opeens op dat je wat vreemd liep. Je leek te ‘sloffen’ met je achterpoten ipv te stappen. Ik zag je ook geen binkies meer maken, terwijl je dat altijd zo graag deed. En je lag ook niet meer op je zij in bunnyflop, maar steeds als een Sphinx rechtop. Zitten deed je niet meer op je billen maar op je heup en staan op je achterpootjes deed je ook niet meer. Ik vond het vreemd, maar het was steeds zó warm en je was al zo’n stresskonijn dat ik niet met je naar de DA durfde te gaan. Je at nog goed, was actief, keutelde goed... Ik besloot het even aan te kijken en zodra de temperatuur rond de 20 graden kwam meteen met je naar de DA te gaan. Dat was een week of 6 later. De DA voelde en deed, wilde mij weer naar huis sturen. Maar nee, ik wilde een foto. Het zat mij niet lekker. En gelukkig had ik die foto laten maken; je had een gebroken rug en niet een beetje ook. Nee, op drie plekken incl verschoven wervels. Dat je dit overleefd had was een wonder en iedereen stond ervan te kijken. Mijn mond zakte letterlijk open van verbazing. Hoe dan..?! Hoe heeft dit kunnen gebeuren..?! Ik heb geen gevaarlijke plekken in de ren voor zover ik weet. Hoe heb je in godsnaam zo je rug kunnen breken? En dan ook nog ‘gewoon’ doorlopen. Bikkel! Beleid: pijnstillers geven om te kijken of dat iets verbetering geeft. Maar jij wilde de pijnstillers niet. Niet uit het spuitje, niet van een lepeltje met wat banaan, niet met wat Olvarit, niet met een stukje droog brood, niet gemengd met wat dwangvoer van een lepeltje... ik mocht het spul zelf opdrinken van jou. Wonder boven wonder ging je echter wel wat beter lopen. We kregen weer hoop...

 

Die hoop vervloog deze week als sneeuw voor de zon. Maandagmiddag, vlak voor ik naar een afspraak moest waar ik al bijna te laat voor was, zag ik vanuit mijn ooghoek dat je vies was. Dinsdagochtend was het nog donker toen ik jullie eten gaf dus kon ik het niet zien, dinsdagmiddag zag ik het goed: je was nat van de urine. De volgende ochtend heb ik de dierenarts gebeld, waar ik in de middag met jou terecht kon. Haar diagnose: een overloop blaas. Veroorzaakt doordat er artrose is ontstaan bij de breuk in je rug en daardoor de zenuwen bekneld zijn komen te zitten. Je achterpootjes deden het ook minder goed, de reflexen deden het niet meer. Wat moest ik nu beslissen..? Je was nog zo jong..! Ik wist het niet. Afgesproken met de DA om je mee naar huis te nemen en het een paar dagen aan te kijken. Ik zou iedere dag 2x daags je blaas legen. En dat heb ik gedaan. Ik heb het geprobeerd. Maar je liet het legen van je blaas niet toe. En er lagen ook steeds hele grote plassen midden in de ren. Zou je dan tóch zelf kunnen plassen en had de dierenarts het mis..? Zou ik je nog wat langer bij me hebben? Ik hoopte op een nieuw wonder. Net als een paar weken geleden. Tot ik vrijdagavond opeens keihard besefte: dit is geen konijn-waardig leven meer! Je kon amper het trappetje van het hok nog op, als je het probeerde dan viel je er ook altijd een paar keer af omdat je pootjes de kracht en je achterhand de balans niet meer hadden om te klimmen. Je kon geen binkies en bunnyflops meer maken. Je kon nauwelijks nog rennen, je waggelde meer een beetje door de ren...  Wel was je nog dól op je eten. Je vrat als een bootwerker. Vooral je groenten vond je heerlijk en voor een stukje appel of banaan vermoorde je Kliko bijna. En dat terwijl je altijd zo’n rustig konijntje was. Kwam hij in de buurt van jouw fruit kon hij een tik op zijn kop van jou verwachten met je voorpootjes. Hij zat dan altijd zo beteuterd en verbouwereerd te kijken, hahah. Ook gedroogde kruiden vond je heerlijk. Daar heb je dit weekend nog wat extra’s van gekregen van mij. O wat zat je ervan te smullen. 

Ik weet dat ik er alles aan heb gedaan om je het leven te geven wat je verdiende. Helaas heeft het niet zo mogen zijn. 

Houden van is ook loslaten maar gut wat doet dat zeer... 💔 Het wonder van een paar weken geleden bleef uit, het werd tijd voor jou om te gaan, bikkel... 

 

Vandaag was dan de dag. Ik heb je vanmorgen nog verwend met een potje kattengras, waar je heerlijk van genoten hebt. Om 15.00 uur moesten we bij de dierenarts zijn. Kliko was mee als steun voor jou, zoals hij je altijd steunde als je iets spannend vond. Eerst kreeg je de verdoving. Ik heb je weer bij Kliko in het mandje gelegd. Hij begon je te likken, probeerde je wakker te maken, maar tevergeefs. Toen je ver genoeg in slaap was volgde de fatale injectie. Je was nog zó sterk dat er veel middel voor nodig was om je hartje te doen stoppen. Uiteindelijk gaf je het gevecht op. Opnieuw heb ik je bin Kliko gelegd. Weer kreeg je een wasbeurt van hem. Hij snapt er niks van waarom je nu toch niet wakker wordt, arme vent... 😢

 

Lieve, knappe, ondeugende en vooral dappere en stoere Spook... Ik en Kliko gaan je ontzettend missen. Rust zacht aan de andere kant van de regenboogbrug. Ooit zien we elkaar weer, dat weet ik zeker. Ik zal ervoor zorgen dat je grote liefde niet te lang alleen blijft, dat beloof ik. Maar jou kunnen we nooit vervangen. Jij hebt voor altijd een plekje in mijn hart. Jouw pootjes zal ik binnenkort gaan vereeuwigen als tattoo ergens op mijn lijf. 

 

I never opened myself this way

Life is ours, we live it our way

All these words I don't just say

And nothing else matters

Trust I seek and I find in you

Every day for us, something new

Open mind for a different view

And nothing else matters 

So close, no matter how far

Couldn't be much more from the heart

Forever trusting who we are

No, nothing else matters 💔

F98F1907-1638-412D-B0FD-2A58AABE9C42.jpeg

89A20728-C3CA-4B13-83C5-744D0DB57BE2.jpeg

6BC342CC-A0D9-4512-8792-204295FFF7E4.jpeg

40A00FE1-37F3-4839-872E-F45719B7F183.jpeg

3FD9EAC7-EAE9-4065-8FD9-2F50A4EBE139.jpeg

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Heel veel sterkte met het verlies. We zullen alle foto's en verhalen missen hier op Bunnybunch. Veel plezier op de regenboogbrug, Spook, zonder pijn en beperkingen. 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Heel erg veel sterkte met dit vreselijke verlies van lieve Spook! Ik heb het verhaal met tranen in mijn ogen zitten lezen. Ik kon het niet droog houden. Komt denk ik ook omdat het niet zo goed gaat met mijn eigen konijntje.

Spook heeft het nu vast beter zonder pijn. Echt een heel lief konijntje dat ik zo zag op de foto's. Het ga je goed lieve Spook!

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Jacintha, ik wil jou en Kliko heel veel sterkte wensen de komende tijd. Wat een vreselijke situatie, maar nu heeft Spook rust en kan ze weer rennen en spelen op de regenboogbrug. 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Veel sterkte Jacintha. 😢💔  Ik vind het heel erg voor jou, Spook en Kliko. Ik voel zo erg met je mee, dat ik moest huilen. Nu ga ik gauw even mijn Ozai een knuffel geven. *Ook een digitale knuffel naar jou* 😭  Ik vind het heel knap van je dat je deze moeilijke keus hebt gemaakt, maar je hebt het juiste gedaan. 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Dag lieve Spook, ze was een deel van onze forumgroep door de vaak hilarische verhalen en foto's over de avonturen van haar en Kliko. Ze was niet alleen een mooi konijn, maar ook een super tof konijn. Heel veel sterkte, @JacinthaBrehler, ik denk dat er bij de forummers ook wat weggeslikt wordt bij dit verdrietige bericht. 😢

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Heel veel sterkte met het verlies van Spook! 

Wat heb je goed voor haar gezorgd. Ze kon zich geen beter baasje wensen. 

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

@JacinthaBrehler, ik zit dit met tranen in mijn ogen te lezen. Ik heb de hele dag aan je gedacht. Samen met Punky. Je hebt de juiste keuze gemaakt. Maar zoals ik al tegen @elliebel zei, haar lichaam is naar de hemel gegaan, haar ziel leeft verder in je hart. Ze is pas echt dood als je haar vergeet. We leven met je mee.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Tranen in mijn ogen bij het lezen van je liefdevolle verhaal. Zo een leuk konijn, met haar prachtige rode ogen. En zo'n bikkel.. wat zal ze gemist worden! 

Fijn voor haar dat je kliko mee hebt genomen. Wat zul je gehuild hebben bij de aanblik dat hij haar zo ging wassen, maar wat een mooie manier om te gaan. 

 

Lieve Spook, nu weer lekker racen bij de regenboogbrug 🌈🌈

 

Heel veel sterkte jacintha, het zal nog wel een tijdje pijn doen, maar ze heeft het geweldig gehad bij jou en kliko! ❤️💔

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Heel erg veel sterkte. Fijn dat je alsnog vandaag terecht kon, ook al voelt dat misschien niet zo. Je hebt het beste gedaan voor Spook, en hij zal altijd in je hart blijven zitten. Bijzonder dat hij zolang doorliep en nog zoveel groente wilde eten op het einde, echt een vechtertje. Mijn Eminem deed dat ook, zelfs nog vlak voor het inslapen zat hij lekker aan zijn witlof te knabbelen. Dat geeft toch ergens een fijn gevoel, nog eventjes verwend voordat ze moesten gaan. Ik wens je heel veel sterkte samen met Kliko!!! ❤️

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Ach wat een liefje 🙂 je hebt het zo goed gedaan Jacintha. Heel veel sterkte. 

Mooi dat je hem laat vereeuwigen middels een tatoeage. 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Wat een hoop reacties... Bedankt allemaal, dat doet mij goed. 

Ik heb net een urn besteld voor de as van Spook. Ze wordt individueel gecremeerd. Ik heb ook zo’n as-sieraad besteld, een ketting met een hartje eraan. Daar kan dan wat as van haar in. Zo heb ik haar altijd bij mij. Als Kliko komt te overlijden kan er wat as van hem bij in. Dan zijn ze weer samen. 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
17 minuten geleden zei JacinthaBrehler:

Wat een hoop reacties... Bedankt allemaal, dat doet mij goed. 

Ik heb net een urn besteld voor de as van Spook. Ze wordt individueel gecremeerd. Ik heb ook zo’n as-sieraad besteld, een ketting met een hartje eraan. Daar kan dan wat as van haar in. Zo heb ik haar altijd bij mij. Als Kliko komt te overlijden kan er wat as van hem bij in. Dan zijn ze weer samen. 

Mooi dat je dit doet en zoal @Renske34 al zei, heel mooi dat je Spook met een ketting en een tattoo vereeuwigd!

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
19 minuten geleden zei trekkies:

wat en mooie afscheid brief , ( veel beter dan die van mij )


Ik ben een schrijver, dan krijg je dat soort teksten. Jouw tekst was toch ook prima? Het is geen wedstrijd, gaat erom dat je opschrijft wat je voelt. Hoe je dat verwoord is bijzaak. Als het maar uit je hart komt. 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Wat heftig... zo jong nog. En hoe moeilijk ook... aangezien ze mentaal dan nog goed zijn, maar fysiek het gewoon niet te doen is. Heel veel sterkte voor jou en Kliko❤️!

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Ah gossie... dus toch.

 

Heel veel sterkte met dit verlies en met de zware beslissing die je hebt moeten maken. Ik heb nog voor jullie zitten duimen....

Het is beter zo. Spook heeft geen pijn meer.

 

Dikke knuffel🤗

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Gast
Reageer op deze discussie...

×   Pasted as rich text.   Opmaak verwijderen

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


×
×
  • Nieuwe aanmaken...

Important Information

Onze website website maakt gebruik van cookies. Meer informatie hierover lees je bij onze privacy policy Privacybeleid .