Het verlies van een huisdier
|
Ik had nooit kunnen denken,
dat dit ooit kon gebeuren,
nu mis ik je
en zou ik je weer dicht bij me willen hebben
Ik voel me zo eenzaam
zonder die warme vacht langs me heen
We hadden leuke tijden
Ze leken als zo kort
Nu zijn het slechts herinneringen
die nog rondspoken in mijn hoofd
Je blijft altijd in onze herinnering
en zullen jou nooit vergeten
Het is nooit makkelijk om afscheid te nemen van een huisdier. Wat al helemaal niet makkelijk is is het onbegrip van je omgeving, het was “maar” een konijn, je koopt toch zo weer een nieuwe? Maar zo zit het voor veel mensen niet in elkaar. Een huisdier is een maatje, een vriend voor het leven, je steunt hem als hij ziek is, zorgt voor hem, speelt met hem, knuffelt met hem en dat schept een band. En als je dan afscheid moet nemen van je maatje, dan doet dat pijn.
Verwerking
Er zijn een aantal dingen die je kunt doen om de dood van een huisdier wat beter te verwerken.
- Zoek een mooie foto van je huisdier en doe die in een mooi lijstje. Dit lijstje kun je ophangen of neerzetten. Eventueel kun je er een kaarsje bij branden of bloemen bij leggen.
- Kinderen kunnen een tekening maken voor het overleden huisdier en daar een wens bij zetten, of wat zij zich het meest herinneren.
- Je kunt een soort ritueel houden bij het begraven van het dier of bij het uitstrooien van de as.
- Zoek de mooiste foto’s en herinneringen van je huisdier op en maak hier een mooie collage of een fotoboek van. Je kunt hier ook wat bijschrijven, zoals een zelf geschreven gedichtje of wens voor het huisdier.
- Praat over hoe je je voelt of open een topic op het forum als je verdriet hebt of iets kwijt wil over jouw verloren maatje.
Wat doe je met het lichaam van je overleden huisdier?
Je kunt er voor kiezen om je huisdier te begraven in je eigen tuin. Bij kleine huisdieren is dit op het  moment toegestaan. Grotere dieren mogen echter niet begraven worden op eigen grond. Je kunt er ook voor kiezen je huisdier op een dierenbegraafplaats te begraven.
Ook kun je je huisdier laten cremeren. Zeker als je geen of een kleine tuin hebt is dit een oplossing. De as kun je in een urn laten doen of in een strooikoker. Dan kun je de as later zelf uitstrooien op een plek die jij geschikt vind als laatste rustplaats. Het is ook mogelijk een deel van de as te laten verwerken in een sieraad, bijvoorbeeld een kettinghangertje. Op die manier kun je je huisdier altijd bij je dragen.
Je kunt ook je huisdier achterlaten bij de dierenarts als hij daar overlijd. Je huisdier zal dan naar de destructie gaan, waar het lichaam van jouw huisdier wordt verbrand tezamen met de lichamen van andere dieren.
Voor adressen van dierencrematoriums en begraafplaatsen kun je hier kijken.
De regenboogbrug
Veel mensen vinden het fijn om te denken dat er toch een plek is voor overleden huisdieren. Een plek waar ze weer gelukkig kunnen zijn zonder lichamelijke beperkingen. Een plek waar ze in vrijheid kunnen spelen en genieten van de natuur. Deze plek word de regenboogbrug genoemd. Op Bunnybunch hebben wij een forum genaamd de regenboogbrug , dit is de plek waar baasjes een onderwerp kunnen openen over hun overleden huisdier, met gedichtjes, foto’s of het verhaal van het dier.
Spijt en twijfel
Als de grootste klap is geweest komt meestal de twijfel. De vraag “wat als?” blijft door je hoofd spoken. Helaas zal deze vraag altijd onbeantwoord blijven, had het uitgemaakt als je eerder had ingegrepen, als je eerder symptomen had opgemerkt, als je eerder bij de dierenarts had kunnen zijn. Als je op het punt staat een dier te laten inslapen is er gelukkig altijd nog de dierenarts die je in de beslissing kan steunen, die kan uitleggen waarom het de beste optie is voor het diertje.
Een normaal rouwproces verloopt in fases. Het begint met ontkenning (nee, het is niet afgelopen, dit kan niet zo zijn), dan komt de spijt of wroeging (had ik dut nu wel of niet gedaan) en tot slot de berusting (het is maar beter zo). Hoe snel je door deze fases heen komt verschilt erg per persoon. Sommige mensen zijn in een dag over hun verlies heen, andere mensen zijn maanden of jaren van slag door het verlies van hun maatje. Het is gewoon heel persoonlijk hoe je met verlies omgaat, en er is niets normaal of abnormaal. De ene persoon vind een muis, hamster of konijn maar een vervangbaar “iets” terwijl de ander toch lang verdrietig kan zijn over het verlies van een maatje, hoe klein het ook is.
Heb je echt veel moeite met het verlies van je dierbare huisdier? Denk er dan eens bij na dat er ook gespreksgroepen zijn om om te leren gaan met dit verlies, en om het verlies met andere mensen te kunnen delen die het zelfde meemaken.
Een nieuw huisdier?
Het wel of niet nemen van een nieuw dier is altijd moeilijk. Voor jezelf wil je vaak niet dat je het gevoel krijgt alsof je je vorige huisdier wil vervangen. Het kan dus helpen een dier met een heel verschillend uiterlijk te nemen. Als er door het overlijden van je huisdier een dier alleen overblijft, en het is een dier dat toch sociaal is en een maatje nodig heeft, zoals dus bij konijnen het geval is, dan is dat een reden om sneller te beslissen tot de aanschaf van een nieuw dier.
|
