Spring naar bijdragen
Boef & Co

Boef en zo

Recommended Posts

Hoi allemaal,

 

Ons gezin bestaat uit mama (41), papa (ik zei de gek, 42), zoon (11) en dochter (9). Eind augustus vorig jaar haalden we bij een fokker twee Nederlandse hangoordwergjes op: Boef (voedster) en Spike (ram). Onze dochter koos Boef, onze zoon koos Spike. Dit is ons lieve Boefje:

 

753599039_Boefuitsnede01.thumb.jpg.7c457ad9483cf989188e4f90c158b0b5.jpg


Boef is een onderzoekend meisje en een enorme knuffelkont. Helaas is ze nogal een pechvogel als het om haar maatjes gaat. Spike werd na twee weken namelijk ineens ernstig ziek en overleed kort daarna. Ruim een maand later koos onze zoon een nieuw maatje voor haar uit: Dino. Met hem gebeurde hetzelfde als met Spike, maar dan nog sneller. Hij werd al na vijf dagen ernstig ziek en vertoonde dezelfde symptomen als Spike. Een bezoek aan de dierenarts mocht niet meer baten, hij overleed de dag erna. Onze zoon was, zoals je je kunt voorstellen, ontroostbaar.

 

Mogelijk had Boef iets onder de leden waar Spike en Dino ziek van waren geworden, dus we hebben tot medio december gewacht met het uitzoeken van een nieuw maatje: DJ. Die hebben we de dag erna direct laten vaccineren. Boef was echter net in haar puberteit gekomen en duldde de kleine DJ niet in haar territorium. Bovendien mocht DJ al snel sowieso niet meer bij Boef, omdat hij pas in februari gecastreerd kon worden. Daarna was DJ pas in april groot en sterk genoeg om een koppelpoging te wagen waarbij hij niet onder de voet werd gelopen door Boef. Uiteindelijk lukte dit: sinds medio april waren de twee onafscheidelijk.

 

Deze week sloeg het noodlot echter weer toe. Tot en met afgelopen zondag waren we met het gezin drie weken op vakantie. In die tijd zijn Boef en DJ naar een opvangadres geweest. Toen we ze maandag aan het einde van de middag weer ophaalden leek er niets aan de hand, maar thuis wilde DJ nauwelijks eten en drinken. We dachten eerst dat het hitte en/of stress was, maar de volgende ochtend lag hij stil in een hoekje en wilde hij nog steeds niets. Ook knarsetandde hij hard. Ik ben meteen met hem naar de dierenarts gegaan en die constateerde binnen een paar tellen een gasbuik. Hij heeft nog een paar uur lang geprobeerd om DJ te redden, maar het mocht niet baten. Dinsdagmiddag is onze lieve DJ overleden. We zijn er kapot van. Hij was een rustig beestje en het ideale maatje voor Boef. Ze kan nogal drammerig en dominant doen, maar daar bleef DJ altijd onverstoorbaar onder. Alleen als ze het te bont maakte liet hij haar zien wie er écht de baas was. De rest van de tijd liet hij haar in de waan dat zij de broek aan had, haha!

 

1236160811_BoefenDJuitsnede.thumb.jpg.c9a388dbbf6b06bceee1516ff570e70f.jpg

 

Ik zit nu met de nodige vragen over wat nu te doen. Mijn vrouw en ik verschillen daar namelijk nogal van mening over. Aangezien dit een voorsteltopic is, zal ik daar hier niet over uitweiden. Ik zal er elders op het forum mijn vragen over stellen. Hopelijk kunnen andere konijnenliefhebbers me van het broodnodige advies voorzien. Ik heb al heel veel aan alle informatie op dit mooie forum gehad.

 

Met vriendelijke groeten!

 

bewerkt door Boef & Co

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Welkom op BunnyBunch! In je andere topic zullen de BunnyBunchers vast hun best doen je vragen te beantwoorden dus voor nu "alleen" een hartelijk welkom. 🙂

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Jeetje, wat een pech gehad. Ook sneu voor je zoon zeg! 
 

Mooie foto’s!

 

Persoonlijk zou ik bij een opvang langs gaan om Boef te laten koppelen, na de warme dagen, aan een gecastreerde ram of voedster. 
Een maatje is toch wel heel fijn en gezellig voor haar! Uit de verhalen hier begrijp ik dat er heel veel lieve nijnen zitten te wachten op een warm nest zoals bij jullie! 
 

Toch nieuwsgierig waar jullie mening in verschilt 😆 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Hoi Marlies,

Ik zit met jou op een lijn, denk ik. Er is in onze woonplaats een opvang waar we haar kunnen laten koppelen aan een nieuw maatje. Ik zie het zelf niet zitten om weer zo'n klein hummeltje in huis te halen. Dan duurt het weer minimaal vier maanden voordat ze bij elkaar kunnen en is Boef opnieuw lang alleen. Bovendien bestaat de kans dat het koppelen niet lukt. Wat dan? Mijn kinderen nogmaals ongelukkig maken door een van beide nijntjes weg te doen? Dat kan ik niet over mijn hart verkrijgen.

 

Daarnaast hebben we in het voorjaar buiten een hok met ren neergezet, waar Boef en DJ sinds medio mei in zaten. Mijn vrouw werd gek van alle rommel (haar, hooi, papierkorrels, we kennen het allemaal wel) in huis en het feit dat ze aan meubels, kabels en tapijt knagen. Ze was zelf degene die vorig jaar voorstelde dat het voor de kinderen leuk zou zijn om een huisdier te nemen. Dat verbaasde me, want ze heeft niet echt wat met dieren. Ze vindt ze wel lief, maar ze is er nogal schrikachtig voor. Dat ze dit voor de kinderen wilde doen vind ik echt super van haar. Uiteindelijk is de hoeveelheid werk die het verzorgen van de konijnen met zich meebrengt haar nogal tegengevallen. Dat laatste zal velen hier bekend in de oren klinken. We begonnen met veel te weinig kennis aan dit avontuur. Ik ben zelf een dierenliefhebber en neem dit voor lief, maar ik snap heel goed dat mijn partner hier meer moeite mee heeft.

 

Het buitenverblijf was dus een goed 'compromis'. Een jong konijntje heeft echter nog geen wintervacht en moet tot volgend voorjaar binnen blijven. En Boef dan dus ook, want ik laat haar niet maandenlang eenzaam buiten laten wegkwijnen. Een maatje van haar eigen leeftijd uit de opvang kan 1) direct bij haar in het hok en 2) ook naar  buiten, ervan uitgaande dat hij de afgelopen tijd een wintervacht heeft kunnen kweken.

 

Gisteravond hadden mijn vrouw en ik hier een discussie over. Wat haar betreft komt er geen nieuw konijn. Ook vindt ze het maar onzin dat Boef niet alleen zou kunnen blijven. Buiten. Dat gebeurt immers toch heel veel? Dat alle informatie over het verzorgen van konijnen wat anders zegt wil ze niet horen. Ik heb wel vaker een mening die afwijkt van die van anderen, dus ze zal waarschijnlijk denken dat ik onzinnige info op obscure websites heb zitten lezen. Dat kan ik haar niet kwalijk nemen. Ik merk dat ze gewoon klaar is met alle tijd en energie die het verzorgen van de konijnen met zich meebrengt. Voor haar gevoel krijgt ze daar niets voor terug. En dat is denk ik ook zo, als je geen band met dieren hebt. Mijn ratio kan op dit moment niet op tegen haar emotie.

 

Tegelijkertijd weet ze ook dat ze het niet kan maken om Boef weg te doen. Ik heb al aangegeven dat het zorgen voor twee i.p.v. één in principe niet meer werk is en dat de kinderen en ik dat met alle liefde willen doen. Het heeft nog wat tijd nodig, denk ik.

bewerkt door Boef & Co

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Welkom op het forum! Jeetje afschuwelijk wat jullie allemaal hebben meegemaakt. 

Hier adviseren we eigenlijk altijd om naar een konijnenopvang te gaan en je konijn te laten koppelen. 

Helaas zijn er maar weinig konijnenfokkers die diervriendelijk zijn en op gezondheid fokken. Met gevolg dat je kleine jonge konijntje al zwak en ziek is als je hem/haar koopt. Ik kan me voorstellen dat je vrouw er wel even klaar mee is. Maar een konijn alleen buiten laten zitten is echt niet ok. 

Konijnen houden is veel moeilijker dan de meeste mensen (incl. ikzelf) denken. Het zijn kwetsbare dieren. 

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Welkom op het forum.

 

Sterkte met het verlies, wat naar zeg en wat een pech hebben jullie gehad. En fijn om te lezen dat jullie overwegen om een asielkonijntje te adopteren als maatje. Ik denk dat een volwassen, gezond, ingeënt en gecastreerd konijntje voor jullie en voor Boef (stoere naam voor een dame!) een goede keuze gaat zijn. 

Dat konijntjes veel alleen gehouden worden, wil niet zeggen dat dat niet verkeerd is. Het is de makkelijke (eigenlijk een beetje een menselijke egoïstische) keuze. Het is praktisch in veel gevallen. Maar zo een jong konijntje als Boef nu is alleen laten zitten, een leven lang als kluizenaar, lijkt mij voor haar toch niet de beste keuze. Maar na alle ellende die jullie gehad hebben met de konijntjes, snap ik dat je terughoudend kan zijn om je hart weer open te stellen voor een nieuw konijn. Maar aangezien je de weg naar Bunnybunch al gevonden hebt, en er hier veel promotiemateriaal (als in super schattige foto's en leuke verhalen!) is voor konijntjes samen houden & voor het adopteren van asielkonijntjes, hoop ik stiekem dat dat toch helemaal goed gaat komen bij jullie 😉 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Misschien moet ze het inderdaad even laten rusten, wat je al aangeeft. Ik kan het me van haar kant ook wel voorstellen. Het is zeker een hoop werk als je het goed wil doen, de kinderen mochten van mij alleen een konijn omdat ik het ook leuk vind. Ik kan niet van hen verwachten dat ze alle taken goed uitvoeren (ze zijn 7, 5 en 3 😅).

Maar Boef hoort al bij jullie dus na een succesvolle koppeling is het niet meer werk dan één, wat je zelf al schreef. 


Nu is het nog lekker weer en wordt er misschien goed naar haar omgekeken maar in de winter en herfst valt dat meer tegen en wordt er misschien minder geknuffeld, dan zit Boef wel heel alleen. Kids op school... Jullie werken... 😕

Maar als je weer te lang wacht, kan een opvang konijn misschien ook niet meer naar buiten (Of zitten ze daar al buiten..? Geen idee eigenlijk).


Op het forum staan super leuke foto’s waarom konijnen een maatje ‘moeten’ hebben, misschien trekt zo’n schattige foto haar wel over de streep 😉😉

 

Wel knap dat je je zo in haar kan inleven en wat schrijf je leuk! 
 

Sterkte, ik ben erg benieuwd naar het vervolg! ☺️

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Welkom! 🐰

 

Wat een pech hebben jullie gehad zeg, en wat een verdriet. 😔

Sterkte met het verlies en ik hoop voor Boef dat je vrouw nog van gedachten verandert. Ieder konijn heeft een maatje nodig...

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Dank voor jullie reacties. Ik heb het onderwerp vandaag even laten rusten. Op dit moment ben ik zelf ook nog te verdrietig om al aan een nieuw konijntje te denken. Dat komt vooral door het gedrag van Boef. Normaal is ze heel actief en rent ze je overal achterna, maar ze ligt sinds gisteren vooral achter de stoel op de grond. Als ze wel beweegt zoekt ze vooral naar DJ. Omdat hij zo plotseling overleed en de dierenarts daarna sectie op hem heeft verricht heeft ze geen afscheid van hem kunnen nemen.

 

En de kinderen ook niet. Mijn zoon wist dat ik dinsdagmorgen met DJ naar de dierenarts zou gaan, maar toen wisten we natuurlijk nog niet dat hij een paar uur later dood zou zijn. Toen ik om half twaalf met DJ wegging, was hij net bij een vriendje gaan spelen. Toen hij om half vier thuiskwam, was zijn konijn al overleden. Hij liep meteen naar de keuken, waar het binnenhok staat. Daar zat alleen Boef. Voordat ik wat kon zeggen liep hij terug naar de tuin en deed het deurtje van het buitenhok open om te kijken of DJ daar zat. Hij kwam binnen en vroeg aan me: "Waar is DJ?" Toen moest ik hem vertellen dat ook zijn derde konijn dood was. God, wat was dat verschrikkelijk, om je kind zo'n boodschap te moeten brengen. Terwijl ik dit typ schiet ik er weer vol van. Natuurlijk is het erg dat DJ dood is, maar het verdriet dat ik zie bij Boef en de kinderen doet vele malen meer pijn. Over een week ziet de wereld er vast weer beter uit, maar op dit moment is het gewoon zwaar kl*te.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Het verlies van een konijn is echt het zwaarste aan konijnen houden. Het raakt je, meer dan je vooraf verwacht. En zeker als je dan een aantal konijnen achter elkaar verliest, dat gaat je niet in de koude kleren zitten.

 

Toch schijnt het dat huisdieren houden, en ook het verlies van huisdieren, hoe naar het voor de kinderen is om hun geliefde diertje te verliezen, het ze wel leert om te gaan met verlies en tegenslag in het verdere leven. Het is naar, en de tranen en het verdriet zijn volledig terecht. Maar ergens maakt het je sterker.  Het kan voor kinderen wel helpen om bijvoorbeeld een herdenkingshoekje te maken, met mooie tekeningen of een leuke foto van het konijn.

 

Hier staan ook wat tips in over het verwerken van het verlies:

https://www.bunnybunch.nl/informatie/het-verlies-van-een-huisdier

 

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Wat een verschrikkelijk verhaal ❤️ Het klinkt wel alsof jullie inmiddels meer dan goed op de hoogte zijn van konijnen. Geef het inderdaad even tijd zodat alles verwerkt is... Ik hoop daarna dat jouw vrouw kan inzien dat er nog een konijn erbij zou moeten. Mocht ze dat echt nog niet willen dan denk ik dat je niet anders kunt dan Boef een gelukkig leven bieden via de opvang. Maar ik ga er vanuit dat het goed gaat komen! Misschien als je je vrouw vraagt of zij het leuk zou vinden om de komende jaren zonder mensen te zien door te brengen dat ze dan kan zien dat een konijn alleen geen optie is? 

Hopelijk zien we hier snel een berichtje verschijnen van een nieuw vriendje 😃

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Goed nieuws! Boef mag volgende week vrijdag op de opvang op date met Pim! En eventueel met andere rammetjes, als Pim geen goede match is.

 

Een paar dagen geleden hadden we een goede kennis van mijn vrouw over de vloer. Die vertelde dat ze al twintig jaar 'in de konijnen zaten' en na een overlijden steevast een nieuw maatje van de opvang haalden. Daarna was mijn vrouw wat ontvankelijker voor het idee van een nieuw konijn. Blijkbaar is het beter als dit soort info van een onpartijdige derde komt. 🙂

 

Gisteren heb ik met de opvang gebeld en een afspraak gemaakt. Het kon helaas niet eerder dan 4 september, omdat Pim en een paar medekandidaten nog maar net gecastreerd zijn. Met Boef gaat het momenteel met ups en downs. Gisteren kon ik niet thuiswerken en was ze tot halverwege de middag alleen. Toen ik thuiskwam merkte ik meteen dat ze eenzaam is. Ze eet en drinkt gelukkig goed, maar ze is weinig actief. Ligt en slaapt veel. Arm meisje. Ik hoop dat ze weer opbloeit als we een nieuw maatje voor haar hebben.

bewerkt door Boef & Co

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Dat een goed nieuws!!! Het helpt idd vaak als ze het ook van een ander horen die er verstand van heeft.🙂

Hopelijk is het een match met Pim en anders met een ander rammetje. Boef zal er wel heel erg blij van worden!

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Lichtelijk frustrerend misschien dat er "een ander" voor nodig was, maar uiteindelijk zul je daar wel overheen komen. 😁 Geweldig dat Boef op date gaat, ben benieuwd waar ze mee thuiskomt. Maakt niks uit, als ze maar gelukkig is met haar keuze toch? Nog even volhouden dus, jammer dat je het haar niet uit kunt leggen dat ze binnenkort echt weer een gelukkig dametje is met haar nieuwe verloofde. 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Afgelopen vrijdag heeft Boef haar Pim ontmoet op de opvang. Dat verliep goed en na een uurtje of vijf samen heb ik ze mee naar huis genomen. Af en toe is het nog wat onwennig, vooral voor Pim, maar het gaat steeds beter en ze hebben de afgelopen twee nachten samen doorgebracht. Zijn ze niet lief? Ik kan meteen merken dat er meer leven in Boef zit. Erg fijn om te zien.

 

536315930_BoefenPim01.thumb.jpg.e84153d92cc03a9eaa5786ed6cb4b55b.jpg

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Gast
Reageer op deze discussie...

×   Pasted as rich text.   Opmaak verwijderen

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


×
×
  • Nieuwe aanmaken...

Important Information

Onze website website maakt gebruik van cookies. Meer informatie hierover lees je bij onze privacy policy Privacybeleid .