Ga naar inhoud

wat is het ergste gebeurtenis wat je met je konijn hebt mee gemaakt


Aanbevolen berichten

ik vroeg me af of er mensen zijn die dingen met hun konijn hebben mee gemaakt waardoor ze zich dood schroken.:bad:

zelf heb ik gelukkig niks ergs mee gemaakt.

ben me wel 1 x dood geschroken toen ik mijn konijn de huistrap zag afrennen en uiteindelijk een klap hoorde

toen durfde ik niet te kijken:$

maar ze was gewoon de laatste 3 treden er af gesprongen en die knal was der voeten die lande:mdr: dus niks ergs:whistle2:

maar zijn er mensen die egt erge dingen hebben mee gemaakt

Link naar bericht
Delen op andere sites
  • Reacties 54
  • Aangemaakt
  • Laatste reactie

Beste reacties in dit topic

Beste reacties in dit topic

Ja dat verhaal heb ik hier al neergezet, ik had is een andere trui in de ren gelegd voor ze en toen ik toevallig een keer vroeg thuiskwam had Smokey zich zo verdraaid in een losgetrokken draad dat hij bijna gestikt was..ben me wezeloos geschrokken toen ik dat zag.

Bezoekje aan dierenarts stelde me wel gerust dat er niks ernstigs gebeurt was, maar dat wil ik nooit mee meemaken.

Link naar bericht
Delen op andere sites

Wel een paar van die schrik momenten, dat je konijn ondersteboven met zijn pootjes in de lucht ligt... te slapen :mdr:, maar je je toch even rot schrikt.

Verder is het ergste wat ik heb mee gemaakt dat mijn vorige konijntje dood ging, nouja dood was. Dat ik hem zelf dood aan moest treffen. Dat soort beelden vind ik niet erg fijn, en het verdriet ook niet.

Verder is hier niets ernstigs gebeurt met de konijnen, gelukkig :)

Link naar bericht
Delen op andere sites

de ergste keer was met dat superjonge konijntje wat leegliep..vde dierenwinkel van 5 weken..

de dood stond in zn oogjes..en hij ging.

daarna kreeg de rest van mn diertjes het ook maar kon ik meteen bij de 1e druppel diarree ingrijpen en snel naar de da en gedangvoedert gelukkig leven ze nu nog..

alleen die blik vdat beestje snik..

Link naar bericht
Delen op andere sites

Mijn nijntje Sinn hield altijd enorm van aan het tuigje lopen (ik weet dat hierover de meningen wisselend zijn maargoed). Mijn andere Nijn Doetchie wilde ik toen ook aan het tuigje doen.

Toen hij het tuigje omhad ging het prima, toen ik hem op de grond neerzette was het ook nog prima, maar zodra hij wilde rondlopen en hij kon niet meer verder begon hij te krijsen! Het was echt doodeng, ik "sprong" meteen met mijn armen over hem heen en heb hem ontdaan van het tuigje, vervolgens is hij weer lekker in zijn hok gegaan met groenvoer, dat doe ik dus nooooit meer met Doetchie!!!

Link naar bericht
Delen op andere sites

dat Quintis dood ging

nu een jaar geleden en mis mijn manneke nog steeds

en verder al die mishadelings verhalen en verhalen die je hoort over onkunde gaan me aan t hart

en die keer dat romeo languit met op zijn zij lag te pitten ,ik dacht dat hij dood was..

Link naar bericht
Delen op andere sites

dat ik mijn liefste vriendinnetje vond op de grond, bijna dood.. langzaam ademend, omvallend, super mager(woog nog maar 1.2 kilo, terwijl ze eerst wel 3 kilo woog)

maar vooral die oogjes, dof...

nog maar 2 maandjes (28 nov.) geleden, maar ik mis mijn meisje elke dag...

Link naar bericht
Delen op andere sites

Ehm.. Dat Joy in mijn armen is overleden. Hij had een maand daarvoor een hersenbloeding gehad, of hij had e cuniculi, voor beide behandeld maar we zijn er nooit achter gekomen. Door de hersenbloeding of de EC stond zijn hoofd scheef. 's Avonds liep ik langs z'n hokje en hij lag te slapen, ik zag 'm duidelijk ademen dus ik dacht ik laat 'm lekker liggen, toen ik weer terug liep bedacht ik me opeens dat ik z'n medicijnen vergeten was. Joy uit z'n hokje, mee naar binnen.. Zag ik dat z'n kop recht stond! Eventjes helemaal blij natuurlijk, maar hij ademde ook heel langzaam... Je hoopt wel dat het een goed teken is, maar je weet dat het niet zo is.. Toen heb ik 'm mee naar bed genomen en vrijsnel daarna is ie overleden...

Oh en de konijntjes lopen hier wel eens los in de tuin, maar daar komen ook katten, en ik liep heel even bij het raam weg, zag ik dat Webster, de kater van verderop in de tuin stond. Indy stond ook gewoon aan hem te snuffelen, en Webster die maakte zich al klaar om d'r boven op te springen.....

aangepast door Dollie
Link naar bericht
Delen op andere sites

ik ben woensdag op de show blijven haken met mijn voet onder een zeil

ben toen erg hard gevallen met mijn hoofd tegen een paar kisten aan toen ik

had toen een kist met een konijn van mij in me handen toen ik weer wakker was

zei ik mijn konijn zit in die kist ik was bang dat hij mischien wat gebroken had

een andere fokker keek even in de kist meneer zat dood leuk hooi te eten

ik zelf ik heb een enorme bult op mijn hoofd en een zwaar gekneuste knie

dat was dus wel even schrikken

gelukkig had mijn konijn niks

groetjes cynthia

aangepast door wenerlover
Link naar bericht
Delen op andere sites

ik heb een keer mijn konijntje gevonden op mijn bureau, ze was uitgebroken en hij had alle planten opgegeten, ook giftige. ze heeft het wel overleefd :)

en eergister nog stond de zak voer naast charlie's hok. hij heeft net zo lang tegen de zijkant van zijn hok gebeukt tot hij er net bij kon door de tralies en heeft toen door de zak heen gegeten tot hij het biks kon eten. hij had dus flink wat plastic in zijn hok liggen...

Link naar bericht
Delen op andere sites

Vroeger toen mijn konijntje Stampertje een heel groot abces had bij zijn oog, waar niets meer tegen hielp en toen de pus doorbrak door zijn oog naar buiten:((hij is ingeslapen)

En het doodgaan van sommige konijntjes met stuipen, zoals de meest recente, mijn franse hangoor Moos, ene dag leek alles goed, volgende dag was hij hartstikke ziek(longontseking) en 's avonds kreeg hij ineens gigantische stuipen, stuiterde door het hok, en gilde heel hard:( Dat was echt verschrikkelijk.

Link naar bericht
Delen op andere sites

Ik was erg geschrokken toen ik iets raars voelde op Belle haar rug, daar voor was ze erg ongelukkig ge vallen. We zijn gelijk naar de da gegaan maar toen bleek het een korst te zijn van een ent reactie :$.

Ik was ook erg geschrokken toen Sammy onder de hor deur door het balkon op liep. Hij had makkelijk naar beneden kunnen vallen.

Link naar bericht
Delen op andere sites
Mijn nijntje Sinn hield altijd enorm van aan het tuigje lopen (ik weet dat hierover de meningen wisselend zijn maargoed). Mijn andere Nijn Doetchie wilde ik toen ook aan het tuigje doen.

Toen hij het tuigje omhad ging het prima, toen ik hem op de grond neerzette was het ook nog prima, maar zodra hij wilde rondlopen en hij kon niet meer verder begon hij te krijsen! Het was echt doodeng, ik "sprong" meteen met mijn armen over hem heen en heb hem ontdaan van het tuigje, vervolgens is hij weer lekker in zijn hok gegaan met groenvoer, dat doe ik dus nooooit meer met Doetchie!!!

Ik zou het zo wie zo niet doen de kans op een gebroken rug kan je zo gebeuren met een tuigje.....

Link naar bericht
Delen op andere sites

Toen ik naar de DA ging om mijn konijnjte Elmo in te enten. Ik hed Elmo net 3,5 weken. De DA was nog niet klaar met de eerste inenten spuiten of nijn kopje ging scheef. Hij begon te stuipen en de gillen. Het ging heel snel (voor mijn gevoel 3 uur) maar in 5 min was het gebeurd. De DA had dit nog nooit eerder gezien. en het is zeker een Konijn kundige DA (Meerdere BB leden komen daar met hun konijnen)

De DA d8 aan een alergische reactie op de entingsstof. Was zijn eerste konijnjte dat hij is kwijt geraakt aan een inenting.

Ik was alleen thuis en ben zonder Levende Elmo thuis gekomen. Heb hem de volgende dag alleen moeten begraven. Heeft heeft nu een heel mooi plekje in de tuin.

Dit vergeet ik nooit meer en elke inenting van Benji en Sandy vind ik weer dood eng.

Link naar bericht
Delen op andere sites

@ MichelleloveElmo: ahh, vreselijk! :(

Jahh, ik heb wel meer enge gebeurtenissen meegemaakt. Een paar maanden terug waren Caramel en Dropje allebei ontsnapt. Dat was egt eng! Ik wist gewoon niet achter wie ik het eerst aan moest gaan en ik was ook super benauwd dat ze naar de achterburen zouden gaan. Dat was pas gebeurd met Dropje, die zat in een hok v.d. buren omdat ze samen vechtten, en dat slotje ging heel apart open en dicht en toen had Dropje het deurtje vanaf binnen opengeduwd! En ik zag haar helemaal nergens! En toen ging ik zoeken en ze zat in de tuin v.d. achterburen! :s

Link naar bericht
Delen op andere sites
Toen ik naar de DA ging om mijn konijnjte Elmo in te enten. Ik hed Elmo net 3,5 weken. De DA was nog niet klaar met de eerste inenten spuiten of nijn kopje ging scheef. Hij begon te stuipen en de gillen. Het ging heel snel (voor mijn gevoel 3 uur) maar in 5 min was het gebeurd. De DA had dit nog nooit eerder gezien. en het is zeker een Konijn kundige DA (Meerdere BB leden komen daar met hun konijnen)

De DA d8 aan een alergische reactie op de entingsstof. Was zijn eerste konijnjte dat hij is kwijt geraakt aan een inenting.

Ik was alleen thuis en ben zonder Levende Elmo thuis gekomen. Heb hem de volgende dag alleen moeten begraven. Heeft heeft nu een heel mooi plekje in de tuin.

Dit vergeet ik nooit meer en elke inenting van Benji en Sandy vind ik weer dood eng.

Was dit een dwerg konijn ? die mogen met sommige entingen pas met 4 maanden geentworden ivm met de ent reactie die ze kunnen krijgen...

Staat overigens wel in de bijsluiter van de enting.

Link naar bericht
Delen op andere sites

waar ik het ergst mee geschroken was is niet met me konijn maar met me hamsters

ik had 2 hamster moeder en dochter

maar die waren ontsnapt door mijn kat die had de kooi omgegooid en toen ik boven kwam was mijn hamsters weg

ikke huilen en huilen toen ben ik ze 2 weken kwijt geweest

tot dat we dachten dat de kat met een vogel in zijn bek zat wat mijn hamster bleek te zijn(moeder hamster) ikke overstuur en bang dat die ander al dood was

hoorde ik die zelfe nacht geknaag zat die kleine gewoon tussen mijn spelletjes een heel vila te maken

ikke licht aan en zag me hamster het eerst wat ik deed was huilen en huilen

en toen hamster gepakt geknuffeld en in zijn kooi gedaan

maar nog geen jaar later was ze dood dooor de zelfde kat:'(

Link naar bericht
Delen op andere sites

Toen onze DA voor de eerste keer Be haar inentingen gaf spartelde ze zo hard dat ze van de tafel kon afspringen en met haar koppie op de grond smakte. Haar lipje bloedde, gelukkig waren de tandjes ok. Heb er vier uur naast gezeten om ze te troosten en was pas gerust toe ze weer groen begon te knabbelen.

Nu, ik ben dan ook een watje als het op de konijnen aankomt ...

aangepast door webwiper
Link naar bericht
Delen op andere sites

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt dit nu plaatsen en later registreren. Indien je reeds een account hebt, log dan nu in om het bericht te plaatsen met je account.

Gast
Reageer op dit topic

×   Geplakt als verrijkte tekst.   Plak in plaats daarvan als platte tekst

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in


×
×
  • Nieuwe aanmaken...

Belangrijke informatie

Onze website website maakt gebruik van cookies. Meer informatie hierover lees je bij onze privacy policy Privacybeleid .