Spring naar bijdragen
BunnieHop

Compleet gestoorde familie

Recommended Posts

Sorry dat ik jullie hiermee moet lastig vallen, maar graag jullie mening hierover:

 

Ik huur nu (helaas) het huis naast mijn ouders van m'n ouders.

De laatste tijd zijn mijn ouders compleet aan het doordraaien op meerdere vlakken.

Bijvoorbeeld mij over mijn uiterlijk waar ik nu nog redelijk over in een pickle zit en mijn broers.

 

Nou is het zo dat mijn ouders voor de corona crisis op onderzoek uit gingen naar drugs gebruik (denk aan beetjes GHB en kwartjes xtc en blauwe pilletjes). En dat ik daarover m'n mond moest houden en dat ze echt niet verslaafd kunnen raken.

Inmiddels gebruiken ze 3/4 keer zoveel als toen.

 

Afgelopen week zaten ze te klagen over hun overgewicht en dat ze daarvoor een virtuele maagband laten zetten (hypnose), terwijl ze iedereen lopen af te blaffen dat ze maar fatsoenlijk moeten afvallen dmv op gewicht letten enzo.

En vandaag kreeg ik te horen dat mijn moeder dus botox heeft laten zetten.

 

 

Verhaal even kort:

Ik stoor me erg aan het gedrag en ik kan er niet met ze over praten, aangezien ze van niemand niks aannemen.

Wat zouden jullie doen?

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Wat een vervelende situatie voor je, zeker omdat ze zo dichtbij wonen.

 

Ik ben niet zo goed in dit soort dingen, dus ik zie maar twee opties:

1 - waar je het niet mee eens bent zoveel mogelijk negeren

2 - Ga met ze in gesprek op de volgende manier: ik zie dat jullie <feit> en dat doet met mij <hoe jij je daarbij voelt> , hoe kijken jullie daar zelf naar?

Op die manier val je ze niet aan, je houdt het bij jezelf door te zeggen wat het met jou doet, en je creëert een opening voor een gesprek. 

Voorbeeld: goh mam, het valt me op dat je het de laatste tijd veel over mijn uiterlijk hebt. Ik word daar erg onzeker van, en daardoor heb ik het gevoel dat ik niet goed genoeg ben. Hoe zie jij dat, wil je daar iets over zeggen?

De mijne zou dan zeggen " o sorry, zo bedoel ik het helemaal niet, ik maak me alleen zorgen over je gezondheid ". Nou, eigenlijk zou ze geen sorry zeggen, maar je snapt het idee wel denk ik.

Lukt het niet, dan optie 1.

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
7 minuten geleden zei Marjoleink:

Wat een vervelende situatie voor je, zeker omdat ze zo dichtbij wonen.

 

Ik ben niet zo goed in dit soort dingen, dus ik zie maar twee opties:

1 - waar je het niet mee eens bent zoveel mogelijk negeren

2 - Ga met ze in gesprek op de volgende manier: ik zie dat jullie <feit> en dat doet met mij <hoe jij je daarbij voelt> , hoe kijken jullie daar zelf naar?

Op die manier val je ze niet aan, je houdt het bij jezelf door te zeggen wat het met jou doet, en je creëert een opening voor een gesprek. 

Voorbeeld: goh mam, het valt me op dat je het de laatste tijd veel over mijn uiterlijk hebt. Ik word daar erg onzeker van, en daardoor heb ik het gevoel dat ik niet goed genoeg ben. Hoe zie jij dat, wil je daar iets over zeggen?

De mijne zou dan zeggen " o sorry, zo bedoel ik het helemaal niet, ik maak me alleen zorgen over je gezondheid ". Nou, eigenlijk zou ze geen sorry zeggen, maar je snapt het idee wel denk ik.

Lukt het niet, dan optie 1.

 

Optie 1 hou ik altijd heel lang vol. En dan is het altijd even klagen tegen mijn broers en dan kan ik er weer een halfjaar tegen aan bij wijze van.

 

Optie 2 heb ik al vaker geprobeerd. Inderdaad met mam erover proberen te praten en dat gaat op dat ogenblik dan wel.

Totdat pa er dus lucht van krijgt en dan compleet als een klein kind begint te reageren.

 

 

Ik heb er genoeg van, mijn man heeft er genoeg van en ik wil onze zoon niet blootstellen aan grootouders die compleet op alle vlakken als een stel mongolen tekeer gaan.

En voorlopig komen we hier ook niet weg, want wij kunnen nergens anders nu een huis huren of een hypotheek aanvragen, dus ik zit voorlopig nog wel vast aan ze.

 

Het is overigens ook zo erg aan het worden dat ik mijn gezicht amper durf te vertonen in de straat, aangezien zij ook altijd over ons aan het roddelen zijn en ik sowieso aan hen gelinkt wordt..

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Wat lastig zeg.. ik denk dat het goed is om, voordat je het gesprek aangaat, hoofdzaken van bijzaken te scheiden.

Drugsgebruik lijkt mij een stuk zorgelijker dan hypnose of botox (heb zelf ook botox tegen hoofdpijn en ooit hypnose gehad voor een fobie, dat stelt beide weinig voor).

Merk je bijvoorbeeld dat ze door dat drugsgebruik veranderd zijn en dergelijke dingen zijn gaan doen? 

Mensen op gebruik aanspreken is erg moeilijk, zeker als dat al behoorlijk frequent is, dan zit er vaak toch al een spoor van afhankelijkheid in, wat maakt dat je steeds minder vat op mensen krijgt, omdat het gebruik te belangrijk is geworden. Als dat het geval is kun je je het beste laten adviseren door professionals, ook in een voorstadium kunnen zij je adviseren. Ligt er iets onder? Is er iets gebeurd waardoor ze dit pad ingeslagen zijn? Kon je eerder wel goed met ze door een deur of is het altijd lastig geweest om dingen te bespreken?

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

@Eefje, de hypnose en botox is inderdaad meer bijzaak. Maar ondanks dat voor mij nog steeds erg zorgelijk.

Het gaat wel over onderwerpen waarbij ze zelf altijd erg negatief deden en er nu ineens wel voor open staan, vandaar dat dat ook wel een deel is dat bij mij in mijn hoofd blijft rond spoken (ondanks dat het inderdaad wel ingrepen zijn van niks).

 

Ik heb ze al meerdere keren inderdaad proberen erop te wijzen dat als ze eenmaal aan drugs beginnen er bijna geen stoppen meer aan is, zoals ze nu ook maar weer laten zien.

 

Mijn vader zit nu al bijna 25 jaar in zijn midlife crisis en gooit zo'n beetje het geld onderhand de lucht in.

Mijn moeder daarin tegen is de laatste jaren steeds meer in zijn marionet (of zoals ik het noem: ragdoll) veranderd. Dus als mijn pa zegt dat ze iets moet doen of een bepaalde mening moet hebben heeft ze dat ook.

Vandaar dat praten ook helemaal geen nut meer heeft.

 

Daarnaast is mijn relatie met mijn ouders nooit echt goed geweest. Toen ik bij mijn man kwam stond ik ook op het punt dat hoofdstuk in mijn leven af te sluiten, maar het contact is gebleven omdat mijn man van mening was dat ik het toch een poging moest geven (heeft hij nu wel spijt van hoor).

Plus nu nog het feit dat mijn pa ooit al eens heeft gedreigd een advocaat tegen ons in te zetten op het moment dat wij het contact met ze verbreken, omdat hij vind dat hij recht heeft om zijn kleinzoon te zien.

 

 

Wat voor professionals moet ik trouwens aan denken?

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Volgens mij erkent de Nederlandse wetgeving niet het recht van grootouders om hun kleinkind te zien. De rechter kan een regeling opleggen als er sprake is van nauwe persoonlijke betrekkingen (een goede band tussem kind en grootouders) en als het in het belang is van het kind. Als jij kunt aantonen dat je ouders drugs gebruiken, dan lijkt me dat geen enkele rechter dat in het belang vindt van het kind. Dus daar zou ik geloof ik niet zo bang voor zijn.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Wat een lastige situatie. Ik weet ook niet zo goed wat ik er op moet zeggen, want ik heb er (gelukkig) geen ervaring mee. Ik zou er inderdaad vooral wat van zeggen, maar als je dat al een paar keer hebt gedaan zou ik er denk ik niet te veel meer mee bemoeien. Het blijven ook volwassen mensen natuurlijk, en als ze al zo ontzettend koppig zijn is de kans ook niet zo groot dat het goed binnenkomt bij ze. Is er geen ander familielid die ze er op kan aanspreken? Misschien willen ze het eerder aannemen van hun eigen ouders/broers/zussen ipv hun kind.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Voor de advocaat ben ik ook niet zo bang.

Er is daar in huis genoeg wat niet deugt en waar ook voor gepleit kan worden, dus ze pakken zichzelf er alleen maar mee.

 

@IreneM Het zijn wel volwassen mensen, maar voor de leeftijd vind ik ze behoorlijk kinderachtig overkomen als het aan mij ligt 🤷

Mijn vader is enig kind en naar mijn opa en oma luistert ie niet (tenzij het aankomt op hun spaargeld, want zo erg kijkt hij uit naar geld).

Mijn moeder heeft nog wel een broer en mijn nichtje waar ze contact mee heeft, maar die krijgen ook zo vaak de volle laag van hen dat dat contact nu ook langzamerhand begint te verwateren.

Kortom, die beginnen het ook door te krijgen wat voor 'tokkies' dat het zijn.

Verder is er echt niemand anders die ze op hun plek kan zetten.

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Je kunt denken aan mensen van verslavingszorg, iris, jellinek, net welke instelling dat in je buurt verzorgt. Een eerste stap kan ook naar het lokale sociale team zijn, dat heet in elke gemeente anders. Soms wordt dit uitgevoerd door de gemeente zelf, vaak is het ook belegd bij de lokale welzijnsorganisaties. Dat moet op de site van je gemeente of de welzijnsorganisaties zeker te vinden zijn. Zij zijn natuurlijk geen verslavingsspecialisten, maar generalisten, ze kunnen met je meedenken en je gericht verwijzen naar de juiste instantie. Persoonlijk zou ik bij verslaving, eetstoornis, dat soort zaken waarbij mensen veel liegen en verbergen het liefst wel advies inwinnen van mensen die weten hoe ze zo'n gesprek goed op gang kunnen brengen. Ik merk zelf dat ik het als professional wel aan kan kaarten, omdat ik niet persoonlijk betrokken ben, een heftige reactie mij niet persoonlijk raakt en ik ook niet met het probleem aan de slag hoef, ik moet het alleen signaleren en zeggen wat ik met de signalen ga doen. Maar privé is dat zo veel moeilijker, omdat alles weer bij je terug komt. Mensen van verslavingszorg zijn er ook voor de directe omgeving en kunnen je goed voorbereiden. Het wordt dan natuurlijk wel een 'ding', voor jezelf, zij zullen niks doen of zeggen wat jij niet wilt. Maar zo te lezen is het al een ding, anders zou je het hier niet droppen.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

@Eefje ik zal morgen inderdaad ff kijken wat voor instanties hier in de buurt zitten. Kijken of die mogelijk iets kunnen betekenen, maar heb er wel mijn twijfels over, aangezien het wel gaat om de meest koppige mensen die ik ken.

 

Het raakt mij gelukkig niet zo enorm persoonlijk als dat het kan/kon doen omdat ik me echt zoveel mogelijk distantieer van ze. Maar een tikje normaal gedrag kan er echt wel vanaf, helemaal als ze een keer op die jongen moeten passen voor x reden (wat ik nu al zoveel mogelijk van ze af pak).

Wat ik wel merk is dat ze steeds koudbloediger worden naar de wereld (alles is niet hun schuld, ligt altijd aan anderen), en dat irriteert mij ook echt mateloos.

En omdat hun wereldje qua personen nu ook kleiner lijkt te worden, zitten ze ons zoveel mogelijk te stalken.

Als wij in de tuin zitten kruipen zij hun jacuzzi op om met onze zoon te kletsen, of een deurbel met camera die schuin naar onze voordeur wijst (camera schiet iedere keer aan als wij weg gaan of thuis komen en dan komen ze 'toevallig' net naar buiten).

Geef je daar commentaar op, dan heb je het gedaan hoor en krijg je een preek van u over je heen.

 

 

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Zo te horen heeft je vader niet alleen verslavingsproblemen maar ook een persoonlijkheidsstoornis (kan van alles zijn, van autisme tot  narcistische persoonlijkheid en alles er tussen in) en dat maakt het niet makkelijk. 
 

Mijn oma, pas overleden, had onder andere autisme. Dat was nooit gediagnosticeerd tot 3 jaar geleden. Toen gingen de kwartjes opeens rollen en snapte (vooral ik) haar onacceptabele gedrag naar andere mensen. Maar dat is niet meer goed gekomen. 
 

Ik denk dat op zoek gaan naar professionele hulp een goed idee is, zelf ga je hier niet uitkomen en uiteindelijk aan onderdoor. 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Dat klinkt niet alsof je daar nog echt met plezier woont. Zijn er helemaal geen mogelijkheden voor een andere woning? Ook niet als je weer werkt? 

Hoe is het met je sollicitaties trouwens?

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Dat met die camera is ook lastig zeg, omdat het om je ouders gaat.. het mag namelijk niet ivm privacy. Je camera mag niet de straat of buren filmen, maar je wilt het natuurlijk niet hoog opspelen in jullie situatie. 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

@JacinthaBrehler dat is iets waar mijn broers en ik het wel over eens zijn ja. Dat er ergens 'een steekje los is'.

Net trouwens nog ff met mijn man overlegt of ik inderdaad hulp moet aanschaffen voor die twee, maar ook die twijfelt daar erg over.

Die denkt dat die mensen binnen 1 minuut voor de deur weggewimpeld worden.

 

@Marjoleink, klopt.

In het begin ging dat met vlagen en de laatste tijd begint het een steeds langer gevecht voor me te worden dat ik hier heel graag weg wil.

Als ik weer werk zou ik inderdaad wel kunnen kijken.

Ik ben nog volop aan het solliciteren, helaas met geen resultaten tot nu toe. Enige optie die open blijft staan is het werk met 4 maanden opleiding die begin oktober begint, maar zelfs daar zit ik in een poule. 

Ik blijf gewoon proberen hoor, want op dat vlak laat ik me echt niet bij de pakken neer zitten.

 

@Eefje eerst had ik er niet zo veel problemen mee. Ze hadden al eerder een camera met deurbel en die stond toen nog netjes recht vooruit.

Ze hebben nu 2/3 maandjes die nieuwe die dus schuin weg staat en sindsdien is het echt raak.

Als we weggaan proberen we dat zoveel mogelijk te doen op de momenten dat zij bezig zijn of niet thuis zijn zodat ze niet naar buiten kunnen stormen.

 

@MichelleloveElmo kan er niks voor zetten, want dan blokkeer ik hun voordeur 😶

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Ik had het niet per se over hulp voor je ouders, dat zou alleen werken als ze daar open voor staan en dat zal het geval niet zijn, maar wel voor jou om tips en adviezen te krijgen hoe je met bepaald gedrag om kunt gaan, dingen bespreekbaar kunt maken etc, als je dat wilt. Wil je dat niet of zie je er geen heil in dan lijkend de enige opties zsm verhuizen of er mee leren leven.

 

Het is toch van de zotte dat jullie moeten nadenken over wanneer je de deur uit gaat 😱.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
36 minuten geleden zei Eefje:

Ik had het niet per se over hulp voor je ouders, dat zou alleen werken als ze daar open voor staan en dat zal het geval niet zijn, maar wel voor jou om tips en adviezen te krijgen hoe je met bepaald gedrag om kunt gaan, dingen bespreekbaar kunt maken etc, als je dat wilt. Wil je dat niet of zie je er geen heil in dan lijkend de enige opties zsm verhuizen of er mee leren leven.

 

Het is toch van de zotte dat jullie moeten nadenken over wanneer je de deur uit gaat 😱.

Ah op die fiets.

Dan kan ik er mogelijk wel over praten met Kobalt, want dat is niet alleen hulp voor onze zoon maar ook voor ons.

 

Ondanks als we hulp zouden krijgen wil ik inderdaad toch zo snel mogelijk verhuizen hier!

Want wat je zegt, het is gewoon gestoord dat wij serieus moeten plannen wanneer we weggaan.. 😰

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Gast
Reageer op deze discussie...

×   Pasted as rich text.   Opmaak verwijderen

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


×
×
  • Nieuwe aanmaken...

Important Information

Onze website website maakt gebruik van cookies. Meer informatie hierover lees je bij onze privacy policy Privacybeleid .