Spring naar bijdragen
Imagina

Ik kom even langshuppelen

Recommended Posts

Hey konijnenliefhebbers,

Hier even een kort voorstelberichtje van mij. Ik ben een jonge vrouw van 22 jaar, en heb net mijn studie afgerond. Maar dat is natuurlijk niet waarom ik hier ben, dat is uiteraard vanwege mijn grote liefhebberij: Konijnen!!

Al zolang ik me kan herinneren hebben wij thuis konijnen gehad. Het eerste konijn herinner ik me maar weinig van, dat was van mijn moeder, het diertje is een jaar of 17 geworden (Pukie). De twee konijnen die mijn broertje en ik daarna kregen waren ontzettende schatten, de één is toen zij een jaar of 5 was opgegeten door een marter, het was een donkerbruin konijntje met een wit pootje (Pukie). Wij waren op dat moment op vakantie. Het andere konijntje, een albino, mijn lieveling is ruim 11 jaar oud geworden (Bino). Nadat het ene konijntje was doodgegaan kreeg mijn zusje voor haar verjaardag een konijn (Knabbel), die hebben we bij mijn konijntje gezet en dat ging prima. De twee mochten elkaar en de kleine kroop door de gaten van de scheiding heen om bij de ander te komen.

Toen dat konijn 3 en een half jaar geleden doodging, ze is ruim 10 jaar oud geworden) hebben we een paar maandjes geen konijntjes gehad. Het was winter en onze konijnen zaten altijd buiten. In mei van dat jaar hebben we 2 nieuwe konijntjes gekocht, dwerghangoortjes (Stampertje en Vlekky). We dachten twee mannetjes te hebben. En natuurlijk wanneer je zoiets denkt blijft het anders te zijn. Tussen kerst en oud en nieuw dat jaar trof mijn zusje een nestje met dode konijntjes aan. Wij wilden haar eerst niet geloven, want we hadden immers twee mannetjes. We verwonderden ons overigens al over het feit dat ze het zo goed met elkaar konden vinden na al die tijd zonder ook maar een moment dominant over elkaar te worden. Helaas, die jonge konijntjes hadden het niet overleefd. In de week daarna heeft mijn vader zowel het hok als de ren gesplitst en iets vergroot. De twee konden nu wel naar elkaar kijken maar niet bij elkaar komen. Een maand later hadden wij opnieuw een nestje. Dit keer hebben ze het overleefd. Door de strenge winter dat jaar waren wij bang dat het niet goed zou gaan, gelukkig was mama Stamper prima in staat om haar jongen warm te houden en op te voeden. Een drietal super lieve kleine konijntjes was het resultaat. Twee zwarte en één gevlekte, terwijl moeder lichtbruin was en vader zwart/wit gevlekt. Eén van de kleintjes was een stuk kleiner dan de andere twee, hij had zijn oogjes ook veel later open, wij hebben hem geholpen door met lauw water zijn oogjes een paar keer per dag te deppen.

In de tijd dat we ze opvoedden en handtam maakten ging ik op zoek naar tehuisjes voor de konijntjes. Twee van hen konden terecht bij vriendinnen van mij. De kleine zwarte Ava en de gevlekte Freckles. Voor de grootste vonden we geen thuis. Ik kon het niet over mijn hart verkrijgen haar naar de dierenwinkel te brengen. Dus mocht ze als cadeau voor mijn verjaardag toch bij mij blijven. Mijn opa maakte een hok voor haar omdat moeder Stampertje erg dominant begon te worden op den duur. De kleine Snoopy ontsnapte op wonderlijke wijze steeds weer uit het hok en zat een paar keer bij haar vader in het hok.

Snoopy was het enige vrouwtje uit haar nest en is inmiddels echt mijn konijntje geworden. Ik heb een heel diepe band met haar die verder gaat dan alleen maar een band met een huisdier. Ze voelt me echt aan en lijkt precies te weten wat ik nodig ben. Natuurlijk is ze ook ontzettend eigenwijs, als ze eenmaal haar hok heeft mogen verlaten om de tuin te ontdekken is het bijna een straf om terug te moeten in haar hok. Ik laat haar iedere dag eventjes buiten. Ook haar vader en moeder mogen zo nu en dan door de tuin huppelen. Moeder en dochter gaan samen buiten in de tuin goed met elkaar om, maar zodra ze bij elkaar in het terretorium komen gaat het niet goed. Voorlopig houden we het dus maar zo.

Nou, mochten er nog vragen zijn, dan zijn jullie welkom om ze te stellen. Of er een antwoord op zal volgen is een andere vraag, maar dat zie je dan vanzelf wel.

Liefs, Imagina

p.s. Op mijn schermafbeelding zien jullie mijn drie konijntjes: Vlekky, Snoopy, Stampertje!

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Bedankt allemaal!

De reden dat we het mannetje niet hebben laten castreren is dat we het eigenlijk nogal duur vonden. Verder weet ik dat het gezelliger en misschien ook wel beter voor konijntjes is om samen te zitten. Maar zoals ze nu zitten, dat ze eigenlijk elkaar nog wel kunnen zien maar niet bij elkaar kunnen komen gaat prima. Op het begin probeerden ze wanneer we de tralies open deden nog wel bij elkaar te komen, maar nu niet meer.

De twee vrouwtjes gaan ook alleen maar samen onder toezicht. Dus eigenlijk hebben we drie aparte hokken.

Toch doen ze het prima zo hoor. Ze krijgen iedere dag ruim voldoende aandacht en hun persoonlijke knuffeltijd.

Een andere reden is dat we eventueel nog een keer weer een nestje willen met die twee.

Liefs, Imagina

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Welkom op het forum!

Tsja, om nu gelijk te gaan preken in je welkomstopic.. Is ook zo wat natuurlijk. Maar wil je toch adviseren om nog eens goed over beide dingen na te denken. Konijnen horen niet alleen of half samen te leven, konijnen zijn groepsdieren. Veel fijner voor ze om 24/7 samen te zijn. En nestjes.. Er zijn al zo veel konijnen die nog een huisje zoeken, daarnaast brengt het allerlei gezondheidsrisico's met zich mee, zowel voor jouw voedsters als voor hun nakomelingen. (Erfelijke afwijkingen bijvoorbeeld, veel konijnen dragen die bij zich zonder dat je dat weet.) Lees er in elk geval nog eens wat over hier op het forum.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Ik begrijp dat konijnen groepsdieren zijn, maar heb toch een vraag of meer een gedachte. Wij hebben meerdere keren een konijn gehad die langere tijd alleen zat omdat haar maatje er niet meer was (ouder beestje). Maar dat was geen belemmering voor ze om oud te worden. Volgens mij zijn ze bij ons ook heel gelukkig. Ze maken altijd een gezonde indruk en zijn dol op aandacht. Je kunt niet langs de hokken lopen zonder dat ze de tralies bijna opeten of doorgraven met hun pootjes. Iedere keer als we erlangs lopen (en dat is regelmatig) krijgen ze een aai of iets lekkers. Soms wanneer we meer tijd hebben mogen ze ook lekker spelen.

Wat voor nadelige invloed zou het alleen leven voor zo'n konijntje kunne hebben?

Nu over de nestjes. We weten nog niet 100% zeker of we ze nog weer een nestje laten nemen. Maar wanneer we ze kleintjes laten krijgen zorgen we ervoor dat er vooraf al huisjes voor ze gevonden zijn. De vorige keer vonden we ook allemaal fijne huizen en dat zal ook dan weer goedkomen. Mocht ik ze dan nog niet allemaal kwijt zijn mogen ze altijd bij mij blijven rondhuppelen.

In hoeverre zou ik rekening moete houden met erfelijke mankementen als er al een gezond nestje van mijn voedster op de wereld rondhuppeld? Zijn de risico's voor de dame in kwestie niet ook kleiner als ze al eens een nest heeft gehad. Ik ben wel zo verstandig om mijn konijntje van 2 jaar die nog nooit een nest heeft gehad niet te laten dekken.

Wat dit ook voor beeld over mij mag schetsen. Laat voorop staan dat ik zielsveel om mijn konijntjes geef. Mocht er iets met ze zijn zal ik nog midden in de nacht uit mijn bed gaan om ze te verzorgen.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

"Je kunt niet langs de hokken lopen zonder dat ze de tralies bijna opeten of doorgraven met hun pootjes."

Dit is iets wat ik persoonlijk beschouw als behoorlijk stereotiep gedrag.. Het is voor mij in elk geval zeer zeker geen teken dat de konijnen graag alleen zitten.

Kijk, er zit natuurlijk verschil tussen alleen en eenzaam. Ik geloof niet dat een konijn alleen per definitie ongelukkig is. Daar spelen meer factoren een rol in, de ruimte waarin zij leven, de aandacht die zij (al dan niet) krijgen van hun baasje(s), de voeding die zij krijgen, medische zorg (een konijn met pijn zal niet erg blij zijn lijkt mij) en ga zo maar door. Maar een maatje.. Dat is gewoon.. Ik weet het niet. Woorden heb ik daar niet echt voor, maar beelden van mijn eigen koppels flitsen door mijn hoofd heen, zoals ze samen eten, samen spelen, samen slapen.. Samen stout zijn, samen om snoepjes schooien, samen hun bazinnetje die nu ECHT even het hok schoon wil maken in de weg lopen.. :-) Samen naar de dierenarts en angstig tegen elkaar aan kruipen, hun partner troosten en verzorgen wanneer hij/zij ziek is. Ik heb ook konijnen alleen gehad en nee, ik geloof écht niet dat die ontzettend geleden hebben, maar ik weet wel héél zeker dat ik dit nóóit meer aan geen enkel konijn wil ontzeggen. Konijnen horen samen.

Zeker omdat jij al drie konijnen hebt die een fantastisch trio zouden kunnen vormen, snap ik eigenlijk niet helemaal wat je tegenhoudt. Ok, castratiekosten. Ja, die heb ik ook al meer dan eens moeten betalen en nee daar sta je niet om te springen. Maar wat is nu €60,- op een lang en gelukkig konijnenleven? Ik vind dat de investering zeker waard. Bovendien is het een schijntje als ik kijk naar alle andere (dierenarts)kosten die ik al van ze gehad heb. Ik beschouw castratie, net als al die andere dingen, gewoon als een noodzakelijke uitgave. Geen castratie, geen konijnen samen en dat staat voor mij gelijk aan überhaupt geen konijnen.

Natuurlijk staat het je vrij om hier heel anders over te denken, hoewel het een feit blijft dat konijnen groepsdieren zijn. Ik hoor regelmatig dat uit onderzoeken gebleken is dat konijnen alleen korter leven. Of dat echt zo is, dat weet ik niet. Maar mijn eigen ervaring is wel dat konijnen samen in elk geval gelukkiger leven.

Lees dit anders ook eens door. :-)

Wat betreft de nestjes.. Nee, dat jouw voedster al gezonde nakomelingen heeft, zegt volgens mij lang niet alles. Het komt regelmatig voor dat een gezond konijn ongezonde jongen krijgt, bijvoorbeeld jongen met olifantstanden. Terwijl het moederdier zelf daar geen last van heeft, en haar broers en zussen misschien ook niet. Toch draagt ze het bij zich. Ik zou het daar niet op willen gokken.

En dat je voor alle jongen een huisje zou zoeken, dat is natuurlijk heel fijn. Maar dat veranderd niks aan het feit dat de opvangen vol zitten. Ik zie het zo: Stel, jij hebt drie kennissen die alledrie wel twee konijntjes willen. Da's mooi, want dan is de kans dat je al je jongen kwijt bent, best groot. Maar die kennissen, hadden ook elk een koppeltje uit de opvang kunnen halen. Dat hebben ze niet gedaan, zij kiezen voor jouw jongen (die op dat moment nog niet geboren zijn/waren). Dus blijven er zes konijnen langer in de opvang zitten.

Het is natuurlijk aan jou of en wat jij hier mee doet, maar zou je toch willen vragen om nogmaals goed na te denken. Ga anders eens in een opvang kijken. :-)

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Ik zeg ook niet dat het een teken is dat ze graag alleen zitten of niet, maar ik zie het wel als een teken dat ze dol zijn op de aandacht die wij ze geven. En erg stereotyp gedrag vind ik het ook niet. Ken namelijk genoeg konijnen die zelfs niet naar je toekomen als je ze iets lekkers voorhoud. Die alleen maar in hun hok zitten te zitten. Zelfs konijnen die samen zitten.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Dankjewel..

Ik deel jullie mening niet. Onze konijntjes reageren namelijk niet op iedereen, als mijn vader langsloopt blijven ze namelijk heerlijk stilliggen in hun hok. En we kunnen ook prima in de buurt van de hokken gaan zitten eten en dan blijven ze ook rustig zitten.

Snoopy komt overigens als een hondje achter mij aanlopen om haar voer op te halen vanuit de garage. Echt zo snoezig om te zien. Ze hupst in en uit het hok. 's ochtends springt ze op mijn schoot om haar broodje op te halen.

Overigens zijn foto's te vinden in mijn album.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Dankjewel..

Ik deel jullie mening niet. Onze konijntjes reageren namelijk niet op iedereen, als mijn vader langsloopt blijven ze namelijk heerlijk stilliggen in hun hok. En we kunnen ook prima in de buurt van de hokken gaan zitten eten en dan blijven ze ook rustig zitten.

Snoopy komt overigens als een hondje achter mij aanlopen om haar voer op te halen vanuit de garage. Echt zo snoezig om te zien. Ze hupst in en uit het hok. 's ochtends springt ze op mijn schoot om haar broodje op te halen.

Overigens zijn foto's te vinden in mijn album.

Ten eerste welkom hier ! :)

Ik ben denk ook een van de weinige op dit forum, die dit met jou eens is, of zich durft uit te spreken dat ik het met je eens ben aangezien de meningen die ik hier lees allemaal overeen komen en iedereen van mening is dat konijnen NIET alleen horen te zitten.

Ik ben persoonlijk ook van mening dat dit prima gaat alleen, voor mijn konijn die ik nu heb, heb ik ook een ander klein dwerg konijntje gehad.. Deze zat ook alleen maar toonde geen enkel teken van steriotype gedrag of eenzaamheid hij vermaakt zich altijd prima en was altijd gezond nooit een dierenarts gezien, niets aan de hand.. Tuurlijk kreeg hij wel elke dag aandacht en liep buiten maar dit is bij jou ook het geval. Hij is er 11 mee geworden, en voor een alleenstaande dwerg vind ik het super :)

Nergens is bewezen dat een konijn alleen niet gelukkig kan zijn, ja het zijn groepsdieren van nature maar dat wil niet zeggen dat ze het alleen niet redden, ik vind dat het aan het konijn zelf ligt, vertoont hij echt eenzaam gedrag en tekenen dat hij niet gelukkig is altijd maar ziek en dat soort dingen, dan zou ik een vriendje voor hem nemen tuurlijk.

Het konijn wat ik nu heb is ook prima, het is een dondersteen heeft hier en daar wat problemen maar geen enkel konijn is perfect, hij vertoont ook niets van eenzaamheid of wat dan ook een prima gezond konijn die erg mooi in zijn vel zit en een genot is om mee te leven...

Niets mis mee toch ;)

Iedereen heeft zo zijn mening en als het konijn gelukkig is, is het belangrijkste toch...

Persoonlijk vind ik het ook niets dat je toch een soort van aangevallen wordt als je konijn alleen zit, is toch je eigen keuze en als je konijntje daar geen problemen mee lijkt te hebben is er niets aan de hand in mijn ogen...

bewerkt door Rebecca3sa

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Ontzettend bedankt voor je reactie Rebecca.

Ik ben blij om te zien dat ik niet de enige ben met deze mening.

Onze konijntjes zijn ook altijd gezond geweest en van ouderdom gestorven. (Een paar kleine dingetjes als diarree en een dagje niet fit en nergens zin in hebben uitgesloten) De reden dat ze ook zo aan de tralies komen wanneer wij er langs komen is ook gewoon omdat wij ze hebben aangeleerd dat wanneer wij langskomen dat ze aandacht krijgen. Ik ga immers zelf voor dat hok staan en vraag even goed om hun aandacht als zij die van mij.

Mocht één van hen eenzaam gedrag vertonen zal ik ze ook zeker een vriendje (of vriendinnetje) doen. Alleen is er niets dat duidt op zulk gedrag. Mijn twee voedsters besteden zelfs meer aandacht aan mij dan aan elkaar wanneer ze loslopen.

Nogmaals heel erg bedankt. Het doet me goed jouw berichtje te hebben gelezen.

Liefs.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Dat zijn ze ook zeker Aboe.

Ik mocht vanmorgen van Snoopy ook niet achter m'n laptop, ze wilde dat ik bij haar op de grond kwam zitten. Toen ik dat eenmaal deed was het goed, kon ze lekker klimmen. Daarna liep ze weer eventjes lekker rond om vervolgens opnieuw te ontdekken dat ik met andere dingen bezig was.

Ze luisterd overigens ook erg goed naar signalen. Als ik met m'n vingers knip komt ze meteen bij me, daar reageert ze beter op dan op haar naam, hihi.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Ontzettend bedankt voor je reactie Rebecca.

Ik ben blij om te zien dat ik niet de enige ben met deze mening.

Onze konijntjes zijn ook altijd gezond geweest en van ouderdom gestorven. (Een paar kleine dingetjes als diarree en een dagje niet fit en nergens zin in hebben uitgesloten) De reden dat ze ook zo aan de tralies komen wanneer wij er langs komen is ook gewoon omdat wij ze hebben aangeleerd dat wanneer wij langskomen dat ze aandacht krijgen. Ik ga immers zelf voor dat hok staan en vraag even goed om hun aandacht als zij die van mij.

Mocht één van hen eenzaam gedrag vertonen zal ik ze ook zeker een vriendje (of vriendinnetje) doen. Alleen is er niets dat duidt op zulk gedrag. Mijn twee voedsters besteden zelfs meer aandacht aan mij dan aan elkaar wanneer ze loslopen.

Nogmaals heel erg bedankt. Het doet me goed jouw berichtje te hebben gelezen.

Liefs.

Graag gedaan hoor ! :)

Moest me mening toch even kwijt en dacht inderdaad al dat dit jou wel even goed zou doen.

De mijne is precies t zelfde hoor haha als ik langs loop gaat hij ook op zijn achterpoten staan omdat hij weet dat hij er dan uit mag, ze zijn slim ;)..

Geen tijd om eenzaam te zijn heeft hij, hij heeft dan wel een knuffel vriendinnetje daar gaat hij ook tegenaan zitten dus hij komt niets te kort ! :)

Jouwe ook niet genoeg liefde, dus ik zie het probleem niet :), geniet lekker van ze dat verdienen de nijntjes.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Gast
Reageer op deze discussie...

×   Pasted as rich text.   Opmaak verwijderen

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


  • Wie is hier

    Er kijken geen geregistreerde gebruikers naar deze pagina.

×
×
  • Nieuwe aanmaken...

Important Information

Onze website website maakt gebruik van cookies. Meer informatie hierover lees je bij onze privacy policy Privacybeleid .