Spring naar bijdragen

Odi

Members
  • Aantal bijdragen

    18
  • Geregistreerd

  • Laatst bezocht

Waardering in de gemeenschap

5 Neutraal

Over Odi

  • Rang
    Groentje

Recente profielbezoeken

45 profielweergaven
  1. Odi

    EC

    Hij loopt, hupt zelfs een beetje. Met gedraaide kop, maar steeds minder wankel. Ik denk dat het echt even tijd nodig heeft voor hij fatsoenlijk recht kan lopen. Hij heeft het echt zwaar gehad. Z’n lichaam heeft een behoorlijke tik gehad tenslotte. Hij is mager, en ik moet nog steeds goed in de gaten houden of hij wel voldoende eet. Z’n karakter komt ook steeds meer terug, lekker eigenwijs, dus ook dat is een goed teken 🙂
  2. Hoe is het nu met jouw konijntje??
  3. Odi

    EC

    Hi Irene, en de rest die dit mss leest, Billie is er nog, hoor! Laat ik daarmee beginnen, want genoeg spanningen gehad. 😉 Vorige week woensdag ging het zo vreselijk slecht met hem dat ik de da een mail heb gestuurd dat ik hem in wilde laten slapen. En m’n beste vriendin huilend gebeld met m’n plan. Die was gelijk in standje: wacht ff ik kom eraan! Toen ging ik met Bil knuffelen, vertellen dat ik het zo erg vond dat ik dit moest beslissen (herkenbaar?), dikke ogen van het huilen. Ineens besloot hij toch weer te gaan eten en veel ook. Toen m’n vriendin kwam zaten we op de bank met Billie tussenin en hij wurmde zich naar haar toe om tegen haar aan te liggen. Van de da hoorde ik maar niks (terwijl ze altijd vlot reageert) en zag ik op de website dat ze woensdagmiddag niet werkt. Op dat moment besloot ik het nog een nacht aan te zien. Lang verhaal kort, sinds die woensdag maakt hij babystapjes vooruit. Heb nog beter zijn temperatuur in de gaten gehouden, hij ging steeds meer eten, en inmiddels kan hij zijn temperatuur zelf goed houden en doet hij verwoede pogingen om te lopen. Dat lukt nog niet heel goed, maar ja, na weken alleen maar liggen zijn z’n spieren ook niet veel meer. Maar hij doet het, krijgt z’n kopje bij de pogingen ook los van de grond en kijkt echt rond. Scheef natuurlijk, maar toch. Hij wast zich steeds beter en z’n vacht wordt ook weer mooier en glanzender. Inmiddels zijn we bij de 30e dag aanbeland nadat ik voor t eerst bij de da was met hem ivm oorontsteking. As zaterdag is het 4 weken geleden dat ik met fenbendrops ben begonnen. Uiteraard heb ik inmiddels een nieuwe fles gehaald, want hij is er nog niet. Maar jongens jongens, wat een bak stress heeft dit gegeven, niet te doen. Heb het zo moeilijk gehad en ben zo blij dat hij langzaam weer vooruit gaat. Het zal nog even duren en ik duim me suf dat er geen terugval of iets anders komt. Saskia lijkt ook op te knappen want die had het er toch ook moeilijk mee. Ze gaat nu weer vaker bij hem zitten, lekker knuffelen, soms zelfs samen eten, dus ook dat geeft de mens moed. Wel moet ik zeggen dat jullie mij met jullie verhalen veel moed heb gegeven om door te gaan. Daar wil ik jullie enorm voor bedanken. Hij komt van heel ver, is er nog lang niet, maar mijn hoop groeit met de dag 😄
  4. Odi

    EC

    Dank je wel, Evee. Het is idd vreselijk moeilijk al weet je dat het het beste is. Pfff. En Lienappelsien, wat heb jij ook keihard je best gedaan voor je konijntje. Je wil dan zo graag dat het nog een mooi leven heeft, hè. Dat heb ik met Billie. Drie jaar geleden (4 maart) moest ik Jeroen in laten slapen. M’n aller- allerliefste konijn. Hij is net tien geworden. Maar had nog nooit meegemaakt dat ik die beslissing moest nemen. M’n andere konijnen gingen zelf. Ik was echt kapot na die beslissing. Wilde ook geen nieuw konijn meer. Maar ja, Saskia alleen, dat vond ik echt zo zielig. Had ik haar uit t asiel gehaald als maatje voor Jeroen en zou haar dan alleen laten zitten. Ze was al bijna 4 jaar van haar leven alleen geweest. Toen toch besloten een ouder mannetje te zoeken, kostte wat moeite maar ik werd geattendeerd op Billie (toen nog Millie). Hij woonde bij een lieve vrouw die vaker konijntjes opving. Ze zei: alleen als hij een vriendin krijgt, mag hij weg, want hij is te leuk. Ik kreeg hem mee, nadat ze elkaar ontmoet hadden. Moesten wel gekoppeld worden want hier in huis dikke ruzie. Dit was allemaal in april 2017. Eind van dat jaar besloten ze dat ze samen wilden wonen 🙂 Ze sliepen nog gescheiden nl. Maar Bil wilde niet meer weg van Sas. En zo geschiedde. Ze heeft hem geleerd om zich enigszins te gedragen. Hij is nogal een bulldozer: groot hoofd, grote poten, relatief klein gedrongen lijfje met z’n 2,5 kilo. Lomp als wat, loopt ook niet licht, echt zonder te kijken weet je altijd waar hij is. Lekker in de tuin rommelen, rennen en chillen, maar net zo goed met z’n meisje op het grote kussen binnen. En als ik hem knuffel, duwt hij ook lekker hard z’n kop in m’n nek. Ik ben me zo gaan hechten aan de kleine man, wat ik nooit had voorzien na Jeroen. Twee totaal verschillende beestjes, met eigen karakters. Voor Saskia is het ook erg sneu. Ze wordt volgende maand 10 en loopt ook op haar eindje, al haar gewrichten zijn vergroeid, een van haar achillespezen is gescheurd, dus ze loopt wat apart maar ze is bijdehand en heeft overal oplossingen voor. Ze leeft wel al maanden op metacam. De dierenarts belt regelmatig hoe het gaat, en snapt mijn beslissingen steeds. Ze zei gisteren: ik zou willen dat alle baasjes zoveel voor hun beestje over zouden hebben. Gelukkig zijn er meer, zoals ik hier lees. In een notendop de situatie.
  5. Odi

    EC

    Ik denk dat hij het zelf aan het opgeven is. Hij heeft zo hard z’n best gedaan maar er komt gewoon geen verbetering. Hij is zich ook duidelijk bewust van wat er om zich heen gebeurt. Als ik Saskia gedag zeg en aai (hij slaapt dan nog) dan ineens begint hij zachtjes te knorren omdat hij ook aandacht wil. Nu ligt hij naast me op een kleedje de hele tijd te knorren, heel schattig. Maar het is natuurlijk niet schattig, hij hoort te kunnen lopen en rennen. Ik ben bang dat de tijd is gekomen om hem te laten gaan. Ben er kapot van.
  6. Ja, inmiddels wel. Maar de eerste dagen echt nauwelijks, dus moest ik ook dwangvoeren. Nu eet ie als een bootwerker, maar ligt alleen nog maar. :’(
  7. Wat ontzettend naar dat je konijntje zo ziek is. Bah. Billie, mijn konijn heeft ook EC. Is er erg slecht aan toe, maar probeert z’n snoet wel zelf wat te wassen. Alleen die fenbendrops is echt vette, plakkerige troep. Ik haal af en toe een iets vochtige washandje langs z’n pootjes en snoet, maar ook niet te vaak, hoor. Hij vindt het vervelend.
  8. Odi

    EC

    Hij krijgt nu weer metacam. Oh, en z’n nieuwste favoriet qua eten, is een volkeren cracker. Ik zat dat naast hem te eten en ik zie z’n neus op en neer gaan. Ach, niet het beste mss, maar als het hem smaakt, vind ik het prima.
  9. Odi

    EC

    Zaterdag de laatste dexa-injectie. Geef hem nu wel dubbele dosis fenbendrops. Goh, die achterpoten, daar zit echt nog een hoop kracht in. Verbazingwekkend eigenlijk. En gisteren aaide ik Sas en hij lag ernaast, en ineen piepen en brommen, hij wilde ook aandacht. Normaal duwde hij altijd z’n kop tegen Sas aan, zo van: aai mij ook! Hij is zich enorm bewust van alles om zich heen. Als ik hem bij Saskia in het hok leg (wat hun gezamenlijke hok normaal is) dan ligt hij met z’n oog op stro. Dus deed ik z’n kop op een keukenpapiertje leggen... en dát was dan ook weer niet de bedoeling. Waar bemoei ik me mee? Dus hij zorgt dat het uit z’n buurt blijft. Het is altijd al een vent met eigen wil geweest. Enorm lief en grappig daardoor. Toch rijst de vraag elke x weer: is er niet al teveel schade? Duurt deze fase niet al te lang? Dit kan toch niet goed komen? Hij geeft nog niet aan dat het genoeg is, dat merk ik wel aan hem. Wat een gedoe, je wil zo graag vooruitgang zien.
  10. Odi

    EC

    Pffff, wat is dit ontzettend moeilijk, zeg. Billie doet gewoon geen pogingen om overeind te komen, hij kan zich wel omdraaien maar heeft daar een bijzondere techniek voor. Woest trappen met z’n poten en verplaatsen maar. Vrijdagavond was hij nog een soort vrolijk, ik zat hem wat te plagen n merkte dat hij het best leuk vond, gezellig op de bank en aandacht krijgen. Maar vandaag is hij merkbaar gefrustreerd, dubbel zo woest met omdraaien en wil bepaalde dingen niet (meer). Hij vindt bv vreselijk als ik nu aan z’n achterpoten zit, dan trapt hij en draait rond. Ik moet me er vooral niet mee bemoeien, zo lijkt. Maar progressie? Eigenlijk niet. Hoe lang moet je zo doorgaan? Ik weet het gewoon niet. Saskia zit nog wel lekker bij hem. Steeds gaat het door m’n hoofd: Is dit eerlijk? Hoeveel kans heeft hij nog? Alleen dat hij zich zo akelig bewust is van alles, dat maakt het vreselijk moeilijk. Wat een vreselijk nare ziekte is dit, zeg.
  11. Odi

    EC

    Ah ok Irene, dat snap ik na 2 maanden. Wat een aanslag op jou ook. Rifca, ook nog bedankt voor jouw reactie. Jullie situaties klinken zoals het nu met Bil is. Maar goed, ik ga nog door. Als ik hem nu in laat slapen weet ik dat ik het gevoel altijd zal houden dat ik niet genoeg of te snel heb besloten. Tenslotte blijft z’n meisje ook nog graag bij hem, ik vind dat wel een goed teken eerlijk gezegd. Al ligt hij nu even alleen, ligt weer te slapen na flink brokjes gegeten te hebben. Vraag nog, jullie konijn wast zich nog en probeerde hij dan zijn achterpoten te gebruiken? Billie wast z’n snoet (alles op z’n zij) en dan zie ik al een paar x dat hij zijn achterpoten wil gebruiken om te krabben.
  12. Odi

    EC

    Dank je wel, Evee, voor je reactie. Je zegt hetzelfde als een vriendin deze morgen: geef hem nog die kans, hij lijkt nog genoeg in zich te hebben om voor te gaan. Ik ga iig wel over op dubbele dosis. Dexamethason heeft hij nu 3x gehad, nog 2 injecties hier liggen. Daar moet hij net eind zondag mee halen, en daarna kan ik weer over op metacam. Door het gesprek en jouw antwoord ben ik iig wat gekalmeerd. Elke x als ik dacht: ik móet nu beslissen kreeg ik weer een vreselijk huilbui alsof alles riep: nee! Dus dit weekend iig door met de leuke vent. Hij heeft net weer loof van een wortel gegeten (waarbij hij gek genoeg toch z’n kop iets optilt), wat wortel, heeft zich gewassen en ligt nu lekker te snurken. Dat is wel een ding, hij slaapt heel erg veel, onder een vest, lekker warm. ❤️
  13. Odi

    EC

    Hi Evee, morgen 2 weken met fenbendrops, metacam en ciseral. Maar nu even geen metacam omdat hij dexa krijgt. Ik had het woensdag al erg slecht, maar m’n dierenarts vond dat hij echt nog een kans verdiende, omdat hij nog zo goed eet, drinkt, keutelt en plast, vandaar de dexa. En gisteren zei ze: kijk dit weekend aan, is er echt geen verbetering ga dan denken aan de volgende stap. Maar ze heeft hem niet meer gezien, want ik heb de dexaspuiten gehaald en geef ze zelf. Das minder stressvol, vandaar. Plassen vroeg ik me af hoe hij het doet, want hij ligt en heeft nog maar 1x over zichzelf heen geplast, maar hij plast gewoon keihard, buikspieren aanspannen en schieten maar. Een keer eerder een konijn (Jeroen, vorige vriendje van Saskia) in laten slapen, m’n hart brak in 1000 stukken. Alleen, bij hem zag ik heel duidelijk dat hij niet meer wilde, die blik, gossie. Dat heb ik nu nog steeds niet gezien bij Bil. Daarom heb ik het zo vreselijk moeilijk ermee. Dubbele dosis fenbendrops, is dat in 1x of 2x per dag?
  14. Odi

    EC

    Dank voor jullie reacties. Joris was er als ik het zo inschat een stuk minder ver dan Billie, want hij kan echt niet meer lopen. Hij verplaatst zich door zich door wild met z’n poten te trappen. Als hij iets lekkers ruikt, tikt hij wel zijn hoofd een stukje op, maar als ik zijn lijfje ‘recht’ zet, hangt z’n koppie helemaal ondersteboven op de grond en wil hij uit alle macht weer op zijn zij liggen. Eerlijk gezegd denk ik dat ik die beslissing vandaag moet maken, dit is toch nog niks voor dat beestje. Het is echt hartverscheurend. Ben er kapot van. Het is m’n achtste konijn in 27 jaar (de meesten worden nogal oud hier) en heb EC nog nooit meegemaakt. De da zei dat ze ook nog nooit zo’n ernstige vorm had gezien. Moet ik dit wezentje zo het weekend door laten gaan? Ik denk het niet. Hij heeft reflexen in z’n poten maar kan zichzelf niet dragen, zo lijkt het. Vind t ook afschuwelijk als Saskia alleen achterblijft. Zij wordt volgende maand 10, heeft ernstige gewrichtsproblemen en krijgt al maanden metacam. Ze loopt wel maar het gaat steeds langzamer. Voor haar komt er niet een ander konijn meer. Wat doet dit toch pijn.
  15. Odi

    EC

    Ah Danielle, nee hier reageert hij niet zoals jouw konijn. Had dat graag gewild. Fijn voor jou en je lieve beestje. Evee, ik heb niet een dubbele dosis gegeven. Het begon gisteren twee weken geleden met een een oorontsteking. Naar de da, dus antibiotica en antibioticazalf. Pus heeft ze eruit kunnen drukken. Toen stopte Bil met eten, dus dwangvoeren. Zaterdags kreeg hij een scheve kop, continu omvallen, dus gelijk gestart met fenbendrops. Metacam en ciseral gaf ik sws al. M’n da heeft overigens wel overleg gehad met wilhelminapark, maar ik weet niet meer precies op welk moment. Inmiddels ligt hij alleen nog maar. Is wel aanspreekbaar, eet als een bootwerker, drink als ik t aanbied, keutelt goed, plast goed. Zelfs wassen (snuit, voorpoten en z’n toef onder z’n kin doet hij ook volop). Snurkt enorm als ie slaapt, kletst als je hem eten geeft, het is echt een kletskous altijd al geweest. Maar wil/kan gewoon niet lopen. Geef hem nu zelfs extra dexamethason en hij heeft vitamine K gekregen. Het is niet meer leuk om hem zo te zien. Kortom, bijna 2 weken geef ik hem dus de drops. Zijn vriendinnetje heeft hem net nog wat zitten wassen en lekker bij hem gezeten, maar dan probeert hij toch een soort overeind te komen, trappend met z’n poten, ja, daar moet ze niks van hebben, en gaat ze het hok uit. Heb de ogen al uit m’n kop gejankt. Hij is zo leuk, Billie bulldozer. Nogal lomp, zware tred, doet of hij knuffelen vreselijk vindt, maar stiekem duwt hij z’n kop nog wat steviger in m’n nek en maakt van die schattige knorgeluiden en ik krijg een lik. zucht...
×
×
  • Nieuwe aanmaken...

Important Information

Onze website website maakt gebruik van cookies. Meer informatie hierover lees je bij onze privacy policy Privacybeleid .