Ga naar inhoud

Advies bij dieptepunt


Barathus

Aanbevolen berichten

Hallo BunnyBunch. 

 

Moeilijke topic om te plaatsen. Ik ben meestal gewoon een lurker, maar ik zie geen andere optie meer. 


Een aantal weken geleden heb ik een burnout gehad en zit nu (gelukkig) in behandeling. Helaas gaat het met mijn geestelijke gezondheid steeds slechter. 
Mijn konijnen lijden hieronder en ik vind het steeds moeilijker om elke dag/om de dag het hok uit te vegen en ze veel aandacht te geven. 

Ik houd ontzettend van ze maar ik weet niet wanneer/of ik weer uit deze burnout en depressie kom en ik wil voorkomen dat ze een slecht leven krijgen hier. 

 

Op dit moment houd ik het nog NET bij met schoonmaken, maar ik kan me er steeds minder toe zetten. 
Ik vind afstand doen ook zo'n groot iets maar als dit beter is, moet ik wel. Zij mogen niet de dupe worden van mijn afnemende gezondheid. 

 

Hoe doen jullie het met schoonmaken/opruimen/aandacht. Maken jullie dag planners? Zijn er meer van jullie die er moeite mee hebben? 

 

Link naar reactie
Delen op andere sites

Ik ben ook depressief. Het gaat zo niet langer, en ik ga binnenkort verhuizen en ik wil de beestjes niet bij mijn ouders achterlaten. En ze meenemen gaat niet want ik heb zoveel dingen aan mijn hoofd. Ik heb besloten al mijn beestjes te verkopen. Hoe moeilijk ik het ook vind. Maar voor mijn beestjes wel de beste oplossing. 

Link naar reactie
Delen op andere sites

Op het moment heb ik er geen moeite meer mee, maar ik heb schildklierproblemen en een paar jaar terug, toen ik er achter kwam, had ik daar echt heel veel last van, heel weinig (geen) energie om de dag door te komen. Als ik de energie opmaakte, dan was het echt crisis in mijn lijf. Dan kon ik bijvoorbeeld geluid en licht niet verdragen, had ik enorme spier en gewrichtspijn en ging ik overgeven. Niet echt een pretje. Geen burnout dus, maar ik denk dat er wel wat overeenkomsten zijn. 

 

Naast een part-time baan en een eigen bedrijf had ik drie katten, meerdere konijnen, en toen nog twee honden. Dat is dan echt veel werk. Ik zag er regelmatig tegenop. Toch hebben zij mij ook juist heel veel steun gegeven. Toch verplicht een (rustig) ritme aanhouden, toch naar buiten moeten om voor de dieren te zorgen. Ik heb wel het schoonmaken zo eenvoudig mogelijk gemaakt voor mijzelf, zo kort mogelijk werk. Ik herinner mij nog goed hoe ik er soms tegenop kon zien, de hoeveelheid werk. Terwijl het nu zo simpel lijkt. Maar achteraf ben ik heel blij dat ik het wel allemaal volgehouden heb. Buiten zijn maakt toch dat je je beter voelt, ook al zie je er nog zo tegenop om naar buiten te gaan en de konijnen te voeren, toiletjes te verschonen en in mijn geval ook om de honden uit te laten.

 

En ik heb een super lieve man, die al z'n geduld heeft moeten opbrengen in die periode om mij te helpen zonder dat die hulp nieuwe crisismomenten veroorzaakte. Want hoewel ik graag hulp wilde bij bepaalde dingen (zoals een grote schoonmaak van de dierverblijven), hulp veroorzaakte ook weer veel stress omdat dingen dan niet precies gingen zoals ik ze had willen hebben. Dan ben je dus geneigd hulp te weigeren / het niet te vragen, terwijl je het eigenlijk wel hard nodig hebt. Heel lastig om daar een balans in te vinden. Maar wie weet is er iemand in je omgeving die 1x per week met een grote schoonmaak wil helpen, of het voor je kan doen? Dat je zelf de dagelijkse verzorging van het voeren doet en toiletbakjes ververst, maar iemand uit je omgeving helpt met het uitgebreide soppen, vegen en poetswerk. Ik weet dat het een enorme drempel kan zijn om dat te vragen, maar als je het doet, zijn mensen meestal echt blij dat ze je ergens mee kunnen helpen, dat ze weten dat er iets is dat ze voor je kunnen doen wat je helpt om beter te worden, al is het dan het verschonen van een konijnenhok. 

 

Ik ben wel iemand van de schema's, dus ik gebruik inderdaad een weekplanner en houd een vast ritme aan qua opstaan en dierenverzorging. Dat werkt voor mij goed. Ik plan zelfs de rust en "niets-doe" tijd in, zodat ik weet dat als ik wel een keer moet inspannen om dingen te doen die veel energie kosten (wat ze vaak vooral kosten omdat ik er tegenop zie en vooraf dus al loop te stressen), dat ik weet dat er daarna weer tijd is voor mijzelf om bij te komen. 

Link naar reactie
Delen op andere sites

Goh, wat vervelend voor je.

Ik ben een aantal keren depressief geweest, en ik merk dat het juist goed is als je ergens verantwoordelijk voor bent. Ik heb ook nog een kind, dus die kon ik niet wegdoen. Stel dat je je konijnen weg zou doen, dan heb je geen reden meer om uit je bed te komen. Mijn advies is dus: hou ze lekker. Zolang je ze eten geeft en kunt schoonmaken is dat voldoende. Ze zijn samen, dus aandacht krijgen ze van elkaar.

 

Sterkte!

Link naar reactie
Delen op andere sites

Sterkte!

Ik denk dat het vooral belangrijk is om niet te veel druk op jezelf te leggen. Hoe veel voermomenten heb je op een dag, hoe vaak verschoon je de toiletten? Ik geef de konijnen twee keer per dag eten, maar dat is echt niet elke dag rond dezelfde tijd. Ik weet dat ze genoeg hooi hebben, dus dat ze echt niet verhongeren als ik eerst voor mezelf zorg en bijvoorbeeld pas na mijn ontbijt naar hen toe ga. En nu het geen zomer is, verschoon ik hun toiletjes sowieso niet iedere dag en de ren aanvegen ook maar 1 of 2 keer per week. 

Kijk goed wat voor jou en jouw konijnen werkt, en maak jezelf vooral niet druk door het perfect te willen doen. Geniet gewoon van jouw konijnen, in plaats van de schone ren 😉 

Link naar reactie
Delen op andere sites

Heel erg bedankt voor de reacties! Het is heel fijn dat ik er dus niet alleen in ben. 
Ik ben wel zo iemand die alles perfect "moet" doen. 

Alleen het plaatsen en erover praten hier zorgt al voor een beetje opluchting en ik heb ook net lekker een uurtje tussen de konijntjes gezeten. Ik ga zeker proberen een dagplanning te maken en me niet TE druk te maken over een niet extreem-schone ren. 
En, na het lezen van de reacties, heb ik ook een vriendin gebeld om te vragen of ze mee eens in de week kan helpen, en ze wil dit graag voor me doen! 

 

Zo leer ik weer dat ik niet alles maar binnen moet houden tot het 'onverdraagbaar' wordt. 

  • Vind ik leuk 1
Link naar reactie
Delen op andere sites

Als je ooit even wilt praten kan je mij altijd een berichtje sturen. En verder wil ik je een tip geven, ikzelf volg de zelfhulpcursus en de 8 delige therapie van 113. De zelfhulpcursus heeft mij vooral geholpen om wat meer rust te krijgen. Ik moest bijvoorbeeld piekerzones en tijden instellen. Van 8 uur tot kwart over 8 in de ochtend en van 10 uur tot kwart over 10 in de avond mag ik mij op de trap helemaal suf piekeren. Maar daar buiten niet. En die therapie helpt mij heel erg om mezelf een beetje meer te accepteren. Je praat met iemand, een therapeut. En je kan even alles van je af gooien. Je krijgt handige tips en het is een goede overgang op zoek naar verdere hulp. 

Link naar reactie
Delen op andere sites

Gast
Dit topic is nu gesloten voor nieuwe reacties.
×
×
  • Nieuwe aanmaken...

Belangrijke informatie

Onze website website maakt gebruik van cookies. Meer informatie hierover lees je bij onze privacy policy Privacybeleid .