Spring naar bijdragen

Het BunnyBunch Cafe topic 2020 (offtopic!)


Recommended Posts

9 uur geleden zei Eefje:

Haha dat heb ik dus ook. Dat enge maakt me niks uit, vind het ook niet eng eigenlijk, maar ik word heel chagrijnig van kinderen aan mijn deur. Kwam met corona' sowieso te vaak voor. Hadden ze van die ruilspelletjes. Ik ben sowieso niet van de kinderen, enkele uitzonderingen die dicht bij me staan daargelaten, daar kan ik wel een paar uur wat lol aan beleven. Maar in het algemeen.. Ga weg en laat me met rust.. 

 

 

Zooo mee eens. Ik zet met Sint Maarten altijd een lege schaal voor de deur. Helpt ook. Denken ze dat t op is😂

  • Haha 4
Link naar bericht
Deel via andere websites
  • Reacties 1,5k
  • Created
  • Laatste reactie

Top Posters In This Topic

Top Posters In This Topic

Popular Posts

@JacinthaBrehler nu willen we straks wel foto's zien van het eindresultaat natuurlijk!    Kijk onze Bets is veranderd in een schoothondje 

Hoe het inmiddels zeven maanden lange thuiswerken bevalt? Tja..    

Nou, bij deze dan 😉  

Hier in het winkelcentrum zijn elk jaar mensen enorm griezelig verkleed. Omdat ik zelf totaal niet met halloween bezig ben en ik er in die setting helemaal niet op bedacht ben schrik ik me elke keer kapot. Anderen zullen het vast geweldig vinden, maar ik zou het zelf fijner vinden als ik er niet mee geconfronteerd zou worden. Kinderen aan de deur gebeurd in mijn wijk niet. Waarschijnlijk vinden de ouders dat zelf ook geen prettig idee.

Link naar bericht
Deel via andere websites
1 uur geleden zei MichelleloveElmo:

Zooo mee eens. Ik zet met Sint Maarten altijd een lege schaal voor de deur. Helpt ook. Denken ze dat t op is😂

 

Wat een naastenliefde hier op bunnybunch wat bezoek aan de deur betreft hahaha 🤣

Klinkt net alsof we allemaal een soort Scrooge zijn!

 

  • Haha 2
Link naar bericht
Deel via andere websites

Mijn schaal is nooit leeg hoor! 😂

Ik vind kinderen geweldig. Zo lekker eerlijk en onbevangen. En ze kunnen ook zo mega enthausiast zijn over kleine dingen. 

 

@Floppyears jeetje heftig in een winkelcentrum. Daar lopen ook kinderen van alle leeftijden. 

 

Laats zag ik op tv dat kinderen een griezelhuis in mochten. Andere kinderen zaten daar verkleed, het zag er echt bloediger uit. Kwam er een meisje in beeld die wel graag wilde kijken maar het was toch echt te eng. Ik had echt met haar te doen. Zo'n enorm geschrokken gezichtje. Die heeft denk ik niet lekker geslapen die nacht. 

Link naar bericht
Deel via andere websites

Ik denk dat ik een iets vertekend beeld heb van kinderen. Die van mij "mankeert" iets, en blijkbaar zoeken ze elkaar op, dus al zijn vriendjes zijn ook vrij bewerkelijk. En dan zijn samenscholingen van meer dan 2 kinderen echt een opgave.

Gek genoeg vinden kinderen mij wel leuk.

 

Link naar bericht
Deel via andere websites

Ik heb vooral klein grut om me heen, ik kan daar niks mee. Echt baby's gaat nog wel, maar vanaf het moment dat ze kunnen praten tot het moment dat er daadwerkelijk mee valt te praten kan ik er weinig mee, zo tussen de anderhalf en vier/vijf, gruwelijk. Met uitzondering van mijn oudste neefje, daar heb ik heel dichtbij gestaan in die tijd, dat maakt het anders. Hij is nu 6. Vanaf een jaar of vijf gaat het wel weer, mits ik ze goed ken. Maar ook dan maar voor een paar uurtjes, want ze zijn wel erg druk. Met kinderen die ik niet ken hoef ik ook niks. 

Ik zou best willen dat ik ze leuker vond. In mijn omgeving zijn veel mensen kinderen aan het krijgen en dat trekt een wissel op mijn vriendschappen. Het zou een stuk fijner zijn als ik het leuk vond om langs te komen en met de kindjes te spelen, maar ik vind het echt een opgave. Komt zo'n uk naar me toe hobbelen met een pop: kijk pop! Pop! Euh, ja, pop inderdaad. En nu? Geeeeenn idee, ik kan dat echt niet.

Link naar bericht
Deel via andere websites
6 minuten geleden zei Eefje:

Ik heb vooral klein grut om me heen, ik kan daar niks mee. Echt baby's gaat nog wel, maar vanaf het moment dat ze kunnen praten tot het moment dat er daadwerkelijk mee valt te praten kan ik er weinig mee, zo tussen de anderhalf en vier/vijf, gruwelijk. Met uitzondering van mijn oudste neefje, daar heb ik heel dichtbij gestaan in die tijd, dat maakt het anders. Hij is nu 6. Vanaf een jaar of vijf gaat het wel weer, mits ik ze goed ken. Maar ook dan maar voor een paar uurtjes, want ze zijn wel erg druk. Met kinderen die ik niet ken hoef ik ook niks. 

Ik zou best willen dat ik ze leuker vond. In mijn omgeving zijn veel mensen kinderen aan het krijgen en dat trekt een wissel op mijn vriendschappen. Het zou een stuk fijner zijn als ik het leuk vond om langs te komen en met de kindjes te spelen, maar ik vind het echt een opgave. Komt zo'n uk naar me toe hobbelen met een pop: kijk pop! Pop! Euh, ja, pop inderdaad. En nu? Geeeeenn idee, ik kan dat echt niet.

Kinderen zijn vaak al blij dat je aandacht geeft en verwachten meestal ook niet zo veel van je. Als je naar hun pop kijkt of herhaald dat dat idd een pop is zijn ze meestal al tevreden. Niet het moeilijk denken.

Link naar bericht
Deel via andere websites
9 minuten geleden zei Eefje:

Ik heb vooral klein grut om me heen, ik kan daar niks mee. Echt baby's gaat nog wel, maar vanaf het moment dat ze kunnen praten tot het moment dat er daadwerkelijk mee valt te praten kan ik er weinig mee, zo tussen de anderhalf en vier/vijf, gruwelijk. Met uitzondering van mijn oudste neefje, daar heb ik heel dichtbij gestaan in die tijd, dat maakt het anders. Hij is nu 6. Vanaf een jaar of vijf gaat het wel weer, mits ik ze goed ken. Maar ook dan maar voor een paar uurtjes, want ze zijn wel erg druk. Met kinderen die ik niet ken hoef ik ook niks. 

Ik zou best willen dat ik ze leuker vond. In mijn omgeving zijn veel mensen kinderen aan het krijgen en dat trekt een wissel op mijn vriendschappen. Het zou een stuk fijner zijn als ik het leuk vond om langs te komen en met de kindjes te spelen, maar ik vind het echt een opgave. Komt zo'n uk naar me toe hobbelen met een pop: kijk pop! Pop! Euh, ja, pop inderdaad. En nu? Geeeeenn idee, ik kan dat echt niet.

Precies t zelfde hier. En die hoge stemmetjes. Ik krijg er de kriebels van. Ook als ze

gewoon lief aan t spelen zijn. 

 

  • Haha 1
Link naar bericht
Deel via andere websites

Ik heb jaren op een babygroep gewerkt. Dat was echt heel erg leuk. Ik moet wel zeggen dat ik het voor de kinderen achteraf wel erg druk vond. 

Daarna heb ik nog een jaar op de peutergroep gewerkt van een vrije school. Het is wel erg zwaar als het met kinderen niet goed gaat. Zo was er een meisje van 3 die chemo kreeg vanwege een tumor achter haar oog. Ze ging van vrolijk en actief naar een fragiel en voorzichtig meisje. Dat is dan wel extra moeilijk als ze zo klein zijn. 

Ook als kinderen iets anders zijn dan "gemiddeld" is het soms heel treurig om te zien dat de maatschappij echt heel hard kan zijn. 

Link naar bericht
Deel via andere websites

Ik herken dat wel, Eefje. Ik heb totaal niets met baby's. Ik hoef ze niet vast te houden, ik hoef ze niet in mijn buurt, ik vind het krijsende kotsende schijtende monstertjes. Ik weet niet wat ik er mee aan moet en ik vind ze vies. 😂 Ik ben echt oprecht blij voor mensen die het wel willen, als ze gezonde baby's krijgen en gelukkig zijn, ieder zijn eigen keuze, maar echt - het is niets voor mij.

 

En heel eerlijk, kinderen maken dat je zoveel dingen zelf niet meer kan doen, je zit er je leven lang aan vast, dat wil ik gewoon niet.  Als ik om mij heen kijk naar de toch wel gelukkige stellen die aan kinderen zijn begonnen, nou ik vind het een behoorlijke impact op je leven en relatie hebben, en het grootste deel zeker niet positief. Soms echt gewoon zwaar een heftig, bij kindjes die niet volledig gezond zijn. Maar ook bij wel gezonde kindjes zie je echt de strijd die ouders hebben om de balans te vinden tussen relatie - werk - kinderen. Volgens mij faal je eigenlijk altijd wel op één van die gebieden tenzij je er goed over praat, problemen erkent en een oplossing voor vind, en dat is niet doorgaan met alles op volle snelheid in de overlevingsstand om maar de perfecte familie te lijken voor de buitenwereld.


Daarnaast vind ik de mensheid slecht en egoïstisch, en zie ik voor de wereld geen mooie toekomst, het leven is echt keihard en meedogenloos, waarom zou je het een mens aan willen doen om een leven te lijden? Een kind heeft de keuze niet om wel of niet geboren te worden, kinderen krijgen is een keuze van de ouders. Ik weet dat dit mij altijd heel erg doem-denkerig  over laat komen, en ik ben zeker geen negatief persoon, ik sta niet negatief in mijn eigen leven, maar met betrekking tot nieuw leven maken denk ik er wel zo over. 

 

Ik ben niet anti-kind hoor, laat dat ook duidelijk zijn! Wij hebben ons wel goed in pleegzorg verdiept en dat is voor ons wel een optie, stel dat we de behoefte aan een gezin zouden krijgen. Alleen voor nu hoeft het niet, zijn er toch ook nadelen aan. Maar wie weet in de toekomst. Ik geef dan liever een fijn thuis aan een kind dat er al is, en wat het nodig heeft, dan er zelf nog meer bij te maken op deze wereld.

Link naar bericht
Deel via andere websites

@Evee ik ben het met je eens dat kinderen echt een bewuste keuze zouden moeten zijn, in plaats van gewoon de norm. Als ook maar de helft van alle mensen die nu kinderen krijgen, besluiten om dat niet te doen, zou de wereld al een stuk minder in crisis zijn (qua klimaat, armoede en voedseltekorten, kinderen die opgroeien bij ouders die er niet voor kunnen zorgen of daardoor juist in de pleegzorg moeten wachten op een fijn plekje). 

Ik hou verder wel van kinderen, en als ik gezond was geweest, dan zou ik ook graag adopteren. Maar nu zou dat ten koste gaan van mezelf, mijn relatie, mijn financiën, en door dat alles ook van het kind. 

Link naar bericht
Deel via andere websites

Zo denk ik er ook over, ik heb de behoefte helemaal niet en zie weinig voordelen. Een vriendin had laatst die docu van David Attenborough gezien, zei ze: moeder zijn verandert je perspectief echt erg, ik maak me hier nu echt zorgen over! Dus ik zei: ik maak me daar ook zonder kinderen zorgen over, het is één van de vele redenen om geen kinderen te krijgen, je zet ze op een snel stervende aarde. 

Ze had zich er niet zo in verdiept van tevoren, dacht dat het nog wel een paar generaties zou duren. En nu ineens.. tsja, dat dus. 

 

Maar los daarvan denk ik dat ik niet gelukkig zou worden van kinderen. Ik heb veel ruimte, me-time en vrijheid nodig, vind mijn werk erg belangrijk, geniet van luxe en het feit dat we ons dat met twee fulltime inkomens kunnen veroorloven. En ik houd van slapen en ben niks waard als ik een korte nacht heb gehad. Moet er niet aan denken dat ik nieteens meer spontaan even de stad in kan lopen ofzo.

Link naar bericht
Deel via andere websites

Ik heb er een, en ik moet eerlijk zeggen dat ik het best zwaar vond toen hij jonger was. Op het moment niet hoor, hij zit nu op een school waar het goed gaat, hij is goed aanspreekbaar en behulpzaam. Natuurlijk kost het me wel tijd, al is het maar een uur per dag helpen met  huiswerk maken. Maar laten we eerlijk zijn: wie zou er anders tegen me zeggen dat ik zo lief ben dat hij zijn hele leven bij mij blijft wonen? Ik hoop trouwens wel dat hij over een jaar of 10 van gedachten verandert.

  • Vind ik leuk 1
  • Haha 3
Link naar bericht
Deel via andere websites

Ik moet er ook niet aan dénken moeder te worden. Ik heb een tijdje in het speciaal onderwijs gewerkt, cluster 4. Kinderen met Zeer Moeilijk Leren indicatie. Eerste jaar waren de kinderen ingedeeld op kalenderleeftijd, toen deed ik de bovenbouw groep. Daar zaten ze qua IQ door elkaar heen. De meesten van die groep zaten qua IQ redelijk gelijk aan dat van een kleuter. Alleen dan in het lijf van een kind van 10-12. 
Tweede jaar was de groep ingedeeld op basis van IQ. Mijn groep had het IQ tussen 48-55. En dat is laag. Sommigen konden niet of nauwelijks praten, dus communiceren ging met gebaren, pictogrammen en foto’s. Ze waren allemaal zo autistisch als een deur, dus het dagritme was MEGA belangrijk. Week je daarvan af brak de hel los. Ik heb het vreselijk naar m’n zin gehad dat tweede jaar, maar wist toen ook zeker “voor mij geen kind”. Stel ik zou zo’n bewerkelijke koter krijgen, ik zou er alles aan doen om het kind gelukkig te maken, maar je kunt je eigen leven wel gedag zeggen. Dus nee, dank je. 
In m’n derde jaar (was tijdens de studie) op een andere school weer in het speciaal onderwijs gezeten. Ook weer met ZML kinderen, maar deze hadden ook nog vaak een lichamelijke beperking. Dat maakte het nóg zwaarder. En 1 jongen in die groep was echt ENORM (ik ben ook niet klein met m’n 1.78 m en toen 92 kg, maar hij was 11 jaar, 1.85 m en 115 kg) en ook nog eens hartstikke agressief. Hij heeft tijdens een woede-aanval een collega van de trap gegooid.... Kinderen, wat zijn ze toch leuk 😇

Link naar bericht
Deel via andere websites

Pfffff, vanmiddag was de planning een ontspannen rondje Pampushout te lopen. Heenweg ging prima, tot ik links af wilde slaan waar ik normaal naar rechts ga. Ik kijk opzij, zie nergens een Skittles. Roep een keer, niks. Fluiten, niks. Nog een keer roepen, nog niks. Nou heeft ze wel vaker bananen in de oren, maar dat is vooral als ze mij ziet staan (open veld met d’r kop in een molshoop of muizenhol) maar niet op dit soort momenten. Moeders zat in de auto te wachten dus haar een app gestuurd “Skittles is kwijt, houd je ogen open, ik loop terug naar de auto.”
Al roepend en fluitend terug naar de auto gelopen, maar geen Skittles. Inmiddels begon ik toch wel wat ongerust te worden, dat rondje zit tussen drie weggetjes in waar nu ivm sluipverkeer best wel hard gereden wordt. Wat als ze de weg was overgestoken? Ik moest er niet aan denken...! Ik was bijna bij de auto toen ze in volle galop, met de tong ongeveer over de grond van het hijgen en pikzwart van de modder, kwam aandenderen. Gut wat was ik blij haar te zien! En zij ons. Waar ze geweest was al die tijd, geen idee. Ze was ruim 20 minuten weg. Maffe muts. En ik? Ik ben minstens 20 jaar ouder geworden in die 20 minuten tijd.

Link naar bericht
Deel via andere websites

Er was pre corona ook af en toe een springkussenfestijn voor alleen volwassenen. Wilde ik nog altijd een keer heen! 

Hier in Nijmegen zit een groot trampolinepark. De enige reden dat ik nog niet ben wezen stuiteren is dat het niet anders dan een kinderspeelplaats kan zijn. Veel plekken zouden zoveel leuker zijn als er geen kinderen kwamen 😆.

Link naar bericht
Deel via andere websites

Haha herkenbaar! Gelukkig treffen we op de bestemmingen die wij kiezen toch niet echt kinderen aan en blijven we altijd maar een paar dagen op 1 plek. Één van de voordelen van individueel rondreizen 😊

Link naar bericht
Deel via andere websites
5 minuten geleden zei Evee:

Als iemand als opmerking bij de bestelling zet "graag leveren voor vrijdag". Willen ze het dan vóór vrijdag, of op vrijdag ontvangen? 😕

Tja, het kan allebei denk ik. Maar ik zou uit gaan van vóór vrijdag.

Link naar bericht
Deel via andere websites
1 minuut geleden zei happy211:

Tja, het kan allebei denk ik. Maar ik zou uit gaan van vóór vrijdag.

Dat dacht ik ook, als het dan niet goed is halen ze het vrijdag maar op bij het postpunt 😅

Link naar bericht
Deel via andere websites
  • Evee locked this topic
  • Evee unfeatured this topic
Gast
Deze discussie is nu afgesloten voor verdere antwoorden.

×
×
  • Nieuwe aanmaken...

Important Information

Onze website website maakt gebruik van cookies. Meer informatie hierover lees je bij onze privacy policy Privacybeleid .