Spring naar bijdragen
Snuitje en buddy

Konijn dood hoe ga je er mee om

Recommended Posts

Heel veel sterkte met het verlies. Het kan flink invloed hebben op hoe je je voelt, een huisdier verliezen. En bij de mensen om je heen is daar niet altijd begrip voor, dat maakt het ook niet makkelijker. 

 

Iedereen gaat er anders mee om, en ik merk dat het bij mij ook per huisdier sterk kan verschillen hoeveel / hoe lang ik er moeite mee heb. De band die je met een dier hebt kan per individu sterk verschillen en heeft bij mij ook echt wel invloed op hoe lang je moeite hebt met het verlies.

Ik laat mijn huisdieren altijd cremeren als ze overlijden. De dag van het overlijden en bij het wegbrengen van het huisdier heb ik meestal het meeste verdriet, de rit er naar toe zit ik meestal echt te huilen in de auto.
Maar bij het ophalen van de as, meestal een weekje later, voelt het al rustiger. Dan heb ik meestal nog wel echt een brok in mijn maag, maar is het verdriet al wat minder scherp. De as van onze huisdieren strooien wij uit op een mooie plek, de konijnen strooien we uit bij het strand in het duingebied. De weken er na heb ik er nog wel verdriet van, maar merk je dat het toch allemaal meer een plek vind, dat je een bepaalde acceptatie krijgt voor wat er is gebeurd, en je de leuke herinneringen ophaalt en in gedachten houd om ze niet te vergeten. ❤️ 

 

Iedereen doorloop het rouwproces op een eigen tempo. In dit artikel staan wat tips en uitelg, wie weet helpt het een beetje:

https://www.bunnybunch.nl/informatie/cat/Knaagdieren-hamsters/post/het-verlies-van-een-huisdier/

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Heyy, allereerst heel veel sterkte. Ikzelf ben een hond verloren. Hij was mijn alles. Ik had een fotoshoot gedaan vlak voordat hij kwam te overlijden (ik wist dat niet, het was alsof het zo moest zijn) ik heb alle foto's en herinneringen om op terug te kijken. Ik had het er eerst heel moeilijk mee, en heb altijd gezegd als Rakker komt te overlijden ga ik met hem mee. Dan pleeg ik zelfmoord. Maar nu het zover is heb ik veel over hem gepraat, en vooral niet proberen te forceren het een plekje te geven. Dat komt vanzelf. Ik heb heel veel gehuild. Op paardrijden, ik zat op het paard toen hij ingeslapen werd, iedereen was heel meelevend en toonde begrip, probeerde me op te fleuren, maar ook op school heb ik gehuild. Misschien denk je dat mensen je zielig vinden, maar meestal vinden ze het stoer dat je je gevoelens durft te uitten. School vroeg aan mij of ik naar huis wilde. Dat wilde ik niet. School was afleiding. Niet om het te vergeten, want dat hoeft niet, je mag er best over nadenken, maar zodat ik iets kan doen terwijl je er over na denkt. Dat helpt om je gedachtes een plekje te geven (net zoals emdr therapie. Je praat over iets naars terwijl je iets doet. Dat helpt je om het een plekje te geven) 

 

Tuurlijk zijn er altijd mensen die je niet zullen begrijpen, maar denk vooral aan de mensen die wel medeleven tonen. Je voelt je vast heel rot, en misschien is dit forum een plek waar je er telkens aan herrinerd word, maar zoek iets waar je je fijn en prettig bij voelt. Waar je je gedachtes bij kan uiten. Ikzelf ben naar de action gegaan, heb canvassen en verf gekocht en ben me gaan uitleven. Gewoon maar wat doen. Abstracte kunst. Het was absoluut niet mooi, maar mijn gedachtes aan rakker zaten erin. En dat is het belangrijkste. Zolang ik maar weet wat het voor mij betekent. Ikzelf heb een plankje met herinneringen aan hem. Zijn riem, foto's, ook heb ik een ashanger met een plukje haar erin. 

 

Maar laat ik voorop stellen, je hoeft je niet schuldig te voelen als je er even niet over nadenkt. Ik heb mij de afgelopen week zo schuldig gevoeld over het feit dat ik zijn verjaardag ben vergeten, maar aan de andere kant betekent dat dat ik het een plekje heb kunnen geven. Dat ik er vertrouwen in heb dat hij het goed heeft daarboven. 

 

Ik wens je heel veel succes! Misschien wil je een stukje schrijven in de regenboogbrug, maar misschien ben je daar nog niet klaar voor. Maar geloof me, je komt er wel overheen. Uiteindelijk kan je weer een ander beestje in je hart sluiten zonder je schuldig te voelen. Je vervangt hem niet, je hart is immers groot genoeg. Doe wat goed voelt en probeer niks te forceren! 

 

Hou je taai! 

Iris

 

P.s. Je mag mij altijd een pb sturen als je je rot voelt. 

  • Bedankt 1

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Hoi, veel sterke met het verlies. Het is altijd heel moeilijk om een vriend te verliezen. Toen ik mijn eerste konijn verloor, was ik ook erg verdrietig. Ik zat wel elke avond te huilen en ik dacht dat het mijn schuld was dat ze overleed. Het was een moeilijke tijd.

 

Maar je moet je bedenken dat het konijn dat is overleden nu naar een betere plek is gegaan met heel veel vriendjes en eten. Dat ze daar het veel beter hebben. Ik weet dat het erg moeilijk is, maar als je je dat bedenkt gaat het verdrietige gevoel weer een beetje over.

 

Veel knuffelen met het andere konijn. Het overleden konijntje blijft voor altijd. Soms komt het gewoon dat het tijd is dat een konijn de deze wereld verlaat en gaat naar een andere plek. Nog veel sterkte en doe de knuffels aan je andere konijntje!

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Sterkte

maak je niet teveel zorgen. Dat is een fout die ik heb gemaakt. Geef het overgebleven konijn veel aandacht, dat heeft ie hard nodig. 

een beetje raar, maar merkte je dat ze al ziek was of was het echt ineens.

veel sterkte

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Gast
Deze discussie is nu afgesloten voor verdere antwoorden.

×
×
  • Nieuwe aanmaken...

Important Information

Onze website website maakt gebruik van cookies. Meer informatie hierover lees je bij onze privacy policy Privacybeleid .