Spring naar bijdragen
x_blvck

Konijn alleen

Recommended Posts

Goeiemiddag, 

 

zoals sommigen mensen mischien hebben gelezen is mijn konijntje overleden vannacht.. 

 

mijn rammetje is nu dus alleen overgebleven, hij is nog geen halfjaar oud. En hij zit heel sneu me hele huis door te zoeken opzoek naar de voedster, maar ik wil hem niet alleen laten maar wat kan ik het beste doen en waarneer? Heb het gevoel dat die het nu nog niet hellemaal door heeft want ik heb ze geen afscheid laten nemen omdat we niet wisten waarvan ze zo ziek was en wou niet dat mijn rammetje het ook zou krijgen. 
 

Ik moet zelf ook nog even het hele gebeuren verwerken dus wil er nog wel even mee wachten.

 

Zit er nog een bepaalde tijds periode aan dat het handiger is om hem het te laten verwerken ? Of juist het voor zijn voor die het echt door heeft dat ze niet meer terug komt ?

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Kan hij alsnog afscheid nemen? Als het iets besmettelijks was, dan heeft ze voldoende gelegenheid gehad om het door te geven, of heeft ze de hele tijd apart gezeten?

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Lewis van @Pablo&Lola was helemaal de weg kwijt toen zijn vriendinnetje Lola overleed onlangs. Misschien kun je dat topic nog eens doorlezen, want daar stonden veel wetenswaardigheden in. Lewis is nu gelukkig weer een blij konijn met zijn nieuwe liefje Luz. 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Ik denk dat het per konijn verschilt. Je ziet best regelmatig dat een konijn er best last van heeft dat zijn of haar maatje overleden is. Goed in de gaten houden dat je konijn nog goed eet en drinkt en geef hem zelf wat meer aandacht. Ik zou even voor jezelf kijken wat je prettig vindt, je moet niet te snel willen als je er zelf nog niet aan toe bent. Zelf probeer ik het overgebleven konijntje niet te lang alleen te laten zitten want je merkt toch dat ze een stuk ongelukkiger zijn. Sterkte nog! 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
11 minuten geleden zei Marjoleink:

Kan hij alsnog afscheid nemen? Als het iets besmettelijks was, dan heeft ze voldoende gelegenheid gehad om het door te geven, of heeft ze de hele tijd apart gezeten?

Helaas niet heb vanochtend direct gebelt naar een dieren crematorium waar ze haar heel mooi op de tafel hebben gelegt met bloemetjes en dekentje zodat ik nog afscheid kon nemen zonder dat ze er “ echt “ dood uit zag als je snapt wat ik bedoel 😅 klinkt beetje raar. Ze zag er wat vrediger uit op die manier 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
10 minuten geleden zei Renske34:

Ik denk dat het per konijn verschilt. Je ziet best regelmatig dat een konijn er best last van heeft dat zijn of haar maatje overleden is. Goed in de gaten houden dat je konijn nog goed eet en drinkt en geef hem zelf wat meer aandacht. Ik zou even voor jezelf kijken wat je prettig vindt, je moet niet te snel willen als je er zelf nog niet aan toe bent. Zelf probeer ik het overgebleven konijntje niet te lang alleen te laten zitten want je merkt toch dat ze een stuk ongelukkiger zijn. Sterkte nog! 

Hij eet gelukkig wel goed ben even naar de dierenwinkel gegaan en allemaal speeltjes gekocht wilgenballetjes waar hooi inzit zon tunnel gevalletje met eten, heb net halfuur op de bank gezeten met hem en heeft hij wat wortel gehad heb een salade gemaakt met sla watermeloen en aarbeie want daar is hij dol op en gewoon voldoende kruidenhooi dus dat gaat gelukkig nog wel goed ! En wat betreft een nieuwe vriendinnetje het voelt persoonlijk zelf raar om daar nu al mee bezig te zijn, krijg dan beetje schuld gevoel alsof ik zoiets heb van ze is vervangbaar, en ik weet dat het beter is voor mijn ram maar krijg er zon dubbel gevoel van. Dit is me eerste keer dat ik een huisdier verlies.. weet niet zo goed hoe ik er mee om moet gaan eigenlijk.. heb nu me best gedaan om haar een zon respect vol afscheid te geven bij het crematorium en heb een askettinkje gekocht en toch voelt het niet voldoende, 

 

hoe ben jij daar mee omgegaan ? 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Het is echt moeilijk om je eigen verdriet en verwerking voor je gevoel niet "af" te hebben (hoe kan dat ook als het vannacht gebeurd is) en dan al te (moeten) denken aan een nieuw vriendinnetje voor je rammetje. Hij heeft alleen een andere verwerking van het verlies van zijn maatje dan mensen. En omdat hij van jou afhankelijk is voor een nieuwe partner ben jij degene die hem op speed date moet/kan sturen. Dat is zwaar, echt zwaar. Je gevoel wil helemaal geen ander konijn nog, ze is nog maar net overleden. Dus als je rammetje het nog goed doet en niet wegkwijnt en stopt met goed eten en drinken dan heb je nog even de tijd voor je hem weer gaat koppelen. Heel veel sterkte, er zullen nog wel een paar tranen vloeien en dat is goed. 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Ik kan me heel goed voorstellen dat het erg zwaar voor je is om je konijn te verliezen en ook nog eens je eerste huisdier. Ik heb helaas al van meerdere huisdieren afscheid moeten nemen, maar het went nooit. Ik troost mijzelf altijd met de gedachte dat het overleden dier geen pijn meer heeft en dat het een mooi leven heeft gehad. 

 

Zoals @JokeC al aangaf is een van mijn konijnen, Lola, drie weken geleden overleden. Echt vreselijk. Haar maatje, Lewis, belandde daarna in een dip wat het nog zwaarder en pijnlijker voor ons maakte. Hij trok zich terug, was enorm schrikkerig, at bijna niks meer en was gewoon een hoopje ellende. Verschrikkelijk om te zien. We hebben hem na 1,5 week laten herkoppelen, omdat het gewoon ontzettend sneu was om hem zo eenzaam in zijn ren te zien en ik echt vreesde voor zijn gezondheid.

 

Twee weken na het overlijden van Lola kwam hij na een succesvolle koppeling thuis met zijn nieuwe vriendinnetje. Was ik er klaar voor? Nee, absoluut niet. De nacht voordat ik het nieuwe stel ging ophalen sliep ik erg slecht, want Lola spookte constant door mijn hoofd. Maar toen ik Lewis & Luz eenmaal had opgehaald wist ik dat ik de juiste beslissing had gemaakt. Lewis is enorm gelukkig met zijn nieuwe vriendin en ik kan weer genieten van een gelukkig stelletje. 😊

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Het advies is meestal om een konijn echt niet langer dan 3 maanden alleen te laten zitten, op geen enkel moment gedurende zijn leven. Dus ook niet als jong konijn voor castratie, maar ook niet als een maatje overleden is. Maar dat is wel heel lang. Persoonlijk vind ik het zelfs echt te lang.

 

Zelf besluit ik meestal toch sneller om weer een maatje te zoeken, je merkt toch aan de konijnen dat ze er sneller weer behoefte aan hebben. Vaak sneller dan je het zelf hebt. De eerste paar dagen zie je meestal verdriet over het verloren maatje. Maar mijn ervaring is dat daarna of echt enorm sloopgedrag, of lusteloosheid volgt. En dat is duidelijk een teken dat ze alleen zijn maar niets vinden, dat het dan ook niet goed gaat met het konijn dat je nog hebt zitten. In de praktijk is er met 1-2 weken zit er dus meestal weer een nieuw konijn bij. Een beetje afhankelijk van hoe snel je ook bij een opvang terecht kan en of je gelijk een match kan vinden. 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Harstikke bedankt voor jullie troost,  hulp, medeleven en tips. Is wel heel fijn om van mensen te horen die er zelf ervaring mee hebben en hun ideeen. Het voelt nu ook wel wat meer oke om er even goed na te kijken wat van vriendinntje ik dan ga halen voor benjamin. 
 

mijn enigste dingetje vind ik nog wel benjamin is nog geen half jaar oud en wil eigenlijk het liefst een vriendinnetje van zijn leeftijd zou niet willen dat straks een ouder konijn heb die het eerder begeeft en dat die dan weer alleen komt te zitten. Moet die een 2de vriendinnetje missen 😅 weet niet hoe jullie daar in staan ? 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Konijntjes gaan helaas nooit tegelijkertijd dood, er zal er dus altijd eentje overblijven waarbij je moet beslissen of je door wilt gaan met konijnen en er dus een maatje bij gaat zoeken, of dat je wilt stoppen en het overgebleven konijn dan afstaat aan een opvang, zodat die weer kans heeft op een nieuw maatje. Leeftijd zegt daarbij heel weinig. Konijnen zijn kwetsbaar, sommige konijnen van 7 gaan nog vijf jaar mee, terwijl een konijn van 1 misschien volgend jaar ergens aan doodgaat. Je weet het gewoon niet. Wel zitten opvangen vaak vol met jonge konijntjes, dus je kunt zeker wel een match vinden met een jong konijn. 

 

Wat betreft het herkoppelen, ik ga daarmee altijd volledig voorbij aan mijn eigen gevoel en doe wat het beste is voor het overgebleven konijn. Dat betekent eigenlijk altijd zo snel mogelijk weer koppelen. Toen ik mijn ram in liet slapen stond die afspraak bij de dierenarts al een paar dagen van tevoren. Ik heb toen zelfs terwijl hij er nog was contact opgenomen met een opvang voor de herkoppeling van mijn voedster. Twee dagen na het overlijden van mijn ram stonden we dus bij de opvang.. Natuurlijk voelt dat heel gek. Toch vind ik het fijn om het zo te doen. Zo heb ik geen zorgen om het overgebleven konijn (als je net met een ziek konijn hebt gezeten heb je al meer dan genoeg zorgen gehad), bovendien is een nieuw konijntje ook heel leuk, het brengt positieve energie die ik na alle ellende altijd goed kan gebruiken en het is fijn om je overgebleven konijn weer happy te zien. Het verdriet heeft nog steeds ruimte, het duurt ook altijd een tijdje voordat ik zo'n nieuw konijn echt in mijn hart kan sluiten. Maar daar voelen de konijntjes niks van. Het oude konijntje blijft voor ons onvervangbaar, het overgebleven konijn mist vooral gezelschap van een maatje en is blij met een nieuw vriendje. Ik denk dat we moeten opletten om onze eigen gevoelens op onze konijnen te projecteren.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Ik heb even gekeken op asielen en heb er een berichtje uitgedaan heb er eentje gevonden van de zelfde leeftijd als benjamin, het is alleen wel een teddy dus daar ga ik me handen nog wel vol mee krijgen, maar goed zolang ze lief is voor benjamin vind ik het wel waard :)) 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Staar je niet blind op de leeftijd, het belangrijkste is dat ze bij elkaar passen. Ik snap dat je geen hoogbejaard konijn wilt, maar of ze nou 6 maanden, een jaar of 2 jaar is, dat maakt echt niet uit.

Als je gaat voor een teddy is het denk ik wel goed om te bespreken hoe ze reageert op knippen, borstelen etc. Als het iedere keer strijd is moet je dat er wel voor over hebben.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

@x_blvck als ik jou was, dan zou ik bij de opvang vragen naar een konijntje van minimaal 1 jaar. Dat scheelt dan echt niet zo veel, maar is ze al wel door de puberteit heen. Benjamin moet nkg wel gaan puberen, dus garantie dat het goed blijft gaan heb je nog niet, maar get zal in ieder geval rustiger zijn dan met twee puberende konijnen.

Maar zoals @Marjoleink zegt maakt leeftijd niet uit. Toen ik mijn voedster ging koppelen, was ze 5+ (precies weten we het ook niet). Toen was mijn enige vezoek ook minimaal 1 jaar. Ze is uiteindelijk met een rammetje van 3 jaar thuisgekomen, dus 2 jaar verschil. 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
13 uur geleden zei x_blvck:

Hij eet gelukkig wel goed ben even naar de dierenwinkel gegaan en allemaal speeltjes gekocht wilgenballetjes waar hooi inzit zon tunnel gevalletje met eten, heb net halfuur op de bank gezeten met hem en heeft hij wat wortel gehad heb een salade gemaakt met sla watermeloen en aarbeie want daar is hij dol op en gewoon voldoende kruidenhooi dus dat gaat gelukkig nog wel goed ! En wat betreft een nieuwe vriendinnetje het voelt persoonlijk zelf raar om daar nu al mee bezig te zijn, krijg dan beetje schuld gevoel alsof ik zoiets heb van ze is vervangbaar, en ik weet dat het beter is voor mijn ram maar krijg er zon dubbel gevoel van. Dit is me eerste keer dat ik een huisdier verlies.. weet niet zo goed hoe ik er mee om moet gaan eigenlijk.. heb nu me best gedaan om haar een zon respect vol afscheid te geven bij het crematorium en heb een askettinkje gekocht en toch voelt het niet voldoende, 

 

hoe ben jij daar mee omgegaan ? 

 

 

Over leeftijd: ik zou inderdaad aangeven dat je een konijn zoekt tot 3 jaar, dat is echt te overzien. Konijnen gaan zoals hierboven al gezegd is, helaas bijna nooit tegelijk.Ik heb zelf in 1 maand twee konijnen verloren afgelopen maand. Het rammetje ging eerst (hij was pas vier). De voedster een paar weken daarna (zij was bijna zeven) beide aan verschillende los van elkaar staande ziektebeelden. Ik had mijn voedster eigenlijk snel weer willen koppelen omdat ik zag dat ze wegkwijnde. Alleen ik wilde haar gezondheid eerst even wat beter hebben, ze zat niet lekker in haar vel. Even later bleek dus waarom: longtumoren. Hierdoor heb ik haar niet meer kunnen koppelen. 

 

Heel toevallig heb ik van mijn voedster ook een askettinkje gekocht. Zoiets heb ik nog nooit gedaan maar zij zat echt heel diep in mijn hart. Ik denk dat het een goede keuze van jezelf is geweest om het op deze manier te doen. Ik merk zelf dat ik er veel troost door ervaar alleen het gemis blijft heel erg.

 

Wat voelt er niet voldoende? Heb je het idee dat je meer/langer afscheid "moet" nemen of is het voor jezelf nog niet voldoende? Er zijn geen richtlijnen voor hoe je het beste afscheid neemt en wanneer iets genoeg is. Je kunt ook je konijn laten koppelen en tegelijk rouwen. Je weet het beste van jezelf hoe je je voelt en je weet ook dat het geen vervangen is wat je doet. Ben je misschien bang wat de buitenwereld ervan denkt? 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Het is voor iedereen verschillend hoe en hoe lang je rouwt over het verlies van een konijn. Wat ik wel echt vind is dat mensen vaak niet begrijpen hoe diep zo iets je kan raken. Hoeveel en hoe lang je er verdriet van kan hebben. Dat mensen zeggen of denken "het is maar een konijn". Maar voor mij is elk dier een huisgenoot, een maatje. En doet het verliezen van een maatje echt verdriet, echt pijn. Dat slijt vanzelf,  bij iedereen op een eigen tempo, en de mooie herinneringen blijven. Maar daar kan best wat tijd overheen gaan, soms zelfs een jaar of meer, dat verschilt wel per dier.

 

Met het ene konijn (of kat, of hond) heb je een sterkere band dan met het andere dier. Verdriet is er bij allemaal. Maar soms denk ik dat de termijn dat ik verdriet heb niet altijd helemaal maatschappelijk geaccepteerd is. Dat ik er na een jaar nog niet aan kan denken of over praten zonder brok in mijn maag en tranen in mijn ogen. Maar voor mij is het verdriet over het verlies toch ook een waardevol iets, het geeft aan dat je wel gehecht bent aan je dier, er om geeft. Het vind uiteindelijk allemaal wel een plekje.  En als je met andere mensen praat die een huisdier verloren hebben waar ze veel om geven, zoals hier op het forum, dan is het begrip er wel. En dat is ook fijn. 

 

Maar los van mijn eigen verdriet, wacht ik dus niet te lang met het zoeken van een maatje voor het overgebleven konijn, omdat ik toch merk dat zij daar een stuk sneller behoefte aan hebben. En het helpt ook als je je konijn weer op ziet bloeien, weer geluk ziet vinden met een nieuw maatje. Dat gun je ze ook 🙂 Dan krijg je toch door je tranen heen weer een glimlach op je gezicht. 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Merk nu ook echt wel hoeveel last hij ervan heeft. Heb hem gisteravond los laten lopen en de deur van de slaapkamer open gelaten als die even wou kijken en zich mischien iets minder alleen zou voelen. Hij heeft de hele nacht staan stampen in iedere hoek van de kamer en knarsentanden en beetje op sloop tour, zo ken ik hem hellemaal niet. Doet me pijn om hem zo te zien.. het is echt een compleet andere konijn geworden

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Ik heb in 10 maand tijd 4 dieren moeten afgeven helaas. 2 cavia's en 2 konijnen. Ik heb ze inderdaad ook laten cremeren. Ik ben normaal vrij ''nuchter''. En heb ik dus ook afscheid genomen bij het crematorium. Normaal kan ik dan wel vrij makkelijk weg gaan en troosten met dat ze het goed hebben gehad. Normaal ben ik er met een half uurtje dan ook wel weer weg. Maar afgelopen april heb ik Messi verloren in Utrecht. En heb hem meteen naar het crematorium gebracht. En hij heeft zo erg mijn hart gestolen dat ik daar 2 uur later nog zat, en totaal geen afscheid van hem kon nemen. Zijn vriendinnetje kwijnde zo erg weg, dat ik haar na 2 dagen heb laten koppelen. Zelf kon ik het niet. Maar ik moest wel voor Fien. Zij zat in een groep van 6. Maar kon niet meer terug. ''Gelukkig'' had ik pleegkonijntjes in de pleeg, en daar zat de perfecte match. En nog heb ik er moeite mee om hem in mijn hart te sluiten, omdat Messi nog steeds overheerst.
En ik heb de as van al mijn overleden dieren ook thuis. Ik kan naar ze allemaal kijken zonder te huilen. Maar bij Messi kan ik er niet na kijken zonder te huilen.

bewerkt door Konijnenliefhebber1993
toevoeging

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Ik laat ze ook cremeren en strooi ze uit op een mooi plekje in de duinen, de konijnen.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Ik ben wat dat betreft erg nuchter. Ik laat ze wel cremeren, maar in een groepje, ik krijg dus ook geen as terug. Van Frits heb ik nog een pootafdruk, goed businessmodel van zo'n crematorium om anderhalf uur na inslapen te bellen terwijl je nog tranen met tuiten aan het huilen bent. Maar dat ligt in een doosje in de kast. Wel heb ik natuurlijk foto's. Boven de konijnenren heb ik twee gekleurde platen met ouderwetse fotolijstjes met foto's van alle konijntjes die we hebben en gehad hebben. As, of een pootafdruk, dat doet mij eigenlijk niks, foto's, herinneringen en de wetenschap dat ze een goed leven en zo goed mogelijk einde gehad hebben wel, maar dat is voor iedereen anders. 

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Mijn overleven dieren begraaf ik in de tuin. Ik leg er een mooie steen op en zo af en toe leg ik er een veertje onder die ik vind in de tuin. 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Wat betreft de leeftijdsvraag: dat maakt voor de konijnen niet uit. Als jouw voorkeur naar een wat jonger / even oud konijntje uit gaat, kun je dat altijd bij het asiel aangeven. Er zitten juist veel konijntjes in de leeftijd rond een jaar, omdat dat voor veel mensen al de leeftijd is dat ze er weer vanaf willen, omdat konijnenhouden tegen viel. Ik stel eigenlijk nooit eisen aan leeftijd of uiterlijk, mijn enige "eis" is meestal dat het geen konijn mag zijn dat intensieve vachtverzorging nodig heeft, dat is niet zo mijn ding. Als er maar een klik is met mijn eigen konijn, dan is het prima. Of het dan een hangoor, staande oor, vlaamse reus, dwergje of pimpelpaars konijn met roze stipjes is, maakt voor mij echt niet uit. Ik heb natuurlijk wel voorkeuren, maar de keuze van het konijn dat de partner nodig heeft dat staat voorop.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Als er een pimpelpaars met roze stipjes konijn in de opvang zou zitten zou die zeker wel mijn voorkeur hebben 😆

 

Ik heb eerder wel gezocht op ongeveer dezelfde leeftijd. Alleen de laatste keer ging ik voor een konijn van 8 en kwam thuis met eentje van 6 maanden. Bleek een geweldige match met mijn 8 jaar oude voedster 💁. Die puberteit die hij nog door moest vond ik wel echt een heel groot nadeel, net als de vacht verzorging van mijn eerste voedster. Dat zijn wel dingen om goed over na te denken.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Sterkte met het verlies.

 

Het is heel verdrietig om een huisdier te verliezen. Je houdt toch echt veel van die beestjes. Zoals al is gezegd wordt het verdriet door de dood van een konijn vaak niet begrepen. Daarom is dit forum ook zo fijn, de mensen hier begrijpen het precies. 🙂 

 

Helaas heb ik ondertussen best wat konijnen moeten laten gaan, soms kort achter elkaar (heel verschillende ziektes, dus botte ‘pech’ dat er maar weinig tijd tussen zat). En elke keer is heel verdrietig. Zeker de eerste dagen na de dood van het konijn ben ik dan echt verdrietig. Het is ook zo raar dat hij/zij er opeens niet meer is. Aan dat idee moet je ook wennen. 

 

Maar ik vind het ook altijd naar om het achtergebleven konijnenmaatje alleen te zien. Zo sneu. Daar word je dan ook verdrietig van. Konijnen, en andere dieren, leven heel erg in het ‘nu’. Konijnen vinden het niet fijn om alleen te leven, ze willen een konijnenmaatje. Zij denken niet op dezelfde manier terug aan hun maatje zoals wij mensen. Ze leven in het ‘nu’ en merken dat het nu niet fijn is om alleen te zijn. Ze rouwen dus op een andere manier. Ik denk dat het voor de konijnen het beste is om zo snel mogelijk een nieuw konijnenmaatje te krijgen. Voor het konijn hoef je dus echt niet te wachten met het koppelen aan een ‘nieuw’ konijn! Maar wij mensen hebben vaak wel even tijd nodig, we zijn er vaak niet aan toe om meteen een nieuw konijnenmaatje in huis te halen. Je wilt geen ander konijn, je wilt gewoon die ene die er nu niet meer is! 

 

Dus het is een tussenweg zoeken. Zelf ben je er dan nog niet aan toe, maar het achtergebleven konijn wil graag zo snel mogelijk een nieuw maatje. Mijn konijnen heb ik steeds na 1 of 2 weken naar de konijnenopvang meegenomen om te koppelen aan een nieuw maatje.

 

En dat hielp mij ook weer. Het is fijn om je konijn weer gelukkig te zien! En het nieuwe maatje is ook een leuk konijn, die je dan weer gaat leren kennen. Het ‘nieuwe’ konijn is ook geen vervanger. Je blijft nog een poosje, of een poos, verdrietig om de dood van het ene konijn, maar ondertussen word je óók blij van je nieuwe koppeltje. Je smelt als je ze lief tegen elkaar ziet liggen en je lacht als ze gekke streken uit halen. Het nieuwe konijn verovert een plekje in je hart (de ene keer meteen, de andere keer duurt het even), maar het konijn dat er niet meer is blijft óók gewoon zijn/haar plekje in je hart houden 🥰

 

Ik raad je aan om contact op te nemen met een goede konijnenopvang. Ik zou ook niet naar de leeftijd kijken, dat zegt bij konijnen niet zo veel. Begin dit jaar is bijvoorbeeld mijn konijn van een jaar of 8 (of ouder) gekoppeld aan een konijn van 2 jaar. En ze zijn altijd samen. Belangrijker is of hun karakters bij elkaar passen en hoe actief ze zijn. Zoals @happy211 al zei, is het eigenlijk wel fijn als het nieuwe konijn 1 jaar of ouder is. Dan pubert het konijn niet meer en is het karakter stabiel. Of het konijn dan 1, 2, 3 of 4 jaar is maakt voor jouw rammetje echt niet uit. 

 

Je verwacht misschien dat er in de konijnenopvangen alleen maar echt oude konijnen zitten, maar dat is juist helemaal niet zo. En zeker weten dat er een konijn tussen zit die je leuk vindt. Er zit echt van alles: jong, oud, groot, klein, enz. De vrijwilligers kunnen je ook vertellen welke konijnen het bijvoorbeeld fijn vinden om geaaid te worden en welke dat absoluut niet willen, en ze kunnen inschatten welk konijn qua karakter bij jouw konijn past. Ze zullen je ook helpen met koppelen. 

 

Hier vind je een lijst met konijnenopvangen:

https://www.bunnybunch.nl/informatie/konijnenopvang-asiel-lijst

Vaak hebben ze nog meer konijnen dan er op de website staan. Dus het is handig om even te mailen.

 

En sterkte.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Weet niet of ik hier nog steeds op mag reageren maar, ik mag mijn konijn niet meer aaien neemt niks van me aan sinds mijn voedstertje

 is overleden, het is *krulspinazie* genoeg dat ik haar kwijt ben en nu is me rammetje ook van het padje af en ben bezig met vriendinnetje zoeken maar ik vind het momenteel ook erg lastig en weet niet zo goed wat ik moet doen.. ik ben ook nog nieuwe in deze konijnen wereld, en heb nog steeds elke keer als ik me ram alleen zie dat ik tranen uitbarst omdat ik haar zo mis en zie hoeveel last me ram ervan heeft. En aangezien mijn voedster ook van het een op de andere dag zo ziek was ben ik bang dat dat ook met mijn ram gebeurt, en heel eerlijk gezegt als hij ook komt te overlijden denk ik dat ik wel even klaar ben met huisdieren hebben omdat het me gewoon heel veel pijn doet om ze te missen. 
( sorry ben gewoon beetje hoog in emotie en weet het allemaal niet meer zo goed ) wil natuurlijk het beste voor me konijn maar vind het allemaal beetje lastig nu omdat ik haar zo vroeg al heb verloren...

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Gast
Reageer op deze discussie...

×   Pasted as rich text.   Opmaak verwijderen

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


×
×
  • Nieuwe aanmaken...

Important Information

Onze website website maakt gebruik van cookies. Meer informatie hierover lees je bij onze privacy policy Privacybeleid .