Spring naar bijdragen
Erikvdplaat

Rust zacht lieve Phouka

Recommended Posts

Iets meer dan 5.5 jaar geleden vonden we je. Je bleek door een buurtbewoonster op straat gedumpt te zijn omdat je aan alles knaagde.
We hebben er uren over gedaan om je te vangen. Toen zaten we ineens met een grote Vlaamse Reus van bijna 6 kilo.
We hadden helemaal geen ervaring met konijnen. Gelukkig had een nichtje van me dat wel. Er is dezelfde avond nog een kooitje voor je gebracht.
Hierdoor kon je rustig bij ons bijkomen. Uiteindelijk kreeg je een grotere kooi aangezien je toch wel een erg groot konijn bleek te zijn. Ook was je geen mannetje (wat ik verwachtte) maar een vrouwtje.
We zijn daarna met je naar de dierenarts gegaan. Uiteindelijk kwamen we erachter dat je al ruim 2 weken op straat geleefd had. De dierenarts vertelde ons dat je het waarschijnlijk niet lang meer had volgehouden.

Ons plan was om je eerst tijdelijk op te vangen en bij te laten komen om daarna een goed huis voor je te zoeken. Echter waren we naar enkele weken zo gehecht aan je, dat we besloten je te houden.
Ook al was onze woning toen veel te klein voor ons. Laat staan met een konijn van bijna 6 kilo erbij.
Je ontpopte je tot een ontzettend nieuwsgierig konijn. Je klom graag de bank op om over de leuning te rennen en over de vensterbank te staren.
Ook kwam je onder mijn bureaustoel zitten als ik achter de computer zat. Als ik even naar de WC ging zat mevrouw ineens pontificaal op de bureaustoel te kijken. Baas? ik wil aandacht!
Dat heb je ook laten merken door 2x de kabel van mijn headset door te bijten 😉

Uiteindelijk kochten we een heel huis in plaats van een gehuurde kleine benedenverdieping. Je verhuisde met ons mee en kreeg een eigen plekje in de woonkamer. De tegelvloer vond je maar niets. Daar liep je zo snel mogelijk overheen om bij het kleed te komen. Vanaf hier sprong je graag op de bank om geknuffeld te worden. Baas had echter ook een grote lederen stoel gekocht. Je besloot dat deze voortaan van jou was en ging hier regelmatig in liggen.

Een paar maanden later kwam Nimmie erbij. Een klein mannetje dat vermoedelijk wild was. Ook hij was een vondelingetje. Het contrast met jou was enorm. Nimmie was nog geen kilo.
Helaas moesten we na iets meer dan een jaar al afscheid nemen van Nimmie. Hij was erg ziek geworden en is thuis gestorven. We hebben hem een mooie plek in de tuin gegeven.

Nu was je alleen. Je leek hier echter niet veel last van te hebben. Je was altijd blij als baas in de kamer was. Luid knorrend maakte je achtjes rond zijn benen en ging daarna voor zijn voeten liggen.
Het 3e slofje noemde we altijd. Je had zo'n apart karakter dat ik je ook altijd een reserve hondje noemde. Zo lief, trouw en knuffelig was je.
De jaren gingen voorbij en je kreeg van ons een grote ren. De hele achtermuur nam deze in de woonkamer in beslag. Dat maakte voor ons niet uit. Jij had een mooi huisje!
We waren gelukkig met z'n drietjes. Je begon wel al wat ouder te worden maar je was nog zo vrolijk en hupste nog zo graag rond dat ik me hier geen zorgen over maakte. Naar mijn idee kon je nog wel een paar jaartjes mee.

Tot 2 weken geleden.  Tijdens controle en het zetten van de jaarlijkse inentingen werd een bult bij je baarmoeder geconstateerd. De volgende dag hebben we direct een echo en röntgenfoto’s laten maken. Je bleek kanker bij je baarmoeder te hebben maar het leek niet uitgezaaid te zijn.
Gisteren hebben we je om 10:15 laten opereren. We waren de hele dag zo bang dat je niet uit de narcose zou komen omdat dit zo risicovol is bij konijnen. En je was natuurlijk ook al wat ouder.
Bovendien had de dierenarts geconstateerd dat je 300 gram was afgevallen in de laatste 2 weken. Ook bleek je artrose te hebben achteraan je ruggetje.
Het verlossende telefoontje kwam om 12:15. Je was goed uit de narcose gekomen en we hebben je om 16:00 opgehaald.
Ik kreeg je baarmoeder nog te zien bij de dierenarts. Deze zal vol met tumoren. Er waren echter geen indicaties dat het was uitgezaaid dus we bleven goede hoop houden.
We hadden bij de action allemaal dekentjes en zachte matjes gekocht zodat je heerlijk zou kunnen liggen in je ren.
Je was echter nog niet helemaal bij dus we lieten je in de reismand liggen bij de verwarming. We hebben een zacht dekentje onder en over je lijfje gelegd zodat je lekker warm lag.
Ik hoorde van de pijn zachte piepje uit je komen als ik je aaide. Ik fluisterde nog dat het allemaal goed zou komen.

Om 18:15 begon je 2x te schokken en toen was het ineens voorbij. We zijn nog direct naar de dierenarts gegaan maar hij kon niets meer doen behalve een hartstilstand constateren.
Inmiddels hebben we je bij Nimmie in onze tuin begraven maar het verdriet is enorm. Het huis is zo ontzettend leeg en alles herinnerd ons aan je. We hebben alles voor je gedaan maar het heeft niet zo mogen zijn.

Rust zacht lieve Phouka. Je was mijn beste maatje.301vTAo.jpg

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Wat een schrik, daar zit je dan zonder je knuffelkonijn, zo plotseling. Dat gaat wel even duren voor al die emoties een beetje tot bedaren zijn gekomen. Heel veel sterkte, Phouka was een super konijn in alle opzichten zo te lezen. 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Bijzonder om te lezen.Wat een prachtig konijn! Heel veel sterkte gewenst met het verlies van Phouka.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Gast
Reageer op deze discussie...

×   Pasted as rich text.   Opmaak verwijderen

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


×
×
  • Nieuwe aanmaken...

Important Information

Onze website website maakt gebruik van cookies. Meer informatie hierover lees je bij onze privacy policy Privacybeleid .