Spring naar bijdragen
gabyke84

koppelen

Recommended Posts

wij hebben hier 2 nijntjes ram en voedsters. Ze zijn ongeveer even oud en van kleins af aan regelmatig samen gezet. Hok is gescheiden maar kunnen mekaar zien en ruiken. Een maand geleden is het rammetje gecastreerd. Nu willen we hen graag samen zetten maar ze begonnen direct te rijden dit hebben we laten doen. Na 2 keer en even rondgehuppeld te hebben beginnen ze te vechten. Iemand tips wat we moeten doen?

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Zitten ze in een ren? Hoe groot is hun ruimte waar ze altijd in kunnen? Hoe oud zijn ze nu?

 

Kun je iets duidelijker omschrijven wat je ziet als ze vechten? Als ze achter elkaar aan jagen en plukken haar uit trekken dan is dat niet leuk om te zien voor jou misschien, maar het hoort er wel bij. Rijden hoort er ook bij. Dat moet je toelaten, niet uit elkaar halen, want dan moeten ze telkens weer van het begin af aan de rangorde gaan bepalen.

 

Als ze over de grond rollen, in elkaar vastgebeten als een levende voetbal, misschien er ook bij gillen of tegenover elkaar staan te boksen dan is het foute boel. Dan moet je helaas de konijnen uit elkaar halen (ovenwanten aan ter bescherming van je eigen handen). Het zou kunnen zijn dat ze frustratie naar elkaar opgebouwd hebben toen ze niet bij elkaar konden maar elkaar wel konden zien en ruiken zonder de rangorde te kunnen bepalen. Dan kun je nog een poging doen om hen nu een paar weken helemaal uit elkaars zicht en reuk te houden en ze daarna in een neutrale ruimte (dus waar ze allebei nog nooit geweest zijn) opnieuw te koppelen. 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Ze zijn nu ongeveer 6 maanden. Castratie deed dierenarts niet voor 5 maanden. We hebben een dubbele kooi van 120 waar de voedster in zit. En het rammetje zat in een tijdelijke kooi. We hadden hier een brug naar de 2 hokken toe gemaakt met een scheiding in dat ze mekaar konden zien en ruiken. Ervoor stonden ze dicht bij mekaar dat ze elkaar konden zien en ruiken. Voor de castratie zaten ze ook soms samen tot het rammetje wou gaan rijden. We wilden geen kleine konijntjes dus 🙂 ze gingen eerst achter mekaar aan en hebben dan 2 keer gereden. Liet het voedstertje goed toe. Toen begonnen ze na een paar minuten zoals ze zeggen te vlinderen en hingen ze echt in mekaar en vlogen de plukken haar in het rond. Dit was in een ren die buiten op het gras gezet is . 2 rennen aan mekaar gemaakt dus denk dat de ruimte wel groot genoeg was 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Zoek om te beginnen een andere dierenarts, want dat je een ram pas met 5 maanden kunt castreren is achterhaald. Deze heeft dus niet zoveel verstand van konijnen. 

Maar wat bedoel je met "gingen ze echt in mekaar"? Rolden ze echt samen over de grond? 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Ja ze rolden echt in mekaar en allemaal plukken haar. Echt bijten denk ik niet dat er gedaan is maar hebben ze wel uit mekaar gehaald gegil hebben we ook niet gehoord 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
7 uur geleden zei JokeC:

Zitten ze in een ren? Hoe groot is hun ruimte waar ze altijd in kunnen? Hoe oud zijn ze nu?

 

Kun je iets duidelijker omschrijven wat je ziet als ze vechten? Als ze achter elkaar aan jagen en plukken haar uit trekken dan is dat niet leuk om te zien voor jou misschien, maar het hoort er wel bij. Rijden hoort er ook bij. Dat moet je toelaten, niet uit elkaar halen, want dan moeten ze telkens weer van het begin af aan de rangorde gaan bepalen.

 

Als ze over de grond rollen, in elkaar vastgebeten als een levende voetbal, misschien er ook bij gillen of tegenover elkaar staan te boksen dan is het foute boel. Dan moet je helaas de konijnen uit elkaar halen (ovenwanten aan ter bescherming van je eigen handen). Het zou kunnen zijn dat ze frustratie naar elkaar opgebouwd hebben toen ze niet bij elkaar konden maar elkaar wel konden zien en ruiken zonder de rangorde te kunnen bepalen. Dan kun je nog een poging doen om hen nu een paar weken helemaal uit elkaars zicht en reuk te houden en ze daarna in een neutrale ruimte (dus waar ze allebei nog nooit geweest zijn) opnieuw te koppelen. 

Ze zijn nu ongeveer 6 maanden. Castratie deed dierenarts niet voor 5 maanden. We hebben een dubbele kooi van 120 waar de voedster in zit. En het rammetje zat in een tijdelijke kooi. We hadden hier een brug naar de 2 hokken toe gemaakt met een scheiding in dat ze mekaar konden zien en ruiken. Ervoor stonden ze dicht bij mekaar dat ze elkaar konden zien en ruiken. Voor de castratie zaten ze ook soms samen tot het rammetje wou gaan rijden. We wilden geen kleine konijntjes dus 🙂 ze gingen eerst achter mekaar aan en hebben dan 2 keer gereden. Liet het voedstertje goed toe. Toen begonnen ze na een paar minuten zoals ze zeggen te vlinderen en hingen ze echt in mekaar en vlogen de plukken haar in het rond. Dit was in een ren die buiten op het gras gezet is . 2 rennen aan mekaar gemaakt dus denk dat de ruimte wel groot genoeg was

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
6 uur geleden zei Marjoleink:

Zoek om te beginnen een andere dierenarts, want dat je een ram pas met 5 maanden kunt castreren is achterhaald. Deze heeft dus niet zoveel verstand van konijnen. 

Maar wat bedoel je met "gingen ze echt in mekaar"? Rolden ze echt samen over de grond? 

Ja ze rolden echt in mekaar en allemaal plukken haar. Echt bijten denk ik niet dat er gedaan is maar hebben ze wel uit mekaar gehaald gegil hebben we ook niet gehoord 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Je konijnen zijn nu ook aan het puberen en gaan hun eigen persoonlijke karakter ontwikkelen en dat helpt ook niet echt mee. Als ze ukkies zijn dan gaat het altijd goed, want dan zijn ze nog "neutraal" van karakter en lijkt het alsof ze voor altijd vriendjes zullen blijven. Helaas wordt er vaak bij fokkers/verkopers/winkels fabeltjes verteld dat "als je van jongs af aan twee jonkies bij elkaar zet, blijven ze het altijd goed met elkaar vinden" of "broer en zus gaat altijd goed" of "ze zijn altijd samen geweest en kunnen zo goed met elkaar opschieten" of "ja hoor,  ik fok mijn konijnen met zorg op een vriendelijk/rustig karakter en ik koppel ze zelf dus dat zit wel goed". Zodat jij twee jonge konijntjes koopt!

 

Later zit de nieuwe eigenaar met de problemen als de konijnen in hun puberteit elkaar de tent uit knokken en elkaar dus echt niet leuk vinden. 

 

Het koppelen in een neutrale ren in de tuin klinkt goed in principe, zolang je de konijnen minstens voor een paar dagen daar veilig kunt laten zitten dag en nacht. Maar ik vrees dat je echt met een probleem zit nu. Je zou nog kunnen proberen ze beide apart echt uit elkaars zicht en geur te zetten voor een tijdje en het dan nog eens proberen, maar als het dan weer hetzelfde is dan kunnen deze twee konijntjes niet bij elkaar. Zelfs als het na die hernieuwde koppeling wel goed gaat dan kan het nog zijn dat ze voor hun karakters uitontwikkeld zijn onoplosbare vechtpartijen krijgen.

 

Echt een ramp, want wat ga je dan doen? Allebei bij een opvang een nieuw maatje op karakter uit laten zoeken? Dan zit je dus met vier konijnen en dat is meer werk, zorg, ruimte, kosten. Of je moet 1 van je beide konijntjes "omruilen" bij een opvang voor een maatje dat het konijn dat je houdt zelf uitgezocht heeft. Nou, dat worden tranen natuurlijk. Je dierenarts heeft je verkeerd voorgelicht waardoor je je konijnen nu al een paar maanden apart hebt zitten, maar niet uit elkaars zicht en geur dus je rammetje die al een hele tijd gierende hormonen heeft en niet bij de voedster kon, zou een hele berg frustratie opgebouwd kunnen hebben waardoor de koppeling moeilijker kan zijn geworden. En jij hebt al 4 maanden twee konijnen die je hopelijk hartstikke leuk vindt. Maar ze hun hele leven zonder maatje houden, is echt fout, want ook al denk je dat je zelf een konijnenmaatje kunt vervangen door veel aandacht en knuffels, dat is niet zo. Je kunt nooit een maatje vervangen die steun, veiligheid, warmte, wasbeurtjes, lol geeft 24 uur per etmaal. We spreken elkaars taal niet en natuurlijk doen we ons best onze konijnen te begrijpen, maar het is natuurlijk prut vergeleken met een maatje.  

 

Alle sterkte en wijsheid in deze moeilijke situatie. 

 

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
16 uur geleden zei JokeC:

Je konijnen zijn nu ook aan het puberen en gaan hun eigen persoonlijke karakter ontwikkelen en dat helpt ook niet echt mee. Als ze ukkies zijn dan gaat het altijd goed, want dan zijn ze nog "neutraal" van karakter en lijkt het alsof ze voor altijd vriendjes zullen blijven. Helaas wordt er vaak bij fokkers/verkopers/winkels fabeltjes verteld dat "als je van jongs af aan twee jonkies bij elkaar zet, blijven ze het altijd goed met elkaar vinden" of "broer en zus gaat altijd goed" of "ze zijn altijd samen geweest en kunnen zo goed met elkaar opschieten" of "ja hoor,  ik fok mijn konijnen met zorg op een vriendelijk/rustig karakter en ik koppel ze zelf dus dat zit wel goed". Zodat jij twee jonge konijntjes koopt!

 

Later zit de nieuwe eigenaar met de problemen als de konijnen in hun puberteit elkaar de tent uit knokken en elkaar dus echt niet leuk vinden. 

 

Het koppelen in een neutrale ren in de tuin klinkt goed in principe, zolang je de konijnen minstens voor een paar dagen daar veilig kunt laten zitten dag en nacht. Maar ik vrees dat je echt met een probleem zit nu. Je zou nog kunnen proberen ze beide apart echt uit elkaars zicht en geur te zetten voor een tijdje en het dan nog eens proberen, maar als het dan weer hetzelfde is dan kunnen deze twee konijntjes niet bij elkaar. Zelfs als het na die hernieuwde koppeling wel goed gaat dan kan het nog zijn dat ze voor hun karakters uitontwikkeld zijn onoplosbare vechtpartijen krijgen.

 

Echt een ramp, want wat ga je dan doen? Allebei bij een opvang een nieuw maatje op karakter uit laten zoeken? Dan zit je dus met vier konijnen en dat is meer werk, zorg, ruimte, kosten. Of je moet 1 van je beide konijntjes "omruilen" bij een opvang voor een maatje dat het konijn dat je houdt zelf uitgezocht heeft. Nou, dat worden tranen natuurlijk. Je dierenarts heeft je verkeerd voorgelicht waardoor je je konijnen nu al een paar maanden apart hebt zitten, maar niet uit elkaars zicht en geur dus je rammetje die al een hele tijd gierende hormonen heeft en niet bij de voedster kon, zou een hele berg frustratie opgebouwd kunnen hebben waardoor de koppeling moeilijker kan zijn geworden. En jij hebt al 4 maanden twee konijnen die je hopelijk hartstikke leuk vindt. Maar ze hun hele leven zonder maatje houden, is echt fout, want ook al denk je dat je zelf een konijnenmaatje kunt vervangen door veel aandacht en knuffels, dat is niet zo. Je kunt nooit een maatje vervangen die steun, veiligheid, warmte, wasbeurtjes, lol geeft 24 uur per etmaal. We spreken elkaars taal niet en natuurlijk doen we ons best onze konijnen te begrijpen, maar het is natuurlijk prut vergeleken met een maatje.  

 

Alle sterkte en wijsheid in deze moeilijke situatie. 

 

 

Hebben maar een groot hok bijgekocht haha eentje weg doen is geen optie 😉 ikzelf ben van belgie dus hier is het jammer genoeg niet zo van een maatje uitkiezen. Anders zou er zeker nog eentje bij mogen maar nu durven we het risico niet nemen want stel kopen eentje bij en dit lukt ook niet... 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
58 minuten geleden zei gabyke84:

Hebben maar een groot hok bijgekocht haha eentje weg doen is geen optie 😉 ikzelf ben van belgie dus hier is het jammer genoeg niet zo van een maatje uitkiezen. Anders zou er zeker nog eentje bij mogen maar nu durven we het risico niet nemen want stel kopen eentje bij en dit lukt ook niet... 

In België zijn ook gewoon konijnenopvangen, onderaan de lijst staan er een stuk of 10-15 vermeld:

https://www.bunnybunch.nl/informatie/konijnenopvang-asiel-lijst

 

Ik begrijp uit dit verhaal nu ook dat je ze een leven lang alleen wil gaan houden? 😥

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
12 minuten geleden zei Evee:

In België zijn ook gewoon konijnenopvangen, onderaan de lijst staan er een stuk of 10-15 vermeld:

https://www.bunnybunch.nl/informatie/konijnenopvang-asiel-lijst

 

Ik begrijp uit dit verhaal nu ook dat je ze een leven lang alleen wil gaan houden? 😥

Eens op de lijst kijken. Hokken zijn groot genoeg om 2 in te zetten en zitten binnen dus zou kunnen maar ben bang als dat ook niet lukt. Het rammetje is gecastreerd om samen te zetten. Voor deze 2 vrouwtjes en was geen  probleem. 1 van de 2 wegdoen is geen optie. Zwartje is van de zoon en een fletsertje tot en met en knabbel van de dochter. Ook fletsen maar kunnen we niet op schoot nemen. Zwartje ligt savonds vaak bij ons in de zetel

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Ik begrijp dat het lastig is als de konijnen van kinderen zijn. Echter zou ik het heel erg triest vinden dat dat de reden is dat ze alleen moeten wonen. Konijnen alleen houden is geen optie. Hun welzijn staat voorop. Bij een opvang kun je één van je konijnen "omruilen". Eén konijn krijgt een ander baasje met maatje. Het andere konijn houd je zelf met een nieuw maatje. 

 Ik denk dat het belangrijk is dat kinderen leren hoe ze voor konijnen moeten zorgen ook als dat betekend dat ze er afscheid van moeten nemen in het belang van hun konijn. Als er een ander konijn voor in de plaats komt dan kan die weer voor je dochter of zoon worden. 

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
58 minuten geleden zei JokeC:

Maar dan blijven ze beide voor de rest van hun leven alleen? Nee toch? 

Bedoeling is een oplossing te vinden 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Je zou met ze naar een goede opvang kunnen gaan, om ze een partner te laten kiezen waar ze het wel mee kunnen vinden, als je geen bezwaar hebt tegen 2 koppels. Eventueel kun je een koppelvakantie afspreken, dan blijven ze daar een paar dagen. 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Wat een vervelende situatie zeg. Ik heb zelf ook twee jonge konijnen gekocht dit jaar, een voedster en een ram. Toen ik ze na de castratie van het rammetje bij elkaar zette, werd er in eerste instantie ook gevochten en zelfs gebeten, maar dat hield al snel op, en heel geleidelijk ontstond er toenadering. Inmiddels zijn het dikke vriendjes. Bij mijn konijnen is het dus gelukkig goed gegaan. Maar ik heb wel stilgestaan bij wat er zou gebeuren als ze niét zouden matchen. Ook voor mij was het geen optie om één van de konijnen om te ruilen bij de opvang, omdat ik me enorm aan beide diertjes heb gehecht en al honderden uren met ze samen heb doorgebracht. Dat je je konijntjes allebei wilt houden begrijp ik dus ontzettend goed, ik denk dat ik dat zelf ook had gedaan.

 

Nu mijn konijntjes een paar weken samen zitten, zie ik wel heel duidelijk dat samen-zijn een enorme meerwaarde voor ze heeft. Ze zijn zelden langer dan een paar minuten bij elkaar uit de buurt, en ik denk dat hun lichaampjes elkaar ongeveer 80% of 90% van de tijd aanraken. Blijkbaar hebben ze een enorme behoefte om een ander konijn tegen zich aan te voelen en te zien en te ruiken. Als mijn voedster een tijdje bij mij op schoot zit, staat het rammetje beneden bij mijn voeten op haar te wachten, of loopt hij haar overal te zoeken. Ze lijken behoorlijk onafscheidelijk. Dus in die zin is het inruilen van één van je konijnen bij de opvang voor een passend maatje wel van meerwaarde. Voor hen, maar ook voor jezelf: het is superleuk om de interactie en het kleffe gedrag tussen twee konijnen te observeren.

 

Maar het is uiteindelijk jullie beslissing. Een konijn waaraan je gehecht bent omruilen, is hartverscheurend. Dat telt natuurlijk ook mee. Veel sterkte en succes ermee!

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
1 uur geleden zei Kenijn:

Wat een vervelende situatie zeg. Ik heb zelf ook twee jonge konijnen gekocht dit jaar, een voedster en een ram. Toen ik ze na de castratie van het rammetje bij elkaar zette, werd er in eerste instantie ook gevochten en zelfs gebeten, maar dat hield al snel op, en heel geleidelijk ontstond er toenadering. Inmiddels zijn het dikke vriendjes. Bij mijn konijnen is het dus gelukkig goed gegaan. Maar ik heb wel stilgestaan bij wat er zou gebeuren als ze niét zouden matchen. Ook voor mij was het geen optie om één van de konijnen om te ruilen bij de opvang, omdat ik me enorm aan beide diertjes heb gehecht en al honderden uren met ze samen heb doorgebracht. Dat je je konijntjes allebei wilt houden begrijp ik dus ontzettend goed, ik denk dat ik dat zelf ook had gedaan.

 

Nu mijn konijntjes een paar weken samen zitten, zie ik wel heel duidelijk dat samen-zijn een enorme meerwaarde voor ze heeft. Ze zijn zelden langer dan een paar minuten bij elkaar uit de buurt, en ik denk dat hun lichaampjes elkaar ongeveer 80% of 90% van de tijd aanraken. Blijkbaar hebben ze een enorme behoefte om een ander konijn tegen zich aan te voelen en te zien en te ruiken. Als mijn voedster een tijdje bij mij op schoot zit, staat het rammetje beneden bij mijn voeten op haar te wachten, of loopt hij haar overal te zoeken. Ze lijken behoorlijk onafscheidelijk. Dus in die zin is het inruilen van één van je konijnen bij de opvang voor een passend maatje wel van meerwaarde. Voor hen, maar ook voor jezelf: het is superleuk om de interactie en het kleffe gedrag tussen twee konijnen te observeren.

 

Maar het is uiteindelijk jullie beslissing. Een konijn waaraan je gehecht bent omruilen, is hartverscheurend. Dat telt natuurlijk ook mee. Veel sterkte en succes ermee!

En hoe heb jij het gedaan om ze te koppelen? Hier zou het eerder 2 nieuwe partners aangezien ik de ruimte heb dan eentje weg te doen. Onze vorige lagen ook altijd samen tegen mekaar idd zalig om te zien ma waren toen 2 vrouwtjes en koppelen ging vanzelf 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Ik heb ze een tijdje apart gehouden, waarbij ze elkaar niet konden zien of ruiken. Toen ben ik een paar dagen naar mijn ouders gegaan, neutraal terrein dus, waar we in de keuken een ren hebben neergezet. Daar hebben de konijnen vijf dagen samen gezeten voordat ik ze terugbracht naar hun gezamenlijke verblijf in mijn huis.

 

Het zwakste konijn, mijn rammetje, gaf ik een voorsprong door hem als eerste in de ren rond te laten lopen en te laten plassen in het toiletje. Toen ik het dominante vrouwtje erbij zette, vluchtte hij steeds in het toilet, de enige plek waar zij hem met rust liet. Ook gaf ik ze in het begin brokjes om in elkaars buurt te eten. Het voer leidde hen af, zodat ze elkaar tijdens het eten verdroegen. Het was echt een beetje puzzelen om te zien wat werkte. Ik was in het begin ook bang dat het mislukte omdat ze zo vochten. (Tijdens het vechten duwde ik ze uit elkaar met een keukenhandschoen.) Maar dat werd dus geleidelijk minder, en in de loop van de dag accepteerden ze elkaar.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Gast
Reageer op deze discussie...

×   Pasted as rich text.   Opmaak verwijderen

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


×
×
  • Nieuwe aanmaken...

Important Information

Onze website website maakt gebruik van cookies. Meer informatie hierover lees je bij onze privacy policy Privacybeleid .