Spring naar bijdragen
  • Wie is hier

    Er kijken geen geregistreerde gebruikers naar deze pagina.

  • Nu populair

  • Recente Berichten

    • Ik heb wat fotos bijgevoegd van haar en de kooi (plastic), ze is 2.7kg (4 Jaar oud), ik denk dat dit een goed gewicht is ? Enige suggestie voor een dierenarts die wel eens naar de fotos zou kunnen kijken ? Zoals ik al zei we wonen in Midden Oosten dus even naar de dierenarts in Belgie is onmogelijk, medicatie meenemen is wel mogelijk. De dierenartsen hier hebben erg weinig ervaring met konijnen, bij eerdere problemen hebben ze ons slecht geholpen.  
    • De foto werkt helaas niet. Misschien is het een idee om een foto en/of filmpje te sturen naar de dierenarts in belgië? Dat die aan de hand daarvan kan kijken of medicijnen nodig zijn?    Hier staat veel info over zere hakjes, ook tips wat je evt kan doen om het te beperken / voorkomen, qua bodembedekking enz.  https://www.bunnybunch.nl/informatie/cat/konijnen-medischeinformatie/post/Pododermatitis-zerehakjes/  
    • Wat zonde, sterkte met het verlies. Het verschilt inderdaad per persoon hoe je verlies een plekje kan geven en hoe lang dat duurt. Maar ik denk dat heel veel konijnenbaasjes het wel herkennen, het gemis van een konijn. Ongemerkt weten ze vaak toch een groot deel van je hart te veroveren. Het zijn echt bijzondere, unieke diertjes met een sterk eigen karakter. Dat maakt dat je ze ook sterk kan missen als ze er niet meer zijn.   Soms kan het fijn zijn om op de plek waar het konijn begraven is, of waar het verblijf heeft gestaan, of anders op een plekje ergens in huis of in de tuin een herdenkingsplekje in te richten. In de tuin kun je daar met steentjes en plantjes een mooie plek van maken, in huis bijvoorbeeld met een foto van jouw konijn, en een kaarsje er bij. Probeer vooral de leuke momenten te herinneren, de dingen waarvan je wil dat ze je altijd bij blijven. Dat helpt voor mij altijd goed. Hoewel het konijn er dan niet meer is, heb je nog steeds de fijne herinneringen om aan terug te denken.     Als kind wilde ik altijd heel graag huisdieren, maar omdat mijn vader postduiven had, vonden mijn ouders dat wel genoeg dieren om voor te zorgen. Ik loste dat toen op door zo een beetje elke schoolvakantie wel op de huisdieren van mensen uit mijn omgeving te passen. Het parkietje van de buren, de hamster van mijn neefje en nichtje, de konijnen van vriendinnetjes. Het is niet zoals het hebben van een eigen konijn, maar ik vond dat wel altijd heel leuk om te doen. Ik haalde altijd boekjes uit de bibliotheek voor zo een diertje kwam om er meer over te leren, en omdat het eigenlijk altijd in weekenden en vakanties was, had ik ook veel tijd voor de diertjes die kwamen logeren. Misschien dat zoiets voor jou ook een tussenoplossing is, aangezien je geen nieuw huisdier mag van je ouders? 
    • Het maakt inderdaad niet uit welk formaat, ras of uiterlijk de partner heeft. Je kan de kleinste kleurdwerg aan de grootste vlaamse reus koppelen, zolang het maar een konijn is en zolang de karakters maar bij elkaar passen. Het meest makkelijk vind je een konijntje met een passend karakter inderdaad bij een opvang. De meeste opvangen bieden daarom ook de mogelijkheid om in het asiel kennis te maken met een mogelijke partner, een speed-date of gelijk een langere koppeling in de opvang om te kijken of er een klik is. Klikt het niet met het konijntje van de eerste keuze, wordt er gekeken of een ander konijntje uit de opvang een betere match is. Zo heb je de grootste kans op een gelukkig konijnenkoppel.    Op neutraal terrein koppelen heeft de beste kansen dan speelt territorium namelijk geen rol, en zie je dus het best of de karakters bij elkaar passen of niet. Dat kan dus of al voor een groot deel in de opvang (koppeling met overnachting / koppelvakantie) of je moet het thuis doen, na de speed-date in het asiel verder koppelen. Niet elk asiel heeft evenveel konijnenkennis / is echt gespecialiseerd in konijnen en/of heeft voldoende ruimte om koppeling met overnachting aan te bieden. Wat mogelijk is kan dus per opvang best verschillen. Koppelen kan best lastig zijn, en de eerste uren / dag kan er ook best zielig en stressvol uit zien voor de konijnen. Het is spannend. Zie je er tegenop, zou ik aanraden dat je zoekt naar een opvang waar ze iets langer de koppeling begeleiden voor je ze mee naar huis neemt. In dit artikel staat veel uitleg, ook over het koppelen op  neutraal terrein:  https://www.bunnybunch.nl/informatie/cat/konijnen/post/koppelen-van-konijnen/   Ik ben benieuwd wat het gaat worden, succes! 
    • 2 dagen geleden heb ik een gek plekje gezien op het snuitje van mijn cavia. Het is lastig te zien maar midden op het snuitje zitten een soort witte\beige stekeltjes of bultjes tussen de haartjes. Dit heb ik hier nog nooit eerder gezien, en bij de andere cavia is dit niet. Ze hebben al eens schimmel gehad en zijn hier ook al voor behandeld. Het lijkt naar mijn idee niet op schimmel want dat waren echt witte plekjes op de oortjes.  Weet iemand wat dit zou kunnen zijn? Ik dacht eventueel aan mijt maar de foto’s van cavia’s met mijt op internet zien er echt totaal anders uit dan wat mijn cavia heeft..
×
×
  • Nieuwe aanmaken...

Important Information

Onze website website maakt gebruik van cookies. Meer informatie hierover lees je bij onze privacy policy Privacybeleid .