Ga naar inhoud

PoefPluisje

Members
  • Items

    6
  • Registratiedatum

  • Laatst bezocht

Recente bezoekers van dit profiel

De recente bezoekers block is uitgeschakeld en zal niet meer getoond worden aan gebruikers.

PoefPluisje's prestaties

Groentje

Groentje (1/6)

1

Reputatie

  1. Ik heb ze toen gebeld, gevraagd naar bewijs maar ze zaten midden in een verhuizing toen der tijd en ze zei ook als we bewijs hebben mogen we dat niet delen ivm privacy van de vorige eigenaar. Ik heb ze na de hand nog laten weten dat ze wel degelijk een baarmoeder had, namen ze niet de moeite om te reageren, toen openbaar op Facebook gedeeld, toen konden ze opeens wel reageren.. Ik geloof best dat ze het beste met die dieren voor hebben maar als je iemand een konijn met al baarmoeder kanker verkoopt en dat binnen een maand dood gaat en vervolgens bij de volgende belooft dat ze geen baarmoeder heeft en iemand meer laat betalen en ze die vervolgens gewoon blijkt te hebben gaat er wel iets goed fout, ik ben niet van plan snel nieuwe konijnen te nemen, maar als ik ze ooit neem ga ik nooit weer naar Flappus, ook hebben alle konijnen daar e cuniculi begreep ik van mijn vorige dierenarts die hun konijnen heel lang heeft behandeld maar dat niet meer deed omdat ze eigenlijk alles gratis wilde.
  2. Mijn eerste vrouwtje is een maand na adopteren aan baarmoeder kanker overleden (had ze waarschijnlijk in de opvang al). Mijn tweede vrouwtje bij de zelfde opvang vandaan en meer voor betaald omdat ze al gecastreerd zou zijn (bij Flappus vandaan), op haar 6de dacht de dierenarts dat ze baarmoeder kanker voelde bij het beestje, de opvang bleef vol houden dat de informatie die ze mij hadden gegeven klopte, ik vertrouwde mijn dierenarts en heb de operatie laten doen, ik heb foto's gezien van de verwijderde baarmoeder en er was inderdaad kanker aanwezig.. Lang verhaal kort, op oudere leeftijd als je konijn niet super angstig is kan het wel gewoon, ik zou het wel uit voorzorg laten doen omdat het hard kan gaan met baarmoederkanker.
  3. Ze heeft eerst uitgebreid gevoeld, voelde niet heel slecht, gewoon "oud", maar we hebben toch een foto gemaakt om te kijken of we iets konden zien... Helaas heeft hij knikkelballen (zoals zij het noemde) nierstenen, heel veel.. Hij is te oud om hiervoor aan te opereren, dat zou hij nooit overleven, het is nu niet comfortabel voor hem maar niet heel pijnlijk anders zou die niet meer vrolijk hupsen (dit kan wel van het ene op andere moment komen als een niersteen in de plasbuis terecht komt en hij niet meer kan plassen), ik heb pijnstilling mee gehad voor nu maar het komt er op neer dat hij terminaal is, we hebben even goed overlegd ook over mijn andere 3 potige konijntje met een vaste traanbuisverstopping en haar leek ook het beste om ze dan samen binnenkort te laten inslapen omdat opnieuw koppelen op 10 jarige leeftijd met zoveel beperkingen ook niks meer is, dat is het beste voor de beestjes.. Niet wat je wil horen maar het is wel zo helaas, nu maar even verwennen met veel te veel lekkers waar ze diarree van krijgen en volgende week in laten slapen samen, ze hebben een mooi lang leven gehad samen en zoals de dierenarts zei zijn er niet veel gekken die een paar duizend euro aan die beestjes uitgeven dus ik heb alles gedaan wat ik kon.
  4. Nee, ze hebben Artrose aan de hand van voelen vastgesteld toen hij 10 was, maar omdat hij erg oud is er toen door die dierenarts denk ik besloten geen foto's te maken iig ze heeft mij de optie niet geboden ze riep dat dit bij ouderdom horde. Dit was bij mijn oude dierenarts die een konijnen specialist had maar het laatste jaar eigenlijk nooit meer bij afspraken aanwezig was zelfs niet als ik om haar vroeg en de nieuwe riep ook oh ik weet eigenlijk niet wat ik hiermee moet iedere keer als er iets met de ander haar oog was, dus ik ben iets meer als een jaar geleden overgestapt naar een andere ook omdat ze geen ondersteuning wilde bieden in zeggen waar ik dan wel heen moest want ik zat juist bij hun voor hun konijnen specialisme. Maar ik heb nu een nieuwe die er duidelijk verstand van heeft en als ze twijfelen me wel vertellen waar ik wel heen moet, ik ga er vanmiddag weer heen omdat ik toch het idee heb dat hij er last van ervaart, we hadden Dinsdag wel medicatie besproken maar omdat hij last had van diarree toen gekozen om het niet te doen in eerste instantie maar even tijdelijk geen brokjes te geven om te kijken of dat het verminderd. Hij zou nog even overleggen met de konijnenarts, maar ik heb na gister en vanochtend weer even goed kijken besloten gewoon een afspraak in te plannen met de konijnenarts zelf, geheid dat er dan als nog foto's gemaakt kunnen worden om in te schatten hoeveel pijn hij ervan ervaart, ik denk dat de oude dierenarts heeft gedacht dit beest is 10 die hoef je niet meer te behandelen maar dit vind ik achteraf gezien wel jammer dat dat niet gewoon besproken is, want bij die praktijk wisten ze dat ik geen moeite heb met medicatie toedienen, die ander heb ik periodes 3 keer per dag medicatie gegeven en ik doe alles om voor die beesten te zorgen, maar daar kan ik nu nog vrij weinig aan doen, ik hoop dat we vanmiddag meer duidelijkheid kunnen scheppen want zou het sneu voor hem vinden als hij er erg veel pijn van ervaart.
  5. Ik heb een tien jarig konijntje met een geamputeerde achterpoot (de amputatie heeft plaats gevonden toen ze 1 was, onze badkamer deur zat aan het balkon ze is ongelukkig gevallen op de tegels dus het was verbrijzeld), ze loopt nu al 9 jaar vrolijk rond met 3 pootjes (wel op een tapijtje en een grote ren zonder trapje). Het enige wat ze heeft gehad was lichte pododermatitis, maar dit was vrij snel met inpakken en medicatie weer verholpen en dit heeft mijn oudere konijn van 12 met 2 achterpoten ook gehad dus dat was puur ouderdom. Ze doet het wat betreft haar poot en stompje nog wonderbaarlijk goed en ik heb nooit het idee gehad dat ze ooit last heeft ervaren van de amputatie. Ik zou vooral naar de specialisten luisteren wat de beste optie is, maar wil hier vooral mee laten zien dan een konijn een lang gelukkig leven kan hebben met 3 pootjes en dat dit de betere optie dan dat je een pootje dat steeds pijn doet laat zitten.
  6. Hallo, Ik ben nieuw hier maar heb ondertussen redelijk wat ervaring met mijn konijnen van 10 en 12 jaar oud. Ze hebben al redelijk wat drama's overleefd van verstopte traanbuizen die niet door slechte dierenartsen (ga NOOIT naar Dierenkliniek Breda met een konijn, ze beweren gespecialiseerd in konijnen te zijn maar zijn dit NIET) werden herkent op tijd baarmoederkanker verwijderen, poot amputatie ivm een verbrijzeld pootje en staar door ouderdom.. Nu loop ik toch tegen een probleem aan waar ik mij van af vroeg of mensen met oude konijnen hier ervaring mee hebben, mij oudste heeft al een paar jaar artrose in zijn achterpoten, gelukkig niet heel erg loopt binnen op een tapijt ging eigenlijk altijd goed maakt een vrolijke indruk komt als je roept, maar hij kreeg eergisteren best wel erge diarree, dus mee heen geweest, de dierenarts voelde niks geks in zijn buik en aan voeding ligt het niet, nu dacht hij misschien dat het aan de artrose lag en dat het niet meer lukte de nacht keutels op te eten en hij die uitsmeerde, hij ging nog met de specialist van de praktijk overleggen. Tijdens het voorzichtig wassen vanmiddag voelde ik dat zijn linker achterpoot schouder (geen idee hoe dat precies heet bij konijnen) anders aan voelt dan de rechter, toen ben ik gaan observeren hoe hij hupte, het viel mij op dat hij zijn linker poot minder gebruikt en die best wel naar buiten is gaan staan, alles valt wat minder op kwa vormgeving bij mijn konijnen omdat het teddies zijn (niet bewust voor gekozen ze komen uit een opvang). Maar nu vroeg ik mij af, is er nog meer wat ik kan doen dan alles wat ik al doe en hoe kan ik het best peilen hoeveel pijn dat beestje er nou van ervaart, hij is redelijk duidelijk met aantonen van wat hij wil, hij jaagt katten met gegrom van zijn tapijt, bij de dierenarts springt hij in mijn armen, toen hij staar kreeg maakte die geluidjes als ik in de buurt van dat oog kwam omdat hij het eng vind. Ik heb het idee dat hij nog vrolijk is hij hupt, moeilijk maar wel nog vrolijk en valt zijn vriendinnetje nog lastig, maar als ik voorzichtig zijn pootje op de juiste plek duw maakt hij wel een wat moeilijk sprongetje waardoor ik toch het gevoel heb dat hij er wel last van heeft, graag hoor ik advies en anderen hun ervaring.. Hij is 12, als hij moet worden ingeslapen ivm veel pijn kan ik daar ook vrede mee hebben, maar ik wil heel graag weten hoe ik het beste kan inschatten of hij er pijn aan heeft, of daar überhaupt een manier voor is. Foto's bijgevoegd van hoe hij in hups/beweeg houding zit, het is niet heel goed zichtbaar door zijn vacht maar zijn linker poot steekt echt best wel een stukje uit, te ver i.i.g.
×
×
  • Nieuwe aanmaken...

Belangrijke informatie

Onze website website maakt gebruik van cookies. Meer informatie hierover lees je bij onze privacy policy Privacybeleid .