Ga naar inhoud

Erelijst

Populaire inhoud

Toont inhoud met de hoogste reputatie op 04-05-22 in alle zones

  1. Wauw! Ik was net getuige van een soort van binkies van Dunya. Ze rende als een gek tekeer op het matje dat buiten de ren ligt en dat heeft ze nog nooit gedaan. Zo met het koppie schuddend rondjes rennen en weer afzetten. Zo lief en zo leuk dat ik dat eens van haar heb mogen zien. Blije gup ❤️ Heel jammer dat de camera het niet opgenomen heeft.
    10 punten
  2. De ochtend verloopt in elk geval heel goed onder het nieuwe regime. Ze is rustig, slaapt veel, ze kwam niet als een debiel op me af gestormd vanmorgen maar bleef rustig. Nu heb ik haar geroepen voor een knuffel moment. Ze is er rustig van aan het genieten zonder meteen te gaan bijten en spelen. Fijne start en hoopvol!
    5 punten
  3. Ik wilde als kind altijd al graag konijnen. Ik was altijd zo jaloers op vriendinnen die wel een konijn hadden. Ik heb spreekbeurten gehouden over konijnen, alle boeken uit de bibliotheek gelezen en zelf ook een paar gekocht. Maar mijn ouders hadden (en hebben nog steeds) niets met dieren en wilden het niet. Toen ik op mijn 12e ziek werd en vaak naar het ziekenhuis moest, heeft mijn oma mij een konijn voor mijn verjaardag gegeven als troost. Haar broer had regelmatig een nestje van zijn konijnen, dus ik mocht er daar gratis een van uitkiezen. Ik koos het kleinste konijntje uit het nest, met een mooie gevlekte vacht, en noemde haar Happy. Ik wist wel dat konijnen beter samen konden leven, maar wist ook dat dat bij mijn ouders sowieso niet ging gebeuren. Gelukkig kon ik mijn oudere zus er ook bij betrekken en voor haar verjaardag een half jaar later vroeg ze ook een konijn en kon ik mijn ouders overhalen voor een koppelvakantie. Een aantal jaar heb ik geen konijnen gehad omdat ik uit huis ging om te studeren, maar toen ik in 2019 een bezichtiging had bij een huis met tuin, wist ik dat er nieuwe konijnen moesten komen. Het begon weer zo ontzettend te kriebelen! Ik hield de site van de opvang al wekelijks in de gaten voordat we überhaupt de sleutel hadden. Ik geniet nog elke dag van ze, en heb intussen 3 verblijven in de achtertuin, 1 voor mijn eigen koppel en 2 voor pleegkonijnen.
    2 punten
  4. Ik erfde een koppel konijnen van de ex van mijn vriend die ze wel had aangeschaft maar niet had meegenomen toen het uitging. En omdat konijnen nooit tegelijk doodgaan en altijd een maatje nodig hebben, heb ik nu nog steeds konijnen. 😜 Nee hoor, ik vind konijnen nu ook hartstikke leuk en ben heel blij met ze, maar ik denk niet dat het houden van konijnen als huisdieren ooit in mij opgekomen was als ze niet toevallig op mijn pad gekomen waren. Wat had ik dan een boel gemist hè? 😄
    2 punten
  5. Hier ook grote, 1 liter stenen hondenbakken. Die blijven altijd op hun plek staan. En inderdaad, speeltjes er in gooien kan natuurlijk wel altijd! Lastig zo'n onrustig stel @Newby1981. En al die overwegingen voor mogelijke oplossingen die dan door je heen gaan. Konijnen kunnen je soms zo bezighouden. Hier nog steeds gejaag als ik aankom met het eten. En ook wel buiten de voertijden om, want regelmatig liggen tunnels, mandjes en kleedjes op andere plekken als ik bij ze kom. Het gevolg van een achtervolging tijdens mijn afwezigheid. Met het voeren krijg ik er steeds meer handigheid in om het jagen korter te laten duren. Ik zet altijd de biks voor de volgende keer al weer klaar, zodat het binnenkomen en direct voeren is. Als de eerst brokjes op de grond liggen en Kip ruikt ze, dan is het jagen voorbij en eten ze gebroederlijk samen hun brokjes. Sproetje leer ik ook steeds beter kennen. Stapje voor stapje is ze steeds relaxter met voeren (ze heeft voernijd) en kan ik zelfs al wat kleinere stukjes groen uit de hand geven zonder dat ze pinnig uitvalt. Ook kan ze al zonder mopperen een snoepje uit het snoepbakje pakken. Dat was in het begin onmogelijk, dan krabde en beet ze het bakje naar zich toe. Nu zet ze haar voorpootjes rustig op de rand van het bakje (dat doet Kip ook altijd) en pakt redelijk rustig een snoepje. Ik begin met oefenen als ze al wat eten op heeft, en de eerste spanning rondom het eten al wat minder is. Dan is de kans op succes groter. Alles heel rustig en zonder te mopperen als het toch weer een keertje wat kribbig gaat. Waarschijnlijk heeft ze dit gedrag al een aantal jaren, dus die gewoonte is niet zomaar verdwenen. Ik ben heel trots op ons beiden, het onderlinge vertrouwen groeit steeds meer. Ik vind zoiets altijd wel een uitdaging.
    2 punten
  6. MOET. DIE. SPRIET.
    1 punt
  7. Ik ben ook een instagram-account begonnen: happy_foster_bunnies
    1 punt
  8. Vandaag hebben we een totaal andere hond in huis, het is niet te geloven. Ze heeft super veel geslapen, zelfs na wandelingen vol prikkels geen druk gedoe. Even rondlopen, slok water, direct en uit zichzelf in haar (nieuwe) bench (wel met een bekend mandje er in en op haar favoriete plek) en tukken maar. We zijn nu ook net een minuut of 5 a 10 terug van een wandeling van zeker een half uur waarin ze veel heeft gezien. Ze heeft het heel goed gedaan, netjes meegelopen zonder te trekken en maar 2 keer op haar kont gaan zitten. Bij een schaap, dat zijn ook rare beesten natuurlijk, en een hond die ook voor mij uit het niets opdook. Super goed gedaan, zo fijn. En nu ligt ze aan mijn voeten te chillen. Dit is echt een verschil van dag en nacht, het is gewoon bizar.
    1 punt
  9. Wij zitten in de velociraptor fase blijkbaar 😄
    1 punt
  10. Ik wilde als kind altijd al graag een konijn, maar dat mocht niet van mijn ouders. Mijn vader is duivenmelker, heeft dus al postduiven, en mijn ouders vonden dat genoeg. Ik heb een paar keer een "eigen" lievelingsduif gehad, maar elke duif die ik koos, kwam niet terug van de vluchten 😢 Duiven houden, dat was dus niet zo mijn ding (wel van mijn zus overigens, die heeft dus wel postduiven). Als alternatief paste ik op alle konijnen, hamsters, parkietjes en wat je maar kan bedenken van klasgenootjes, vriendinnetjes, buren en familie in de schoolvakanties. Dat vonden mijn ouders wel goed, en ik vond het altijd heel leuk. Toen ik na mijn studententijd ging samenwonen, kwam toch de behoefte om aan huisdieren te beginnen. Konijnen hadden toch wel mijn voorkeur. Ik dacht dat ik mij goed ingelezen had. Het begon met twee konijnen, twee rammetjes uit de dierenwinkel. Die twee gingen prima samen, maar wat heb ik veel geleerd in die tijd, en daardoor ook Bunnybunch gestart. Ik had een bibliotheek aan boeken gelezen over konijnen, maar kwam er achter dat niets van die informatie actueel was voor het houden van huiskonijnen. Uiteindelijk zijn de twee rammen een groep van vier geworden, ging er een dame niet goed in de groep dus die weer apart met een maatje, nouja, jullie kennen het verhaal wel van meerdere leden hier, ik had dus uiteindelijk 6 konijnen 😄 Misschien heb ik in het begin wel een beetje overgecompenseerd met het houden van huisdieren, op een bepaald moment had ik dus 6 konijnen, maar ook 3 katten, 3 hamsters en na de hamsters ook nog 6 muizen en 2 cavia's. 😉 Mijn relatie ging uit na 7 jaar samenwonen, en ik moest bij mijn ouders wonen voor een tijdje. Daar kwam ik dus met vrij veel dieren, super lief dat dat kon natuurlijk 😄 Maar voor de cavia's heb ik toen toch een nieuw huisje gezocht. De rest van de dieren op een "uitsterfbeleid" (klinkt naar, maar gewoon lekker blij oud laten worden en niet aan nieuwe beginnen). Toen ik mijn man leerde kennen ben ik na een tijdje bij hem gaan wonen. Toen nam ik dus 6 konijnen en 3 katten mee. Hij wilde graag sledehonden. Tja, als ik al katten en konijnen meeneem (waar mijn man beide allergisch voor is 😄 ) kun je daar lastig nee tegen zeggen. Op dit moment hebben we 1 hond, 1 kat en 4 konijnen.
    1 punt
  11. Toen ik klein was wilde ik heel graag een konijn. Na heel lang zeuren en vragen kreeg ik een konijn uit een nestje van een kennis. Pluisje. Mijn zusje kreeg ook een konijn, Snufje. Het waren twee rammen die we samen in een hok hadden gestopt 😬 ze gingen natuurlijk vechten en toen kregen ze allebei een eigen hok. Na Pluisje kwam Russie. Na een tijdje mocht hij loslopen omdat hij altijd terug kwam. Toen Russie overleden was wilde ik toch weer graag konijntjes. Ik had ergens gelezen dat konijnen samen moeten dus ik ging op zoek naar twee konijnen die samen konden. Ik wilde het die keer graag goed doen. En via Soltar en Hazel ben ik op bunnybunch gekomen 😄
    1 punt
  12. Oh ja die puppyren... Ja mijn ouders ook echt el-ke keer hoe zielig ze het vonden. Maar het was niet zielig, het was gewoon zijn rustplek. Er stond een grote mand in, en dan nog een even groot uitloopstuk met een drinkbak. En inderdaad precies zoals overprikkelde peuters, even een minuutje stennis schoppen en dan ineens is het batterijtje leeg. Zolang je merkt dat het goed is voor je hond, kan ik het iedereen aanraden. Texas kan nu juist heel goed zelf zijn rust opzoeken. De ren is op een gegeven moment vervangen voor de gang, en als hij er behoefte aan heeft gaat hij daar gewoon lekker alleen liggen knorren met de deur open. Hij heeft trouwens nog steeds wel eens zo'n bui dat ie moe is, een paar minuten heeeeeeeel vervelend is en dan ineens uit het niks in een coma valt. Grappig vind ik dat altijd 🙃
    1 punt
  13. We hebben gisteravond gebeld met de gedragsdeskundige van de stichting. Die drukke buien worden heftiger, dus wij moeten iets anders doen en beter weet je dan ook wat en hoe, ipv zelf te rommelen. Was super fijn, ze heeft bijna een uur de tijd genomen en heel duidelijke tips gegeven om een veilige, duidelijke basis voor Yula neer te zetten die we de eerste maanden echt strak aan moeten houden. En dat in de avond en gratis en voor niks, zo ontzettend fijn die back up vanuit de stichting! Binnen een half uur hadden we een hond die in de bench lag te slapen ipv overal achteraan loopt. Wat wij ook deden, ze geloofde het allemaal wel en bleef lekker liggen. Vandaag even een fatsoenlijke bench kopen, ze lag nu in een konijnenrennetje, omdat we vooraf geen benchfans waren en hoopten dat het niet zo nodig zou zijn. Maar ons perspectief daarop is wel veranderd, het kan goed helpen met die overprikkeling. Ik ben opgelucht en blij met de handvaten die we nu hebben. Voel me ook wel een beetje schuldig naar Yula toe, maar dat schijnt een klassieke beginnersfout te zijn, zeker bij mensen die herplaatsers nemen. Aaah zielig, aah zo schattig, heeft zoveel meegemaakt, en dan te lief zijn en onduidelijkheid creëeren. Ze is niet zielig, heeft een mooi huis, goed eten, mag veel wandelen, heeft speelgoed en baasjes die haar best voor haar doen. Ze ligt niet savonds in haar mandje haar trauma's te overdenken. Gedragsdeskundige zei wel: direct vragen wat je zelf verkeerd doet als je een dag onwenselijk gedrag bij je hond hebt gezien, dan heb je de goede instelling. De meeste mensen geven blijkbaar de hond de schuld en komen dan pas na lange tijd rommelen en ellende bij een deskundige. Ik ben benieuwd hoe het vandaag gaat! Ik voel me blij en opgelucht dat ik nu in elk geval weet wat ik moet doen en laten. Een paar dingen moeten we zelf nog naar zoeken wat de beste omgang daarmee is, maar ze heeft wat suggesties gedaan die we kunnen proberen. En het zou ook kunnen dat het met deze stabiele duidelijke basis niet meer voorkomt, omdat ze er meer rust in vindt. Duimen maar 🤞
    1 punt
  14. Vogeltjes kijken vanaf het palletbankje in de tuin. Lekker spelen in de oosterschelde Schaapjes kijken En als je mand op de bank staat (zodat de robotstofzuiger de hele vloer kan doen) ga je er toch gewoon op de bank in liggen? 😉
    1 punt
  15. Toen we gisteravond bij de inlaag liepen met Namu kwamen we een man tegen met flinke camera. Hij was wel fan van Namu en zij vond hem ook wel leuk. Hij vertelde dat de vos die in die inlaag woont jongen heeft en hij ging proberen die op de foto te zetten. Afgelopen twee jaar heeft de vos daar ook jongen gekregen. Mooi, maar nog meer vossen en dat op 1km van het dorp. Ik ben blij met mijn roofdier veilige ren voor de konijnen 😅 Hoewel er in de inlaag genoeg vogels zitten en dus ook genoeg voedsel is. Dus de kans dat ze in het dorp komen jagen is niet enorm groot. Er broeden ook bontbekplevieren op de dijk bij de Oosterschelde, hun nestjes zijn afgezet met netten en het advies is om honden er in het broedseizoen aangelijnd te houden. Niet dat iedereen dat doet, helaas. Afgelopen jaren zijn de nestjes nog altijd verstoord en verlaten. Nu is er dit jaar wel meer controle.
    1 punt
  16. Welkom. Een lekker klef stel zo te zien. Wat fijn dat ze zoveel ruimte hebben 🙂
    1 punt
Deze erelijst is ingesteld op Amsterdam/GMT+01:00
×
×
  • Nieuwe aanmaken...

Belangrijke informatie

Onze website website maakt gebruik van cookies. Meer informatie hierover lees je bij onze privacy policy Privacybeleid .