Ga naar inhoud

elliebel

Members
  • Aantal items

    98
  • Registratiedatum

  • Laatst bezocht

Alles dat geplaatst werd door elliebel

  1. Ik las net je verhaal, stressvol en verdrietig zeg. Hoe gaat het nu met de beestjes? Heb je alweer iets gehoord van de da? Soms is het zo zoeken.. Hebben ze misschien niet van een verkeerde plant gegeten ofzo? Sterkte!
  2. @BaasjevanBrownie wat goed dat dit in de Quest staat met zoveel lezers! 🙌
  3. Bah, ik voel heel erg met je mee. En ik krijg nu weer buikpijn ook van die andere beestjes. Zouden ze door de lockdown echt als slangenvoer eindigen? Ik wil het niet weten :-(. Heel erg fijn dat je je zo inzet voor die beestjes. Uiteindelijk komt er ooit een dag dat we wel stappen kunnen maken voor de diertjes. Ik denk altijd dat mensen pas kunnen voelen hoe het voor een ander is als ze in staat zijn diep bij zichzelf te voelen. Of ze de ruimte hebben om andere dingen te voelen, zoals misschien een nieuwe baan, waardoor ze van zichzelf mogen gaan denken dat het niet ok is. Zo had ik vorige week een discussie met iemand die maar bleef zeggen dat iedereen die hij kende, proefdieren met respect behandelt. Maar in mijn mening blijft het: hoe kun je dieren met respect behandelen als zij daar in de eerste plaats al niet vrijwillig zitten? Nouja, dit is weer een heel andere discussie. Maar punt is: die persoon studeerde bijna af aan biomedische wetenschappen. Natuurlijk zal diegene nu zo'n mening hebben, want hoe kan hij anders bij zichzelf goedpraten dat hij bepaalde pijnlijke dierproeven goedkeurt? Ik hoop maar dat mensen ooit op een punt komen dat ze wel ruimte hebben om anders over dierenlevens na te gaan denken. Misschien dat zoiets als Kassa zou helpen. Maar uiteindelijk ligt het vooral en nog steeds in de wet die veranderd moet worden.. misschien moeten we een Bunnybunch politieke partij oprichten haha ;).
  4. Pff ja, ik vind dit ook wel een heftig verhaal :(. Grappig en fijn dat je ook op Marktplaats mensen waarschuwt. Ik doe dat ook erg vaak haha. Heb een standaardbericht. Meestal reageren mensen wel fijn dat ze goed zullen opletten of ze verhogen de prijs, soms ook niet. Ik verwijs ze ook door naar de pagina van BunnyBunch evt. om een opvang te vinden en zeker te weten dat ze goed terecht komen. Laatst kreeg ik een bericht van iemand: "Je bent nu al de zoveelste". Dat was ergens een opluchting, dat er meer mensen zijn die mensen erop attenderen. Mocht iemand het ooit willen delen, je mag het gerust gebruiken: Beste [naam], Ik hoop dat je het ok vindt dat ik dit stuur, anders beschouw dit gerust als niet verstuurd :-). Maar ik maak me dan altijd meteen zorgen haha. Er staat dat je vanaf [prijs] kunt bieden op jouw konijntje. maar er zijn helaas mensen die slechte dingen doen met huisdieren. Of eigenaren van slangen die bijvoorbeeld levende muizen en konijnen voeren. En die op marktplaats gratis (of voor een lage prijs euro) diertjes afhalen. Dus eigenlijk altijd goed om wat meer geld voor je konijntje te vragen. Of naar een opvang brengen. Dan krijgen ze sowieso een maatje en komen ze 100% goed terecht. Hier vind je daarover wat meer informatie: http://www.marktplaats.nl/gateway.html?url=https%3A%2F%2Fwww.bunnybunch.nl%2Finformatie%2Fkonijnenopvang-asiel-lijst Succes met een huisje vinden! Met vriendelijke groet, [naam]
  5. True, ik heb laatst de directeur van Jumpers een bericht gestuurd... want daar begint het. Maar niks terug ontvangen 😞
  6. Wat goed!! Sorry, ik was even afwezig hier. Alle kleine beetjes helpen, nice!
  7. Je hebt ook gelijk, thanks. Ik kan gewoon zo slecht tegen onrecht soms, zoiets breekt eigenlijk echt mijn hart. Ik ga ze nu mailen, want had door de haast nog niets kunnen doen en wilde de mail wat aanpassen (wat leesbaarder maken :)). Fingers crossed. Ook voor jouw werk!
  8. Ja hele goede. Bij de kleine kinders beginnen 🙂
  9. Oh laat het weten als je iets terug hoort!! Ik zit ondertussen nog steeds in mijn maag met de beestjes van toen. Ik ben dus dit weekend WEER in een shop geweest met diertjes (was een andere shop, nieuwe poging, moet nog een goede vinden in mijn stad). Maar... hier waren de beestjes groter. Bij die eerste shop zaten twee kleintjes bij een wat grotere. De ene probeerde melk te drinken bij de grotere en de andere was ook ZO klein, die was net iets groter dan de helft van mijn hand. Ze waren echt te jong. Daarom zou ik daar nog steeds iets willen doen germ ☹️
  10. Hey! Ik zit met iets in mijn hoofd en ben benieuwd hoe jullie daarin staan en of jullie nog ideeën hebben. Afgelopen week ben ik van stad verhuisd. Daardoor nieuwe dierenwinkel, en nu kwam ik er bij eentje die allemaal dieren verkocht. Dat gaat me aan mijn hart. Ze hadden goede schuilhokjes, maar ze verkochten letterlijk alles. Konijntjes, cavia's, muizen, hamsters, vogels, vissen. Twee konijntjes waren nog zó klein. Eentje was wel een stuk groter. Een kleine probeerde volgens mij melk te drinken bij het grotere konijn - te vroeg weggenomen dus. De andere was ook echt bizar klein, en keek me telkens aan. Ik heb er serieus over na zitten denken dit beestje te kopen. Maar dan zetten ze er gewoon weer een nieuwe neer. Nu heb ik een paar vragen... 1) Wat zou ik kunnen doen om ze over te halen dit niet meer te doen? Op een positieve manier. Ik ga zelf soms bijv ook op marktplaats en dan stuur ik mensen een aardig berichtje dat ze hun konijntje beter voor zeker 10-15 euro op Marktplaats kunnen zetten (en niet gratis) ivm slangeneigenaren. Dat gaat me ook aan het hart. Meestal passen ze het meteen aan. En ik denk erover dit bedrijf nu te mailen of bellen, wellicht om mee na te denken over mogelijkheden. Zoals samenwerken met een opvang of asiel, waarbij ze nog steeds een commissie kunnen krijgen. En als ze diertjes hebben die niet verkocht worden, of ziek zijn, ze die bij mij kunnen neerzetten, zodat ze in ieder geval niet bij een slangeneigenaar komen (en dan kan ik zorgen dat ze een goed huis krijgen). Kennen jullie voorbeelden hiervan die goed werken? Zolang de wet het accepteert, zal het toch op deze manier moeten. 2) Doen jullie weleens dingen om konijntjes en andere kleine beestjes te beschermen? Argh, het gaat me echt aan het hart met die beestjes. Ze kunnen niet voor zichzelf opkomen.
  11. Hoi, helaas ben ik terug met weer verdrietig nieuws. Mijn konijntje is na 8 jaar en 4 maanden ingeslapen. Ik had hier laatst over gepost, omdat hij sinds het overlijden van ons vorige konijntje eind augustus stopte met eten, elke keer opnieuw, en in mijn ogen ook best flink was afgevallen. Gisteren kwam dan, na ik denk wel 20 keer contact met (verschillende) dierenartsen, het nare nieuws. Mijn pupke had een tumor in zijn been, waardoor zijn bot oploste en de druk zorgde voor sneden in zijn bot, die uiteindelijk daardoor zouden breken. Omdat hij zo was achteruit gegaan in een week tijd, en hij zoveel ellende heeft gehad, besloten we hem in te laten slapen. Het was een lange en vermoeiende tocht van 2,5 maand, waarin ik heel vaak uit angst ging kijken of hij er nog wel was, maar ik had het niet anders gedaan. Heb alles geprobeerd voor hem, en zijn hoofdje wou denk ik nog wel. Maar zijn lijfje was gewoon op. En op de een of andere manier is hij dat pas gaan uiten, sinds zijn maatje doodging. Rouw Toen hij meteen na het overlijden van zijn maatje stopte met eten zei de dierenarts: rouw. Dwangvoeding en cisaral. Toen hij na een week weer stopte, zeiden ze: rouw. Toen hij een nieuw maatje had en die hem flink had gebeten ondanks een succesvolle koppeling in de opvang (bleek doof te zijn, en geschrokken), zei de dierenarts: stress. Hij heeft toen twee weken op onze slaapkamer gestaan en alle zorg en aandacht gekregen die hij nodig had. En dwangvoeding uiteraard. Tandjes Elke keer zat er na een week 1 goede dag tussen, en daarna begon het weer: niet eten. Hij at wat groenten en dronk minimaal, maar beide niet genoeg voor een dag. Dus elke dag (en vaak ook nacht, op zijn slechtere dagen) gaf ik dwang. Toen hier gepost, en jullie zeiden: andere dierenarts. Die zei: zijn gebit is zo slecht dat we hem waarschijnlijk laten inslapen tijdens de operatie, het liefst morgen. Ook vonden zij hem niet te dun, terwijl je in het systeem kon zien dat hij 300gr was afgevallen. Daar schrok ik zo erg van, dat ik een andere dierenarts heb gevraagd. Die heeft eerder zijn gebit gedaan (2 jaar terug) en herinner ik me als een onaardige vrouw, dus werd nu ook huiverig daarvoor en afgezegd. Zelf twijfelde ik heel erg aan tandjes: want waarom at hij dan met tussenpozen wel weer ineens normaal? En waarom pas sinds het overlijden? Wilhemina Kliniek Uiteindelijk hebben we bij de expert een afspraak gepland: Wilhelmina Kliniek in Utrecht. Ons menneke was namelijk nog hartstikke vrolijk en energiek, dus waarom zou ik hem laten inslapen? Wilhemina zei: totaal onnodig om te laten inslapen, wel een paardengebit. Maar operatie, en dan is het goed. Wel zeiden ze: hij moet echt nog aankomen tot 1.9 (terwijl ik toen door de dwangvoeding hem zelf alweer had laten aankomen naar 1.76, wat eerder 1.6 was. Kun je het geloven dat dan een dierenarts eerder zei: nee, hij is echt niet te dun...). Opnieuw stoppen met eten... wat is er toch? Na een week dwang, begon hij met eten, maar daarna stopte het weer. Dierenarts zei opnieuw: rouw, stop hem samen met zijn nieuwe maatje, in ieder geval in hokken naast elkaar. Misschien vrolijkt hem dat op. Want hij moest van alles natuurlijk ook nog flink aansterken. De diepe korst van zijn bijtwond was er net afgevallen. Wilhelmina zei: ga maar preventief cisaral geven, het is waarschijnlijk iets met zijn darmen. Ondertussen was ik nu al 2 maanden aan het dwangvoeren, dag en nacht. Met liefde, uiteraard, en hij stond het ook met liefde toe ❤️. Hokken naast elkaar Ondertussen had ik de hokken naast elkaar gezet, twee weken terug. Ze konden elkaar zien, ook in een eigen hoekje zitten, en samen eten. Dat verliep soepel. Ze wisselden om en om van hok, snuffelden soms. Misschien niet ideaal, maar met al zijn wonden en kwetsbaarheid durfde ik het even niet aan ze al bij elkaar te zetten. Het dwangvoeren bleef. Op groenten na, at hij af en toe een sprietje hooi en laagje van zijn brokjes. Gevallen? Toen ineens vorige week: hij liep niet meer op zijn achterpoot. Ik dacht: misschien is hij gevallen, in het nieuwe hok zat een soort opklimrekje. Dierenarts: gevoeld, niets gebroken, wel gekneusd of spiertje gescheurd, want deed pijn. Dus opnieuw metacam, en door met dwang en cisaral. Mocht de medicijnen een week gebruiken, maar het zou wel 6 weken kunnen duren voor hij weer normaal liep. Het ging slechter Maar na een week ging het slechter, voor mijn gevoel. Afgelopen donderdag kon ik het niet meer aanzien. Waar hij vorige week nog hupte, viel zijn achterlijfje nu bijna om als hij liep. Hij leunde ineens tegen dingen aan, lag steeds raarder, was heel druk qua bewegen (door de pijn) en knarste donderdag ook echt van de pijn, dus de pijn kwam door de pijnstiller heen. Ondanks dat kwam hij nog steeds veel knuffels bij me halen, bij me liggen. Ik heb donderdag de hele dag naast zijn hok zitten werken, en hem geaaid als hij pijn had en afgeleid met wat lekkers. Hij kon niet meer zichzelf schoonmaken, dan viel hij om, dus zijn snuitje maakte ik al een week schoon, maar sinds twee dagen ging hij ook in zijn uitwerpselen liggen, wat vastplakte aan zijn vacht en hij kon zichzelf niet meer schoonmaken, ook dat deden wij voor hem. Bovendien dat had hij de laatste tijd ook trekjes waarbij hij leek om te vallen in zijn slaap, helemaal schuin ging met zijn kopje en uiteindelijk lijf en dan wakker schrok en weer recht ging zitten. Foto's / Poot amputeren? De dierenarts had geen tijd... tot dinsdag. Ik heb toen opnieuw een andere arts gebeld en gezegd dat ik die avond het liefst foto's wil laten maken, kon de ochtend erna. Wij hebben het mannetje afgezet met allemaal fijne dingen, zij maakten de foto tussendoor en dan zou ze bellen. Slecht nieuws. Zoals ik bovenaan al zei: zijn bot loste op bij zijn knie, en er waren snedes door de druk. De dierenarts zei: dit zie je alleen bij kanker. Ze zei dat we zijn achterpoot konden amputeren, maar dat ze niet wist of we dat moesten willen. Misschien raar, want ik heb alles voor hem over en had hem het liefst nog jaren gehad, ik voelde instant dat ik dat niet wilde voor hem. de operatie van die tanden was zo'n aanslag op hem, en alle andere dingen, en zijn lijfje dat nu al zo op is, 2,5 maand dwangvoederen (waar hij afgelopen week soms ook minder doorslikte), ik wilde het hem niet meer aandoen. Dat zou voelen alsof ik hem in leven wil houden omdat ik hem bij mij wil, maar niet omdat het voor hem nou per se zo fijn is. Euthanasie Wij zijn toen beide bij ons mannetje geweest toen hij insliep. We mochten eerst afscheid nemen, wat heel fijn was, hij kroop eerst naar mijn vriend en daarna naar mij, en toen kwam de dierenarts. Ze gaf hem een spuitje in zijn buik, wat hij niet fijn vond, hij probeerde toen wel weg te rennen, maar wij aaiden hem en zorgden dat hij tegen ons aan lag. Het spuitje was nog niet eens voor de helft leeg en hij was al overleden. Het voelt niet fijn om over iemand zijn leven te beslissen. Maar mijn hart brak donderdag echt. Ik hoop dat hij rust heeft nu, geen pijn meer, en ik heb gelukkig ontelbaar mooie herinneringen en foto's van hem. Het ga je goed, lief schatje. Ik zal je missen X
×
×
  • Nieuwe aanmaken...

Belangrijke informatie

Onze website website maakt gebruik van cookies. Meer informatie hierover lees je bij onze privacy policy Privacybeleid .