In Nederland leeft 72% van de konijnen alleen. Dit terwijl konijnen hele sociale dieren zijn en het alleen huisvesten van een konijn allerlei nadelen heeft. De gemiddelde leeftijd van een konijn is 3 jaar door eenzaamheid, weinig ruimte en slechte verzorging, terwijl een konijn makkelijk 8 tot 12 jaar, of zelfs nog ouder kan worden. Hoe groot een hok of ren ook is, een konijn heeft er niets aan om er alleen in te zitten.
Eenzaamheid bij konijnen
Gevolgen van eenzaamheid bij konijnen zijn onderandere: tralieknagen, overmatige vachtverzorging, overmatig krabben in de hoeken van de kooi, aan kooi en tralies likken, knagen aan de kooi, neus langs tralies wrijven, steeds dezelfde rondjes lopen, steeds heen en weer hoppen, kop wiegen, vacht eten, bijten in de waterflesnippel, kauwen zonder materiaal in de mond, apathie, zichzelf overeten met als gevolg overgewicht of juist bijna niets eten met als gevolg ernstig gewichtsverlies. Een konijn alleen heeft de kans vroegtijdig te sterven door eenzaamheid.
Door konijnen in groepen te huisvesten komt dit afwijkende gedrag maar zelden voor. Natuurlijke groepen bestaan uit 1 ram en 1 tot 5 voedsters en eventuele jongen, die onderling communiceren en een rangorde kennen. Een gecastreerde ram en een of meerdere voedsters is dus de beste keuze.
Konijnen en cavia’s samen
Het gebeurt vaak dat konijnen samen met cavia’s worden gehuisvest, dit is niet aan te raden omdat de verschillen tussen hen heel veel groter zijn dan de overeenkomsten. De manier van communicatie verschilt enorm, ze kunnen dus ook niet met elkaar communiceren. Bovendien kan het konijn de cavia snel bewust of onbewust verwonden. Ook hun voedingspartoon verschilt enorm. Cavia’s hebben een veel grotere energiebehoefte en hierdoor loopt men het risico dat het konijn door het samenleven met de eetbak van de cavia veel te dik wordt.
Toch alleen?
Als je konijn toch alleen gehuisvest moet worden en er geen mogelijk is voor een konijnenvriendje is het belangrijk een zo interessant en uitdagend mogelijke omgeving te bieden. Zonder soortgenootje dreigt verveling en is extra stimulatie cruciaal. De stimulatie kan gegeven worden via kooiverrijking.
Doordat het eten in een bakje word voorgeschoteld hoeven ze hier geen moeite meer voor te doen, de rest van hun tijd moeten ze dus vullen met andere activiteiten. Het geven van hooi is een effectieve manier om abnormaal gedrag te verminderen. Ook het bieden van gras en takken helpt verveling voorkomen. De tanden slijten hier op en ze bevorderen het knaaggedrag van het konijn.
De graafbehoefte van een konijn kan bevredigd worden door bijvoorbeeld een handdoek te geven. Kartonnen dozen, plastic kratten of stukken PVC pijp kunnen dienen als veilige plaats om zich terug te trekken en als vervanging voor holen.
Het plaatsen van een knuffelbeest in het hok van het konijn als surrogaatmaatje zal ook helpen. 90% van de dieren knapt op als je hen een knuffel geeft, konijnen worden hier rustiger van. Het is een goede manier van afleiding, maar het kan natuurlijk nooit een soortgenootje vervangen. Gevaarlijke dingen, als kraaltjes en belletjes moeten van de knuffel worden verwijderd voor je hem aan het konijn geeft.
In laboratoria is al eerder aangetoond dat konijnen die leven in een verrijkte omgeving sneller herstellen van een operatie. Het positieve effect van verrijking op konijnen komt hier dus ook sterk naar voren.
Conclusie
Konijnen die alleen gehouden worden kunnen allerlei vervelende gedragingen gaan vertonen. Om dit tegen te gaan kun je konijnen het best met soortgenootjes samen houden. Is er echt geen mogelijkheid dan kan een konijn ook alleen, maar dan moet hij wel genoeg te doen hebben om verveling zoveel mogelijk tegen te gaan. Konijnen en cavia’s samen zetten is geen goede oplossing voor de eenzaamheid bij een konijn, de enige echte oplossing is toch een konijnenmaatje.
Voor meer informatie over het samen zetten van konijnen zie het artikel “het koppelen van konijnen”
