Spring naar bijdragen

Recommended Posts

Zaterdag heb ik Rosa in laten slapen...

 

Wat is het snel gegaan. Dinsdag ging ik met haar naar de dierenarts omdat ik een dag of 3 het idee had dat ze haar flanken meer uitzette bij het ademen. Ik twijfelde of er echt wel iets was, maar ik zag toch iets aan haar. De dierenarts was het er mee eens dat ze wat moest zwoegen bij het ademen, en hij voelde een massa onderin haar buik waar ze pijnlijk op reageerde. Ze was niet gecastreerd, dus dan denk je meteen aan een baarmoedertumor. Het was ook nog mogelijk dat het een blaassteen was. Ze ging weer mee naar huis en ik zette haar in een ziekenboegren binnen, aangezien ze ook ondertemperatuur had (37,4). En alleen, omdat ik ook haar keutels en eten in de gaten moest houden. Het was heel fijn dat ze er voor de volgende dag nog tussen werd geschoven om een echo te laten maken. Eigenlijk zaten ze al vol voor echo’s. Het bleken inderdaad baarmoedertumoren te zijn, waarschijnlijk meerdere dus. Voor de volgende dag (donderdag) werd de operatie gepland. Ze bleef bij de dierenarts, zodat ze niet weer heen en weer hoefde. We spraken af dat er vlak voor de operatie een röntgenfoto zou worden gemaakt van haar longen. Als daar ook tumoren zouden zitten dan had opereren geen zin. Ik wilde haar de pijn en ellende van de dan onnodige operatie besparen. Donderdagmiddag kreeg ik bericht dat ze niet geopereerd was. De foto’s zagen er niet goed uit. Het was niet helemaal duidelijk of het tumoren of ontstekingsprocessen waren in haar longen. Met zulke longen kon ze hoe dan ook niet onder narcose. Als het ontstekingen waren dan moest ze eerst aan de antibiotica. De foto’s werden doorgestuurd naar een radioloog die er uitsluitsel over kon geven of het tumoren of ontstekingen zouden zijn, en ik haalde Rosa weer op (ik had haar 1,5 dag niet gezien).

 

Vrijdag aan het einde van de dag belde de dierenarts met slecht nieuws. Het waren ook tumoren in haar longen. Er was dus niks meer aan te doen. Hij zei dat de enige fout die ik kon maken te lang wachten was (maar dat het ook nog niet direct hoefde). En dat was natuurlijk waar. Er was geen enkele hoop meer, en het zou alleen maar slechter worden. Het is dan zielig/niet eerlijk om te wachten tot het nog slechter gaat. Ze lag veel, ze was moe. Ze keutelde ook minimaal. Ze at geen brokjes, maar ze kon nog smullen van andijvie, peterselie, wortelloof, witlof en zonnebloempitjes. Helemaal des Rosa’s. Daarna plofte ze dan weer neer. Zaterdagmiddag heb ik haar voor we naar de dierenarts gingen ook nog een lekker stuk banaan gegeven. En toen hebben we haar in laten slapen. Ik heb de longfoto’s nog even gezien. Die zagen er inderdaad slecht uit. Het was/is heel onwerkelijk.

 

1,5 jaar geleden heb ik haar uit de opvang gehaald als vriendinnetje voor Jerry. En wat zijn ze die 1,5 jaar gelukkig geweest! Ze waren altijd samen. Als Jerry naar de andere kant van de ren ging dan rende zij een paar seconden later weer naar hem toe. Ze lagen altijd tegen elkaar aan en ze werd graag door hem vertroeteld. Ook hadden ze een gezamenlijke hobby: hooi eten. Daar waren ze ongeveer de hele dag mee bezig. Ze sprong dan soms in de hooiruif en later op het smalle plankje dat er toen boven zat. En ze was zo mooi! Echt een prachtig konijn. Een heel bijzondere, mooie tekening en witte oren. Grote zwarte ogen en witte wimpers. En ze had een heel eigen karakter. Grappig en niet verlegen. Ze stond ook bekend als een koekiemonster. Gaf je haar iets te eten dan werkte ze het als een koekiemonster naar binnen. Ik heb er vaak om gelachen. Ze wilde niet altijd geaaid worden, maar was absoluut niet bang. Ze kon me ook echt een flinke duw geven. Wat was ze leuk en lief!

 

Ze is ongeveer 5 jaar geworden.

 

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Bedankt.

 

Op 24-12-2019 at 18:00 zei Marjoleink:

Sterkte met je verlies! Hoe gaat het met Jerry? Hij zal haar wel erg missen.

Ja, hij mist haar. De eerste dagen dat hij alleen zat zat hij te wachten. Hij ging toen ook met zijn voorpoten tegen de tralies staan en ik heb hem een paar keer aan de tralies zien knagen (had hij nog nooit gedaan, ren van 9 m2). 

 

Op 24-12-2019 at 18:46 zei JokeC:

Ach Lien, wat verdrietig. Het helpt je niks, maar ik snotter even mee om je mooie verhaal over Rosa. Sterkte met het missen van je toppertje.

Lief

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Ik heb het je nog niet gezegd, maar ik denk dat ik namens iedereen die dit heeft gelezen maar nog niet heeft gereageerd dat het vanzelfsprekend is dat we dit allemaal heel erg voor je vinden. Ik wil bij deze mijn steun betuigen en zeggen dat Rosa zich geen beter huisje en baasje had kunnen wensen. 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Wat is dat snel gegaan zeg, wat een verdriet, weer afscheid moeten nemen van één van je konijnen.

 

Ik las dat je aan het koppelen was, een nieuw konijn had, en ik dacht die is er een koppel bij gaan halen, wat leuk!

Maar toen las ik dat het om Jerry ging die gekoppeld werd. Wat zonde dat hij zijn vriendinnetje moet missen. Heel veel sterkte gewenst met het verlies.

 

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Gast
Reageer op deze discussie...

×   Pasted as rich text.   Opmaak verwijderen

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


×
×
  • Nieuwe aanmaken...

Important Information

Onze website website maakt gebruik van cookies. Meer informatie hierover lees je bij onze privacy policy Privacybeleid .